Przedawkowanie
Vanatex HCT 80 mg + 12,5 mg

Przedawkowanie Vanatex HCT, zawierającego 80 mg walsartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu, prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych. Walsartan w dawkach toksycznych wywołuje znaczne niedociśnienie tętnicze, zapaść krążeniową oraz ryzyko wstrząsu, wynikające z nadmiernej blokady receptorów angiotensyny II i rozszerzenia naczyń, co skutkuje hipoperfuzją narządową i potencjalnym uszkodzeniem OUN oraz nerek. Hydrochlorotiazyd natomiast powoduje objawy związane z zaburzeniami wodno-elektrolitowymi, takie jak nudności, senność, hipowolemia, hipokaliemia, hiponatremia i hipomagnezemia, które mogą prowadzić do arytmii, tężyczki i osłabienia mięśniowego.

Przedawkowanie leku Vanatex HCT

Przedawkowanie produktu leczniczego Vanatex HCT (80 mg walsartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu) stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy przedawkowania wynikają z działania obu substancji czynnych i mogą prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych oraz metabolicznych.1

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania Vanatex HCT można podzielić na te związane z działaniem walsartanu oraz hydrochlorotiazydu. Walsartan w dawkach toksycznych prowadzi przede wszystkim do znacznego niedociśnienia tętniczego, które może skutkować zaburzeniami świadomości, zapaścią krążeniową, a w skrajnych przypadkach wstrząsem. Z kolei przedawkowanie hydrochlorotiazydu manifestuje się głównie objawami związanymi z zaburzeniami wodno-elektrolitowymi, takimi jak nudności, senność, hipowolemia oraz zaburzenia elektrolitowe, które mogą prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca i kurczy mięśni.2

Substancja czynna Objawy przedawkowania Mechanizm patofizjologiczny Potencjalne powikłania
Walsartan (80 mg)
  • Znaczne niedociśnienie tętnicze
  • Zaburzenia świadomości
  • Zapaść krążeniowa
  • Wstrząs
Nadmierna blokada receptorów angiotensyny II prowadząca do rozszerzenia naczyń i spadku oporu obwodowego Hipoperfuzja narządowa, niewydolność nerek, uszkodzenie OUN z powodu hipoperfuzji
Hydrochlorotiazyd (12,5 mg)
  • Nudności
  • Senność
  • Hipowolemia
  • Zaburzenia elektrolitowe
  • Zaburzenia rytmu serca
  • Kurcze mięśni
Nadmierna diureza powodująca zaburzenia wodno-elektrolitowe (głównie hipokaliemia, hiponatremia, hipomagnezemia) Arytmie, tężyczka, osłabienie mięśniowe, zaburzenia świadomości

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania Vanatex HCT powinno być ukierunkowane na stabilizację parametrów hemodynamicznych oraz korektę zaburzeń wodno-elektrolitowych. Strategia terapeutyczna zależy od czasu, jaki upłynął od przyjęcia leku, a także od rodzaju i nasilenia objawów klinicznych.3

W przypadku wystąpienia niedociśnienia tętniczego, które jest wiodącym objawem przedawkowania walsartanu, należy zastosować następujące postępowanie:

  1. Ułożenie pacjenta w pozycji horyzontalnej na plecach (pozycja Trendelenburga)
  2. Szybkie uzupełnienie płynów i elektrolitów drogą dożylną
  3. Monitorowanie parametrów hemodynamicznych
  4. W przypadku ciężkiego niedociśnienia opornego na płynoterapię – zastosowanie leków wazopresyjnych

Warto podkreślić, że walsartan nie może być usunięty z organizmu za pomocą hemodializy ze względu na jego silne wiązanie z białkami osocza. W przeciwieństwie do tego, hydrochlorotiazyd może być skutecznie eliminowany podczas hemodializy, co stanowi opcję terapeutyczną w ciężkich przypadkach przedawkowania tego składnika.4

Szczególne uwagi kliniczne

Podczas leczenia przedawkowania Vanatex HCT należy zwrócić szczególną uwagę na:

  • Monitorowanie funkcji nerek – ze względu na ryzyko ostrego uszkodzenia nerek w wyniku niedociśnienia i hipoperfuzji
  • Kontrolę elektrolitów – zwłaszcza stężenia potasu, sodu, magnezu i wapnia
  • Monitorowanie EKG – z uwagi na ryzyko arytmii w przebiegu zaburzeń elektrolitowych
  • Ocenę stanu nawodnienia – kontrola diurezy, ciśnienia centralnego żylnego (jeśli dostępne)
  • Monitorowanie stanu neurologicznego – ze względu na możliwe zaburzenia świadomości

Nie określono dokładnej dawki toksycznej walsartanu ani hydrochlorotiazydu, natomiast obserwacje kliniczne wskazują, że przedawkowanie Vanatex HCT może wystąpić już przy kilkukrotnym przekroczeniu dawki terapeutycznej. Ciężkość objawów jest proporcjonalna do przyjętej dawki oraz czasu od momentu ekspozycji do wdrożenia leczenia.5

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl