Wskazania do stosowania
Potasu diwodorofosforan

Wskazania do stosowania potasu diwodorofosforanu

Potasu diwodorofosforan stanowi istotny składnik preparatów przeznaczonych do uzupełniania niedoborów fosforanów w organizmie pacjenta. Substancja ta występuje m.in. w produktach leczniczych stosowanych w trakcie żywienia pozajelitowego, gdzie pełni kluczową rolę w dostarczaniu niezbędnych elektrolitów i mikroelementów. ¹

Rola w żywieniu pozajelitowym

Potasu diwodorofosforan jest głównym źródłem fosforanów w preparatach do żywienia pozajelitowego. W przypadku produktu leczniczego Addiphos, potasu diwodorofosforan występuje w stężeniu 170,1 mg/ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji. Preparat ten zawiera również disodu fosforan dwuwodny (133,5 mg/ml) oraz potasu wodorotlenek (14,0 mg/ml). ²

Dzięki takiemu składowi, potasu diwodorofosforan umożliwia dostarczanie pacjentom odpowiednich ilości fosforanów, potasu i sodu, co jest kluczowe w kontekście leczenia żywieniowego. W 1 ml produktu Addiphos znajduje się 2 mmol (62 mg) fosforanów, 1,5 mmol (59 mg) potasu oraz 1,5 mmol (34 mg) sodu. ³

Pacjenci kwalifikujący się do stosowania potasu diwodorofosforanu

Podstawowym wskazaniem do stosowania produktów zawierających potasu diwodorofosforan, takich jak Addiphos, jest uzupełnianie zapotrzebowania na fosforany podczas prowadzenia żywienia pozajelitowego. Substancja ta jest dedykowana dla osób dorosłych wymagających takiej formy suplementacji. ⁴

Szczególnie istotne jest stosowanie potasu diwodorofosforanu u pacjentów z poniższymi stanami:

• Długotrwałe żywienie pozajelitowe bez odpowiedniej suplementacji fosforanów
• Hipofosfatemia wtórna do niedostatecznej podaży fosforanów
• Stany zwiększonego zapotrzebowania na fosforany, np. u pacjentów z zespołem ponownego odżywienia (refeeding syndrome)
• Zaburzenia gospodarki fosforanowej różnej etiologii

⁵

Parametry fizykochemiczne istotne w kontekście zastosowania klinicznego

Przy kwalifikacji pacjenta do suplementacji z użyciem potasu diwodorofosforanu, należy wziąć pod uwagę parametry fizykochemiczne preparatu. W przypadku produktu Addiphos, osmolalność wynosi 3200 mOsm/kg wody, a pH mieści się w zakresie 6,2-6,5. ⁶

Wysoka osmolalność produktu wskazuje na konieczność jego rozcieńczenia przed podaniem, co jest standardową procedurą w przypadku koncentratów do sporządzania roztworów do infuzji. Jest to szczególnie istotne przy planowaniu terapii dla pacjentów z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej lub z ograniczoną funkcją nerek. ⁷

Zalecenia kliniczne dotyczące stosowania potasu diwodorofosforanu

W praktyce klinicznej, potasu diwodorofosforan w postaci preparatów takich jak Addiphos powinien być stosowany zgodnie z indywidualnym zapotrzebowaniem pacjenta na fosforany, które może się różnić w zależności od jego stanu klinicznego, chorób współistniejących oraz aktualnej gospodarki elektrolitowej. ⁸

Należy pamiętać, że potasu diwodorofosforan dostarczany jest w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji, co wymaga jego odpowiedniego rozcieńczenia przed podaniem pacjentowi. Wynika to z wysokiej osmolalności preparatu (3200 mOsm/kg wody), która mogłaby prowadzić do powikłań przy bezpośrednim podaniu do żyły. ⁹

Monitorowanie terapii

Podczas stosowania potasu diwodorofosforanu w żywieniu pozajelitowym zaleca się regularną kontrolę parametrów gospodarki elektrolitowej, ze szczególnym uwzględnieniem stężenia fosforanów, potasu i sodu w surowicy krwi. Jest to istotne dla zapewnienia bezpieczeństwa terapii oraz uniknięcia potencjalnych powikłań związanych z hiper- lub hipofosfatemią, a także zaburzeniami gospodarki potasowej i sodowej. ¹⁰