Leki zawierające w składzie
rezerpina

Rezerpina to substancja czynna o działaniu przeciwnadciśnieniowym i uspokajającym, należąca do grupy alkaloidów rauwolfii. Mechanizm działania rezerpiny polega na hamowaniu transportu amin biogennych (m.in. noradrenaliny, dopaminy i serotoniny) do pęcherzyków synaptycznych w zakończeniach nerwowych, co prowadzi do ich wyczerpania w ośrodkowym i obwodowym układzie nerwowym. Obniża to napięcie układu współczulnego, zmniejszając ciśnienie tętnicze krwi i częstość akcji serca.

W Polsce rezerpina była kiedyś dostępna w preparatach takich jak Reserpin WZF i Normatens (w połączeniu z dihydralazyną). Obecnie większość leków zawierających rezerpinę została wycofana z obrotu i zastąpiona nowocześniejszymi preparatami. Historycznie rezerpina występowała także w preparatach złożonych jak Rausedyl czy Brinerdin (w połączeniu z dihydrochlorotiazydem i dihydroergokrystyną).

Główną zaletą rezerpiny jest jej skuteczność w obniżaniu ciśnienia tętniczego przy stosowaniu małych dawek. Działa długotrwale i może być skuteczna u pacjentów opornych na inne leki przeciwnadciśnieniowe. Dodatkowo wykazuje działanie uspokajające, co może być korzystne u pacjentów z nadciśnieniem i towarzyszącym niepokojem.

Do najpoważniejszych zagrożeń związanych ze stosowaniem rezerpiny należą działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, w tym możliwość wywołania depresji (nawet o ciężkim przebiegu). Inne istotne działania niepożądane to senność, zmęczenie, niedrożność nosa, zwiększone wydzielanie soku żołądkowego (co może nasilać objawy choroby wrzodowej), zaburzenia seksualne oraz efekt ortostatyczny. Ze względu na liczne działania niepożądane i dostępność bezpieczniejszych leków przeciwnadciśnieniowych, rezerpina jest obecnie rzadko stosowana w praktyce klinicznej.