Właściwości farmakokinetyczne
Difenoksylat
Difenoksylat, będący składnikiem aktywnym leku Reasec (2,5 mg difenoksylatu chlorowodorku w połączeniu z 0,025 mg atropiny siarczanu), charakteryzuje się wysoką biodostępnością około 90% po podaniu doustnym, co świadczy o efektywnym wchłanianiu z przewodu pokarmowego. Po podaniu czterech tabletek (łącznie 10 mg chlorowodorku difenoksylatu) maksymalne stężenie metabolitu aktywnego – kwasu difenoksylowego – osiąga średnio 163 ng/ml w surowicy, z Tmax wynoszącym około 2 godzin. Metabolit ten uczestniczy w krążeniu jelitowo-wątrobowym, co umożliwia utrzymanie terapeutycznego stężenia w miejscu działania. Okres półtrwania eliminacyjnego kwasu difenoksylowego wynosi 12-14 godzin, co warunkuje przedłużone działanie farmakologiczne preparatu.
Właściwości farmakokinetyczne difenoksylatu
Difenoksylat, składnik aktywny produktu leczniczego Reasec (2,5 mg difenoksylatu chlorowodorku w połączeniu z 0,025 mg atropiny siarczanu), wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne, które determinują jego działanie terapeutyczne. Substancja ta po podaniu doustnym podlega szybkiej hydrolizie w wątrobie, w wyniku której powstaje biologicznie czynny, główny metabolit – kwas difenoksylowy.1
Wchłanianie i biodostępność
Dostępność biologiczna difenoksylatu podawanego w postaci tabletek jest wysoka i wynosi około 90%, co wskazuje na dobre wchłanianie substancji z przewodu pokarmowego.2
Badania farmakokinetyczne wykazały, że po doustnym podaniu dawki składającej się z czterech tabletek Reasec (zawierających łącznie 10 mg chlorowodorku difenoksylatu), średnie maksymalne stężenie kwasu difenoksylowego w surowicy osiąga wartość 163 ng/ml. Stężenie maksymalne (Cmax) jest osiągane stosunkowo szybko, w ciągu dwóch godzin od podania.3
Metabolizm i dystrybucja
Istotną cechą farmakokinetyki difenoksylatu jest jego przekształcanie do kwasu difenoksylowego, który następnie przenika do krążenia jelitowo-wątrobowego. Jest to istotny mechanizm, który zapewnia utrzymanie stężenia terapeutycznego substancji w miejscu działania.4
Eliminacja
Okres półtrwania kwasu difenoksylowego w fazie eliminacji jest stosunkowo długi i wynosi około 12-14 godzin, co warunkuje jego przedłużone działanie terapeutyczne.5
Wydalanie difenoksylatu i jego metabolitów zachodzi dwoma głównymi drogami – z kałem oraz z moczem. Badania wykazały, że w ciągu 4 dni od podania:
- Około 49% produktu i jego metabolitów jest wydalane z kałem
- Około 14% produktu i jego metabolitów jest wydalane z moczem
6
Warto zaznaczyć, że mniej niż 1% difenoksylatu wydalane jest z moczem w postaci niezmienionej, natomiast kwas difenoksylowy i jego glukoroniany stanowią 6% podanej dawki.7
Podsumowanie parametrów farmakokinetycznych
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Biodostępność | ~90% |
| Cmax kwasu difenoksylowego (po podaniu 4 tabletek) | 163 ng/ml |
| Czas do osiągnięcia Cmax (Tmax) | 2 godziny |
| Okres półtrwania w fazie eliminacji (T1/2) | 12-14 godzin |
| Wydalanie z kałem (w ciągu 4 dni) | 49% |
| Wydalanie z moczem (w ciągu 4 dni) | 14% |
| Wydalanie w postaci niezmienionej z moczem | <1% |
| Wydalanie kwasu difenoksylowego i glukuronianów z moczem | 6% dawki |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania