Interakcje leku
Vanatex HCT 80 mg + 12,5 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

W terapii produktem Vanatex HCT zawierającym 80 mg walsartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu, istotne jest uwzględnienie potencjalnych interakcji obu substancji czynnych z innymi lekami oraz substancjami. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące interakcji lekowych oraz innych rodzajów interakcji, które mogą wystąpić podczas stosowania tego produktu leczniczego.¹

Interakcje dotyczące zarówno walsartanu jak i hydrochlorotiazydu

Jednoczesne stosowanie, które nie jest zalecane

Lit – Podczas jednoczesnego stosowania litu z antagonistami receptora angiotensyny II oraz tiazydowymi lekami moczopędnymi opisywano przypadki odwracalnego zwiększenia stężenia litu w surowicy i nasilenia jego toksyczności. Mechanizm interakcji związany jest ze zmniejszeniem klirensu nerkowego litu przez tiazydowe leki moczopędne, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka działań toksycznych litu. Jeżeli takie leczenie skojarzone jest konieczne, należy ściśle monitorować stężenie litu w surowicy.²

Wymagana ostrożność podczas jednoczesnego stosowania

Inne leki przeciwnadciśnieniowe – Vanatex HCT może nasilać działanie hipotensyjne innych leków przeciwnadciśnieniowych, takich jak guanetydyna, metyldopa, leki rozszerzające naczynia krwionośne, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, leki beta-adrenolityczne, antagoniści wapnia oraz bezpośrednie inhibitory reniny.³

Aminy presyjne (np. noradrenalina, adrenalina) – Może wystąpić osłabienie reakcji na aminy presyjne. Chociaż znaczenie kliniczne tego działania nie jest w pełni wyjaśnione i niewystarczające do wykluczenia stosowania tych substancji, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnej terapii.⁴

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym wybiórcze inhibitory COX-2, kwas acetylosalicylowy w dawce >3 g na dobę i niewybiórcze NLPZ – Mogą osłabiać hipotensyjne działanie zarówno antagonistów receptora angiotensyny II, jak i hydrochlorotiazydu. Dodatkowo jednoczesne podawanie Vanatex HCT z NLPZ może prowadzić do pogorszenia czynności nerek i zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Dlatego zaleca się monitorowanie czynności nerek na początku leczenia oraz zapewnienie odpowiedniego nawodnienia pacjenta.⁵

Interakcje dotyczące walsartanu

Podwójna blokada układu RAA

Dane kliniczne wskazują, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu wiąże się z wyższą częstością występowania działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z monoterapią lekami z grupy antagonistów układu RAA.⁶

Jednoczesne stosowanie, które nie jest zalecane

Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, zamienniki soli kuchennej zawierające potas oraz inne substancje mogące zwiększać stężenie potasu – W przypadku konieczności stosowania produktu wpływającego na stężenie potasu jednocześnie z walsartanem zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia potasu w osoczu.⁷

Białka transportujące

Badania in vitro wskazują, że walsartan jest substratem transportera wychwytu wątrobowego OATP1B1/OATP1B3 oraz transportera wyrzutu wątrobowego MRP2. Jednoczesne stosowanie inhibitorów transportera wychwytu (np. ryfampicyny, cyklosporyny) lub transportera wyrzutu (np. rytonawiru) może zwiększać ogólnoustrojowe narażenie na walsartan. Należy zachować odpowiednią ostrożność podczas rozpoczynania lub kończenia jednoczesnego leczenia tymi lekami.⁸

Brak interakcji

W badaniach interakcji lekowych nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji pomiędzy walsartanem a następującymi substancjami: cymetydyna, warfaryna, furosemid, digoksyna, atenolol, indometacyna, hydrochlorotiazyd, amlodypina i glibenklamid. Należy jednak pamiętać, że digoksyna i indometacyna mogą wchodzić w interakcje z hydrochlorotiazydem, będącym drugim składnikiem Vanatex HCT.⁹

Interakcje dotyczące hydrochlorotiazydu

Wymagana ostrożność podczas jednoczesnego stosowania

Produkty lecznicze wpływające na stężenie potasu w surowicy – Jednoczesne stosowanie leków moczopędnych zwiększających wydalanie potasu z moczem, kortykosteroidów, środków przeczyszczających, kortykotropiny (ACTH), amfoterycyny, karbenoksolonu, penicyliny G, kwasu salicylowego i jego pochodnych może nasilać działanie hipokaliemiczne hydrochlorotiazydu. W przypadku równoczesnego stosowania tych leków zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu.¹⁰

Leki, które mogą wywołać częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes – Należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania hydrochlorotiazydu z lekami mogącymi wywoływać częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, zwłaszcza lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III oraz niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi, ze względu na ryzyko hipokaliemii.¹¹

Produkty lecznicze wpływające na stężenie sodu w surowicy – Leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, przeciwpadaczkowe i inne mogą nasilać hiponatremiczne działanie leków moczopędnych. Należy zachować ostrożność przy długotrwałym jednoczesnym stosowaniu tych leków.¹²

Glikozydy naparstnicy – Hipokaliemia lub hipomagnezemia wywołana przez tiazydowe leki moczopędne może sprzyjać występowaniu zaburzeń rytmu serca spowodowanych stosowaniem glikozydów naparstnicy.¹³

Sole wapnia i witamina D – Podawanie tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, z witaminą D lub solami wapnia może dodatkowo zwiększać stężenie wapnia w surowicy. Jednoczesne stosowanie tiazydów z solami wapnia może powodować hiperkalcemię u pacjentów z predyspozycjami (np. w nadczynności przytarczyc, nowotworach złośliwych lub stanach zależnych od witaminy D) poprzez zwiększenie zwrotnego wchłaniania wapnia w kanalikach nerkowych.¹⁴

Leki przeciwcukrzycowe (leki doustne i insulina) – Tiazydy mogą zmieniać tolerancję glukozy, co może wymagać dostosowania dawki leków przeciwcukrzycowych. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu metforminy z powodu ryzyka kwasicy mleczanowej wywołanej potencjalną czynnościową niewydolnością nerek związaną ze stosowaniem hydrochlorotiazydu.¹⁵

Leki beta-adrenolityczne i diazoksyd – Jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych z lekami beta-adrenolitycznymi może zwiększać ryzyko hiperglikemii. Hydrochlorotiazyd może także nasilać działanie diazoksydu zwiększające stężenie glukozy.¹⁶

Leki stosowane w leczeniu dny moczanowej (probenecyd, sulfinpirazon i allopurynol) – Hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie kwasu moczowego w surowicy, co może wymagać dostosowania dawki leków nasilających wydalanie kwasu moczowego. Może być konieczne zwiększenie dawki probenecydu lub sulfinpirazonu. Jednoczesne stosowanie tiazydów z allopurynolem może zwiększać częstość występowania reakcji nadwrażliwości na allopurynol.¹⁷

Leki przeciwcholinergiczne i inne produkty lecznicze wpływające na motorykę układu pokarmowego – Leki przeciwcholinergiczne (np. atropina, biperyden) mogą zwiększać biodostępność tiazydów poprzez spowolnienie perystaltyki przewodu pokarmowego i opóźnienie opróżniania żołądka. Z kolei leki prokinetyczne, takie jak cyzapryd, mogą zmniejszać biodostępność tiazydowych leków moczopędnych.¹⁸

Amantadyna – Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych amantadyny.¹⁹

Żywice jonowymienne – Kolestyramina i kolestypol zmniejszają wchłanianie tiazydowych leków moczopędnych, co może prowadzić do niewystarczającego efektu terapeutycznego. Można zminimalizować tę interakcję, podając hydrochlorotiazyd co najmniej 4 godziny przed lub 4-6 godzin po zastosowaniu żywicy.²⁰

Leki cytotoksyczne (np. cyklofosfamid, metotreksat) – Tiazydy mogą zmniejszać wydalanie leków cytotoksycznych przez nerki i nasilać ich działanie supresyjne na szpik kostny.²¹

Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryna) – Tiazydowe leki moczopędne nasilają działanie środków zwiotczających mięśnie szkieletowe, takich jak pochodne kurary.²²

Cyklosporyna – Jednoczesne leczenie cyklosporyną może zwiększać ryzyko hiperurykemii i powikłań typu dny.²³

Metyldopa – Zgłaszano pojedyncze przypadki niedokrwistości hemolitycznej u pacjentów otrzymujących leczenie skojarzone metyldopą i hydrochlorotiazydem.²⁴

Środki kontrastujące z zawartością jodu – U pacjentów z odwodnieniem wywołanym lekami moczopędnymi istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza po podaniu dużych dawek produktów zawierających jod. Przed podaniem tych środków pacjenta należy odpowiednio nawodnić.²⁵

Interakcje produktu Vanatex HCT z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas terapii produktem Vanatex HCT wymaga szczególnej ostrożności. Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne hydrochlorotiazydu poprzez efekt addycyjny związany z rozszerzeniem naczyń krwionośnych i zmniejszeniem aktywności współczulnego układu nerwowego. W konsekwencji może to prowadzić do nasilenia niedociśnienia ortostatycznego, wyrażającego się zawrotami głowy lub omdleniami, szczególnie przy zmianie pozycji z leżącej na stojącą.²⁶

Ponadto, spożywanie alkoholu podczas leczenia tiazydowymi lekami moczopędnymi może wpływać na kontrolę ciśnienia tętniczego, potencjalnie zmniejszając skuteczność terapii przeciwnadciśnieniowej. Pacjentów należy informować o możliwości wystąpienia nasilonego działania hipotensyjnego podczas jednoczesnego spożywania alkoholu i stosowania produktu Vanatex HCT oraz zalecać ograniczenie lub unikanie spożywania napojów alkoholowych w trakcie leczenia.

Tabela interakcji produktu Vanatex HCT z innymi lekami