Dawkowanie i sposób podawania
Empagliflozyna

Empagliflozyna jest stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2 oraz niewydolności serca, z dawkowaniem dostosowanym do funkcji nerek pacjenta. W terapii cukrzycy typu 2 zaleca się rozpoczęcie od dawki 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 25 mg u pacjentów z eGFR ≥60 ml/min/1,73 m² wymagających lepszej kontroli glikemii. U pacjentów z eGFR 30–<60 ml/min/1,73 m² dawka pozostaje na poziomie 10 mg, natomiast stosowanie empagliflozyny nie jest zalecane przy eGFR <30 ml/min/1,73 m². W leczeniu niewydolności serca dawka wynosi 10 mg raz na dobę i nie jest zwiększana, a lek można stosować do eGFR ≥20 ml/min/1,73 m² lub CrCl ≥20 ml/min. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz ze schyłkową niewydolnością nerek lub dializowanych empagliflozyna nie jest zalecana ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.

  1. Dawkowanie i sposób podawania empagliflozyny
    1. Dawkowanie w cukrzycy typu 2
    2. Dawkowanie w niewydolności serca
    3. Dawkowanie w terapii skojarzonej
    4. Postępowanie w przypadku pominięcia dawki
  2. Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
    1. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
    2. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
    3. Pacjenci w podeszłym wieku
    4. Dzieci i młodzież
  3. Szczegółowa tabela dawkowania
  4. Sposób podawania
    1. Zalecenia praktyczne dla pacjenta
    2. Kolejne rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania empagliflozyny

Empagliflozyna jest substancją czynną stosowaną w leczeniu cukrzycy typu 2 oraz niewydolności serca. Prawidłowe dawkowanie tej substancji ma kluczowe znaczenie dla skuteczności terapeutycznej i bezpieczeństwa pacjenta. Poniżej przedstawiono szczegółowe wytyczne dotyczące dawkowania empagliflozyny, które należy uwzględnić podczas wywiadu medycznego i przekazać pacjentowi. 1

Dawkowanie w cukrzycy typu 2

W leczeniu cukrzycy typu 2 zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 10 mg empagliflozyny raz na dobę. Dotyczy to zarówno monoterapii, jak i leczenia skojarzonego z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. U pacjentów z wartością eGFR ≥60 ml/min/1,73 m², którzy tolerują dawkę początkową, ale wymagają ściślejszej kontroli glikemii, można zwiększyć dawkę do 25 mg raz na dobę. Maksymalna dopuszczalna dawka dobowa wynosi 25 mg. 2

Dawkowanie w niewydolności serca

W przypadku pacjentów z niewydolnością serca (zarówno z współistniejącą cukrzycą typu 2, jak i bez niej) zalecana dawka wynosi 10 mg empagliflozyny raz na dobę. W tym wskazaniu nie przewiduje się zwiększania dawki. 3

Dawkowanie w terapii skojarzonej

Gdy empagliflozyna jest stosowana w skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną, może być konieczne zmniejszenie dawki tych leków, aby zredukować ryzyko wystąpienia hipoglikemii. Jest to istotna informacja, o której należy poinformować pacjenta podczas konsultacji medycznej. 4

Postępowanie w przypadku pominięcia dawki

Jeśli pacjent zapomni przyjąć dawkę empagliflozyny, powinien ją zażyć natychmiast po przypomnieniu sobie o tym. Należy jednak podkreślić, że niedopuszczalne jest przyjmowanie podwójnej dawki tego samego dnia. 5

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Skuteczność glikemiczna empagliflozyny u pacjentów z cukrzycą typu 2 jest ściśle uzależniona od czynności nerek. U pacjentów z eGFR poniżej 60 ml/min/1,73 m², którzy wymagają redukcji ryzyka sercowo-naczyniowego jako uzupełnienia standardowej terapii, należy stosować dawkę 10 mg empagliflozyny raz na dobę. Warto zaznaczyć, że skuteczność empagliflozyny w obniżaniu glikemii jest zmniejszona u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek i prawdopodobnie nie występuje u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. W takich przypadkach, jeśli konieczna jest dalsza kontrola glikemii, należy rozważyć dodanie innych leków przeciwhiperglikemicznych. 6

Leczenie niewydolności serca u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

W przypadku leczenia niewydolności serca u pacjentów z cukrzycą typu 2 lub bez niej, stosowanie dawki 10 mg empagliflozyny można rozpocząć lub kontynuować do wartości eGFR równej 20 ml/min/1,73 m² lub wartości CrCl równej 20 ml/min. Empagliflozyna nie powinna być stosowana u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (SNN) ani u pacjentów dializowanych, ponieważ brak wystarczających danych potwierdzających zasadność jej stosowania w tej grupie chorych. 7

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie ma konieczności dostosowywania dawki empagliflozyny. Należy jednak pamiętać, że u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby ekspozycja na empagliflozynę jest zwiększona. Ze względu na ograniczone doświadczenie w leczeniu pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, nie zaleca się stosowania empagliflozyny w tej populacji. 8

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowywania dawki empagliflozyny. Należy jednak zachować szczególną ostrożność u pacjentów w wieku 75 lat i starszych, ze względu na zwiększone ryzyko zmniejszenia objętości płynów. 9

Dzieci i młodzież

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność empagliflozyny u dzieci i młodzieży nie zostały określone. Brak jest dostępnych danych w tym zakresie. 10

Szczegółowa tabela dawkowania

Poniższa tabela przedstawia szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania empagliflozyny w zależności od wskazania i wartości eGFR lub CrCL. 11

Wskazanie eGFR [ml/min/1,73 m²] lub CrCL [ml/min] Zalecane dawkowanie
Cukrzyca typu 2 ≥60 Dawka początkowa: 10 mg empagliflozyny raz na dobę.
U pacjentów tolerujących dawkę 10 mg i wymagających dodatkowej kontroli glikemii, dawkę można zwiększyć do 25 mg empagliflozyny raz na dobę.
45 do <60 Dawka początkowa: 10 mg empagliflozyny raz na dobę.
Kontynuować stosowanie dawki 10 mg empagliflozyny u pacjentów, którzy już przyjmują empagliflozynę.
30 do <45 Dawka początkowa: 10 mg empagliflozyny raz na dobę.
Kontynuować stosowanie dawki 10 mg empagliflozyny u pacjentów, którzy już przyjmują empagliflozynę.
<30 Nie zaleca się stosowania empagliflozyny.
Niewydolność serca
(z cukrzycą typu 2 lub bez cukrzycy typu 2)		 ≥20 Zalecana dawka dobowa: 10 mg empagliflozyny raz na dobę.
<20 Nie zaleca się stosowania empagliflozyny.

<sup data-drug="Empelic" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Tabela 1: Zalecenia dotyczące dostosowywania dawkiᵃ Wskazanie eGFR [ml/min/1.73 m²] lub CrCL [ml/min] ≥60: Całkowita dawka dobowa. Rozpocząć od dawki 10 mg empagliflozyny. U pacjentów tolerujących dawkę 10 mg empagliflozyny i wymagających dodatkowej kontroli glikemii dawkę można zwiększyć do 25 mg empagliflozyny. 45 do <60: Rozpocząć od dawki 10 mg empagliflozynyᵇ. Kontynuować stosowanie dawki 10 mg empagliflozyny u pacjentów, którzy już przyjmują empagliflozynę. 30 do <45ᵇ: Rozpocząć od dawki 10 mg empagliflozyny. Kontynuować stosowanie dawki 10 mg empagliflozyny u pacjentów, którzy już przyjmują empagliflozynę. <30: Rozpocząć od dawki 10 mg empagliflozyny. Kontynuować stosowanie dawki 10 mg empagliflozyny u pacjentów, którzy już przyjmują empagliflozynę. Nie zaleca się stosowania empagliflozyny. 2. Niewydolność serca (z cukrzycą typu 2 lub bez cukrzycy typu 2): Zalecana dawka dobowa to 10 mg empagliflozyny. 12

Sposób podawania

Empagliflozyna w postaci tabletek powlekanych Empelic jest dostępna w dwóch dawkach: 10 mg i 25 mg. Tabletki są zaprojektowane tak, aby ułatwić ich identyfikację – tabletki 10 mg są okrągłe, obustronnie wypukłe, żółte z wytłoczoną liczbą „10″ po jednej stronie, natomiast tabletki 25 mg są podłużne, obustronnie wypukłe, jasnożółte z wytłoczoną liczbą „25″ po jednej stronie. 13

Tabletki empagliflozyny mogą być przyjmowane niezależnie od posiłków, co stanowi wygodę dla pacjenta i zwiększa compliance. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. 14

Zalecenia praktyczne dla pacjenta

Podczas wywiadu medycznego i przekazywania informacji pacjentowi, warto podkreślić następujące aspekty przyjmowania empagliflozyny:

  • Empagliflozyna powinna być przyjmowana raz na dobę, o stałej porze, aby utrzymać regularny rytm leczenia
  • Tabletki należy połykać w całości, nie należy ich dzielić, kruszyć ani żuć
  • Lek można przyjmować niezależnie od posiłków
  • W przypadku pominięcia dawki, należy ją przyjąć jak najszybciej po przypomnieniu sobie, ale nie należy stosować dawki podwójnej

15

Należy również zwrócić szczególną uwagę na dostosowanie dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz upewnić się, że pacjent rozumie zasady modyfikacji dawek innych leków przeciwcukrzycowych (zwłaszcza pochodnych sulfonylomocznika i insuliny) w celu uniknięcia hipoglikemii. 16

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl