Dawkowanie i sposób podawania
L-tyrozyna

Dawkowanie i sposób podawania L-tyrozyny

L-tyrozyna jest aminokwasem występującym w różnych produktach leczniczych stosowanych w żywieniu pozajelitowym oraz w leczeniu wspomagającym różnych schorzeń. Dawkowanie tej substancji zależy od konkretnego produktu leczniczego, wskazań klinicznych oraz stanu pacjenta. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania L-tyrozyny w poszczególnych preparatach leczniczych zawierających tę substancję.¹²³

Dawkowanie w preparacie Ketosteril

Ketosteril to produkt leczniczy w postaci tabletek powlekanych, który zawiera 30 mg L-tyrozyny w jednej tabletce. Dawkowanie L-tyrozyny w tym przypadku jest ściśle związane z całkowitym dawkowaniem produktu Ketosteril, który zawiera także inne aminokwasy i ich analogi.⁴

Standardowo, jeżeli lekarz nie zaleci inaczej, dawkowanie Ketosterilu wynosi 4 do 8 tabletek trzy razy na dobę w czasie posiłków, co przekłada się na dzienną dawkę L-tyrozyny od 360 mg do 720 mg (przy dawkowaniu 4 tabletki 3 razy dziennie) lub od 720 mg do 1440 mg (przy dawkowaniu 8 tabletek 3 razy dziennie). Tabletki należy połykać w całości. Powyższe dawkowanie dotyczy dorosłych pacjentów o masie ciała około 70 kg.⁵

Ważnym aspektem stosowania Ketosterilu, a tym samym L-tyrozyny zawartej w tym preparacie, jest przyjmowanie go w czasie posiłków. Ma to na celu zapewnienie prawidłowego wchłaniania i przemiany do odpowiednich aminokwasów.⁶

Czas stosowania produktu Ketosteril, a tym samym L-tyrozyny w tym produkcie, obejmuje okres, dopóki filtracja kłębuszkowa (GFR) utrzymuje się poniżej wartości 25 ml/min, przy jednoczesnym przestrzeganiu przez pacjenta ograniczeń spożycia białka w ilości 40 g/dobę lub mniej (u dorosłych).⁷

Należy zwrócić uwagę, że brak jest danych dotyczących stosowania Ketosterilu, a więc również L-tyrozyny w tym produkcie, u dzieci.⁸

Dawkowanie w preparacie Vamin 18 Electrolyte-Free

Vamin 18 Electrolyte-Free to roztwór do infuzji, który zawiera 230 mg L-tyrozyny w 1000 ml roztworu. Jest to preparat stosowany w żywieniu pozajelitowym, a dawkowanie L-tyrozyny jest zależne od całkowitego dawkowania aminokwasów.⁹

Zapotrzebowanie na azot niezbędny do utrzymania masy białkowej zależy od stanu zdrowia pacjenta, w tym stanu odżywienia i stopnia stresu metabolicznego. Dawkowanie Vamin 18 Electrolyte-Free, a tym samym L-tyrozyny w tym preparacie, jest ustalane indywidualnie na podstawie zapotrzebowania na azot:¹⁰

• 0,10-0,15 g azotu/kg mc./dobę (brak lub niewielki stres metaboliczny i prawidłowy stan odżywienia)¹¹
• 0,15-0,20 g azotu/kg mc./dobę (umiarkowany stres metaboliczny z niedożywieniem lub bez)¹²
• 0,20-0,25 g azotu/kg mc./dobę (ciężki katabolizm, taki jak w oparzeniach, sepsie i urazach)¹³

Zakres dawek 0,10-0,25 g azotu/kg mc./dobę odpowiada 5-14 ml produktu Vamin 18 Electrolyte-Free/kg mc./dobę. Biorąc pod uwagę zawartość L-tyrozyny w roztworze (230 mg/1000 ml), dla pacjenta o masie ciała 70 kg dawka L-tyrozyny może wynosić od około 8 mg (przy dawce 5 ml/kg mc./dobę) do około 22,6 mg (przy dawce 14 ml/kg mc./dobę).¹⁴

U pacjentów otyłych dawkę należy obliczać w oparciu o szacowaną, prawidłową masę ciała.¹⁵

Zależnie od zapotrzebowania pacjenta, można podawać w infuzji dożylnej do 1000 ml produktu Vamin a 18 Electrolyte-Free na dobę, co odpowiada maksymalnej dawce 230 mg L-tyrozyny. U pacjentów z podstawowym lub umiarkowanie zwiększonym zapotrzebowaniem na aminokwasy można zastosować mniej stężony roztwór Vamin 14 Electrolyte-Free.¹⁶

Vamin 18 Electrolyte-Free należy podawać powoli, z szybkością nieprzekraczającą 1000 ml w ciągu 8 godzin, co odpowiada około 2 ml na minutę.¹⁷

Dawkowanie w preparacie Vaminolact

Vaminolact to roztwór do infuzji zawierający 500 mg L-tyrozyny w 1000 ml roztworu. Jest to preparat przeznaczony głównie do stosowania u wcześniaków, noworodków, niemowląt, dzieci i młodzieży.¹⁸

Dawkowanie Vaminolactu, a tym samym L-tyrozyny w tym preparacie, zależy od wieku i masy ciała pacjenta:¹⁹

• Wcześniaki: 38 do 54 ml/kg mc./dobę, co odpowiada 2,5 do 3,5 g aminokwasów/kg mc./dobę i 19-27 mg L-tyrozyny/kg mc./dobę. Należy stopniowo zwiększać dawkę podczas pierwszych dni infuzji, zaczynając pierwszego dnia od dawki 23 do 38 ml/kg mc./dobę (co odpowiada 1,5 do 2,5 g aminokwasów/kg mc./dobę i 11,5-19 mg L-tyrozyny/kg mc./dobę) i zwiększając od drugiego dnia do 38-54 ml/kg mc./dobę.²⁰
• Noworodki urodzone o czasie: 23 do 46 ml/kg mc./dobę, co odpowiada 1,5 do 3,0 g aminokwasów/kg mc./dobę i 11,5-23 mg L-tyrozyny/kg mc./dobę. Należy stopniowo zwiększać dawkę do dawki docelowej podczas pierwszych dni infuzji.²¹
• Niemowlęta: 15 do 38 ml/kg mc./dobę, co odpowiada 1,0 do 2,5 g aminokwasów/kg mc./dobę i 7,5-19 mg L-tyrozyny/kg mc./dobę.²²
• Dzieci i młodzież: 15 do 31 ml/kg mc./dobę, co odpowiada 1,0 do 2,0 g aminokwasów/kg mc./dobę i 7,5-15,5 mg L-tyrozyny/kg mc./dobę.²³

Sposób podawania preparatu Vaminolact

Czas trwania infuzji Vaminolactu nie powinien być krótszy niż 8 godzin, najlepiej 12 godzin w przypadku infuzji cyklicznej lub 24 godziny w przypadku infuzji ciągłej. U noworodków i niemowląt zalecany czas ciągłej infuzji wynosi 24 godziny na dobę.²⁴

Podczas stosowania u noworodków i dzieci w wieku poniżej 2 lat, roztwór (w worku i zestawie do podawania) należy chronić przed światłem do momentu zakończenia podawania.²⁵

Vaminolact można podawać do tej samej żyły centralnej lub obwodowej, co roztwór glukozy i (lub) emulsję tłuszczową.²⁶

Dawkowanie w preparacie Copaxone

W przypadku Copaxone, który jest produktem zawierającym octan glatirameru, L-tyrozyna jest jednym z czterech aminokwasów wchodzących w skład tego syntetycznego polipeptydu. Nie jest podawana jako oddzielna substancja, lecz stanowi integralną część struktury leku.²⁷

Dawkowanie Copaxone, a tym samym pośrednio L-tyrozyny w jego strukturze, wynosi 20 mg octanu glatirameru (jedna ampułko-strzykawka), podawanych we wstrzyknięciu podskórnym, raz na dobę. Leczenie powinno być nadzorowane przez lekarza neurologa lub lekarza posiadającego doświadczenie w leczeniu stwardnienia rozsianego.²⁸

Czas trwania leczenia produktem Copaxone powinien być ustalany indywidualnie przez lekarza prowadzącego.²⁹

Szczególne grupy pacjentów – Copaxone

Nie przeprowadzono specyficznych badań dotyczących stosowania produktu leczniczego Copaxone u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek, co może mieć znaczenie dla metabolizmu L-tyrozyny.³⁰

Nie przeprowadzono również specyficznych badań dotyczących stosowania produktu leczniczego Copaxone u pacjentów w podeszłym wieku.³¹

W przypadku dzieci i młodzieży, nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności octanu glatirameru. Jednakże ograniczone opublikowane dane sugerują, że profil bezpieczeństwa u młodzieży w wieku od 12 do 18 lat, przyjmującej codziennie produkt leczniczy Copaxone 20 mg podawany podskórnie, jest podobny do obserwowanego u osób dorosłych. Brak jest wystarczających informacji dotyczących stosowania produktu leczniczego Copaxone u dzieci w wieku poniżej 12 lat, dlatego produkt ten nie powinien być stosowany w tej grupie pacjentów.³²

Sposób podawania preparatu Copaxone

Copaxone jest podawany podskórnie. Należy udzielić pacjentom szkolenia w zakresie technik samodzielnego wstrzykiwania produktu leczniczego. Fachowy personel medyczny powinien nadzorować pierwsze samodzielne wstrzyknięcie produktu leczniczego oraz obserwować pacjenta przez okres 30 minut po wstrzyknięciu.³³

W celu zmniejszenia prawdopodobieństwa wystąpienia miejscowego podrażnienia lub bólu należy wybierać za każdym razem inne miejsce wstrzyknięcia. Miejscami, w które pacjent powinien samodzielnie dokonywać wstrzyknięć są brzuch, ramiona, biodra oraz uda.³⁴

Jeśli pacjent chciałby wykonać wstrzyknięcie za pomocą wstrzykiwacza, może zastosować urządzenie CSYNC. Jest to automatyczny wstrzykiwacz zatwierdzony do stosowania z ampułko-strzykawkami Copaxone i nie został przetestowany z innymi ampułko-strzykawkami. Wstrzykiwacz CSYNC powinien być stosowany zgodnie z zaleceniami podanymi przez producenta urządzenia.³⁵

Tabela dawkowania L-tyrozyny w różnych preparatach

Szczególne uwagi dotyczące dawkowania L-tyrozyny

Podczas ustalania dawkowania L-tyrozyny należy wziąć pod uwagę następujące aspekty, które powinny zostać omówione podczas wywiadu medycznego z pacjentem:

• Stan kliniczny pacjenta, w tym funkcja nerek i wątroby, które mogą wpływać na metabolizm aminokwasów³⁶
• Wiek pacjenta – inne dawkowanie stosuje się u wcześniaków, noworodków, niemowląt, dzieci i dorosłych³⁷
• Masa ciała pacjenta – większość dawek jest obliczana na kilogram masy ciała³⁸
• Przy stosowaniu Ketosterilu istotne są parametry filtracji kłębuszkowej (GFR) oraz przestrzeganie przez pacjenta diety niskobiałkowej³⁹
• W przypadku stosowania infuzji (Vamin 18 Electrolyte-Free, Vaminolact) należy zwrócić uwagę na szybkość podawania i całkowity czas infuzji⁴⁰⁴¹
• Przy stosowaniu Copaxone należy zwrócić uwagę na technikę wstrzyknięcia i rotację miejsc podania⁴²

Prawidłowe dawkowanie L-tyrozyny, jako pojedynczego aminokwasu czy też składnika kompleksowych preparatów, ma kluczowe znaczenie dla skuteczności terapii oraz minimalizacji potencjalnych działań niepożądanych. Dlatego też dawkowanie powinno być zawsze dobierane indywidualnie, pod kontrolą lekarza, na podstawie stanu klinicznego pacjenta i zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego.