Wskazania do stosowania
Empagliflozyna

Wskazania do stosowania empagliflozyny

Empagliflozyna, substancja czynna zawarta w produkcie leczniczym Empelic, dostępnym w dawkach 10 mg i 25 mg w postaci tabletek powlekanych, posiada dwa główne wskazania do stosowania: w leczeniu cukrzycy typu 2 oraz przewlekłej niewydolności serca. Wskazania te są oparte na wynikach badań klinicznych potwierdzających skuteczność i bezpieczeństwo empagliflozyny w tych jednostkach chorobowych.¹

Leczenie cukrzycy typu 2

Empagliflozyna (Empelic) jest wskazana do stosowania u pacjentów dorosłych z niewystarczająco kontrolowaną cukrzycą typu 2, u których wprowadzono już modyfikację stylu życia w postaci odpowiedniej diety i zwiększenia aktywności fizycznej. Stanowi ona ważny element terapeutyczny w przypadku, gdy te niefarmakologiczne metody nie zapewniają wystarczającej kontroli glikemii.²

Monoterapia empagliflozyną

Empagliflozyna może być stosowana w monoterapii u pacjentów, u których zastosowanie metforminy (leku pierwszego wyboru w cukrzycy typu 2) nie jest możliwe z powodu jej nietolerancji. Stanowi to istotną alternatywę terapeutyczną dla pacjentów, którzy doświadczają działań niepożądanych związanych z przyjmowaniem metforminy, lub gdy istnieją przeciwwskazania do jej stosowania.³

Terapia skojarzona empagliflozyną

Empagliflozyna może być również stosowana w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Takie połączenie terapeutyczne jest szczególnie wartościowe u pacjentów, u których monoterapia nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii lub gdy konieczne jest wielokierunkowe oddziaływanie na patofizjologiczne mechanizmy cukrzycy typu 2.⁴

Przy rozważaniu zastosowania empagliflozyny w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, należy uwzględnić wyniki badań klinicznych dotyczące takich kombinacji, ich wpływu na kontrolę glikemii, ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych oraz charakterystykę populacji pacjentów uczestniczących w tych badaniach.⁵

Leczenie niewydolności serca

Drugim ważnym wskazaniem do stosowania empagliflozyny jest leczenie objawowej przewlekłej niewydolności serca u pacjentów dorosłych. Stosowanie empagliflozyny w tej grupie pacjentów wynika z jej korzystnego wpływu na hemodynamikę, funkcję nerek oraz redukcję ryzyka hospitalizacji i zgonu z powodu niewydolności serca.⁶

Co istotne, wskazanie to dotyczy pacjentów z objawową niewydolnością serca, niezależnie od frakcji wyrzutowej lewej komory. Empagliflozyna może być więc stosowana zarówno u pacjentów z niewydolnością serca z obniżoną frakcją wyrzutową (HFrEF), jak i z zachowaną frakcją wyrzutową (HFpEF), co istotnie poszerza populację pacjentów mogących odnieść korzyści z leczenia tym lekiem.⁷

Kiedy zalecić stosowanie empagliflozyny?

Pacjenci z cukrzycą typu 2

Empagliflozynę należy rozważyć do zastosowania u następujących grup pacjentów z cukrzycą typu 2:

• Pacjenci, u których nie osiągnięto docelowych wartości glikemii pomimo modyfikacji stylu życia (odpowiednia dieta i zwiększenie aktywności fizycznej)
• Pacjenci z nietolerancją metforminy lub przeciwwskazaniami do jej stosowania, którzy wymagają monoterapii lekiem przeciwcukrzycowym
• Pacjenci wymagający terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwcukrzycowymi z powodu niewystarczającej kontroli glikemii
• Pacjenci ze współistniejącymi chorobami sercowo-naczyniowymi lub wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, którzy mogą odnieść dodatkowe korzyści pozaglikemiczne ze stosowania empagliflozyny
• Pacjenci z cukrzycą typu 2 i współistniejącą przewlekłą chorobą nerek, u których empagliflozyna może wykazywać działanie nefroprotekcyjne

⁸

Pacjenci z niewydolnością serca

W przypadku niewydolności serca, empagliflozynę należy rozważyć u:

• Dorosłych pacjentów z objawową przewlekłą niewydolnością serca, niezależnie od jej etiologii
• Pacjentów z niewydolnością serca z obniżoną frakcją wyrzutową (HFrEF), jako uzupełnienie standardowej terapii (obejmującej inhibitory ACE/ARB/ARNI, beta-blokery, antagonisty aldosteronu)
• Pacjentów z niewydolnością serca z zachowaną frakcją wyrzutową (HFpEF), u których opcje terapeutyczne są ograniczone
• Pacjentów z niewydolnością serca i współistniejącą cukrzycą typu 2, którzy mogą odnieść podwójną korzyść z leczenia empagliflozyną
• Pacjentów z nawracającymi hospitalizacjami z powodu zaostrzenia niewydolności serca

⁹

Warunki stosowania empagliflozyny

Dawkowanie w cukrzycy typu 2

Empagliflozyna (Empelic) jest dostępna w postaci tabletek powlekanych w dwóch dawkach: 10 mg i 25 mg. W leczeniu cukrzycy typu 2 zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg empagliflozyny raz na dobę. U pacjentów, którzy dobrze tolerują dawkę 10 mg, przy niewystarczającej kontroli glikemii, dawkę można zwiększyć do 25 mg raz na dobę.¹⁰

Istotne jest, aby poinformować pacjenta o konieczności kontynuowania zaleceń dotyczących diety i aktywności fizycznej podczas leczenia empagliflozyną, ponieważ stanowią one podstawę skutecznej terapii cukrzycy typu 2.¹¹

Dawkowanie w niewydolności serca

W leczeniu objawowej przewlekłej niewydolności serca u dorosłych, zalecana dawka empagliflozyny to 10 mg raz na dobę. Terapię należy prowadzić jako uzupełnienie standardowego leczenia niewydolności serca, zgodnie z aktualnymi wytycznymi klinicznymi.^{12 13}

Specjalne grupy pacjentów

Przy stosowaniu empagliflozyny należy uwzględnić specjalne grupy pacjentów:

• Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek – przed rozpoczęciem leczenia empagliflozyną należy ocenić czynność nerek. W przypadku cukrzycy typu 2, skuteczność empagliflozyny w kontroli glikemii zależy od czynności nerek, dlatego u pacjentów z eGFR poniżej 45 ml/min/1,73 m² korzyści glikemiczne mogą być ograniczone.
• Pacjenci w podeszłym wieku – nie jest konieczne dostosowanie dawki w zależności od wieku, jednak należy zwrócić uwagę na zwiększone ryzyko hipowolemii.
• Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby – u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby modyfikacja dawki nie jest konieczna.

¹⁴

Monitorowanie leczenia

Podczas stosowania empagliflozyny zaleca się regularną kontrolę:

• Parametrów glikemii (HbA1c, glikemia na czczo) – u pacjentów z cukrzycą typu 2
• Funkcji nerek (kreatynina, eGFR) – przed rozpoczęciem leczenia i okresowo w trakcie terapii
• Objawów niewydolności serca i tolerancji wysiłku – u pacjentów z niewydolnością serca
• Ciśnienia tętniczego i stanu nawodnienia – ze względu na działanie diuretyczne empagliflozyny
• Wystąpienia działań niepożądanych, w szczególności infekcji dróg moczowo-płciowych, ketozy i kwasicy ketonowej

¹⁵