Dawkowanie i sposób podawania
Valhit 450 mg
Valhit (walgancyklowir) jest prolekiem gancyklowiru, stosowanym doustnie, z dawką 900 mg dwa razy na dobę odpowiadającą dożylnej dawce 5 mg/kg mc. gancyklowiru. W terapii CMV zapalenia siatkówki u dorosłych zaleca się leczenie początkowe 900 mg dwa razy na dobę przez 21 dni, a następnie leczenie podtrzymujące 900 mg raz na dobę. Po przeszczepie nerki lub innych narządów miąższowych dawka profilaktyczna wynosi 900 mg raz na dobę, rozpoczynając w ciągu 10 dni po transplantacji i kontynuując przez 100-200 dni. U dzieci dawkowanie ustala się na podstawie wzoru: dawka [mg] = 7 × BSA × Clcr, z uwzględnieniem powierzchni ciała (wg Mostellera) i klirensu kreatyniny (wg Schwartza), z maksymalnym Clcr 150 ml/min/1,73 m². Dawkę zaokrągla się do najbliższej wielokrotności 25 mg, maksymalnie do 900 mg, preferując zawiesinę doustną dla precyzyjnego dawkowania.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Valhit
- Leczenie cytomegalowirusowego (CMV) zapalenia siatkówki
- Zapobieganie chorobie CMV po przeszczepieniu narządu miąższowego
- Dawkowanie u dzieci po transplantacji
- Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
- Pacjenci w podeszłym wieku
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
- Pacjenci poddawani hemodializie
- Pacjenci z niewydolnością wątroby
- Pacjenci z ciężką leukopenią, neutropenią, niedokrwistością, trombocytopenią i pancytopenią
- Sposób podawania
- Środki ostrożności przy podawaniu
- Kolejne rozdziały
Dawkowanie i sposób podawania leku Valhit
Prawidłowe dawkowanie leku Valhit (walgancyklowir) jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii. Ścisłe przestrzeganie zaleceń dawkowania jest niezbędne, aby zapobiec ryzyku przedawkowania. Walgancyklowir po podaniu doustnym podlega szybkiej i znacznej przemianie do gancyklowiru. Dawka doustna 900 mg walgancyklowiru podawana dwa razy na dobę jest równoważna dawce dożylnej 5 mg/kg mc. gancyklowiru podawanej dwa razy na dobę.1
Leczenie cytomegalowirusowego (CMV) zapalenia siatkówki
W przypadku leczenia CMV zapalenia siatkówki u dorosłych pacjentów stosuje się następujące schematy dawkowania:2
- Leczenie początkowe: 900 mg (2 tabletki Valhit 450 mg) dwa razy na dobę przez 21 dni, zalecane przyjmowanie w trakcie posiłków. Przedłużone leczenie początkowe może zwiększać ryzyko toksycznego działania na szpik kostny.3
- Leczenie podtrzymujące: 900 mg (2 tabletki Valhit 450 mg) raz na dobę, preferowane przyjmowanie podczas posiłków. Stosuje się je po leczeniu początkowym lub u pacjentów z nieczynnym CMV zapaleniem siatkówki.4
W przypadku nasilenia zapalenia siatkówki istnieje możliwość powtórzenia leczenia początkowego, należy jednak uwzględnić potencjalne ryzyko rozwoju oporności wirusa na lek. Czas trwania terapii podtrzymującej powinien być ustalany indywidualnie dla każdego pacjenta.5
Należy zaznaczyć, że bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu Valhit w leczeniu CMV zapalenia siatkówki nie zostały przebadane u dzieci i młodzieży w odpowiednio kontrolowanych badaniach klinicznych.6
Zapobieganie chorobie CMV po przeszczepieniu narządu miąższowego
Pacjenci dorośli:7
- Po przeszczepie nerki: 900 mg (2 tabletki Valhit 450 mg) raz na dobę. Leczenie należy rozpocząć w ciągu 10 dni po przeszczepieniu i kontynuować przez 100 dni po transplantacji. W uzasadnionych przypadkach profilaktykę można przedłużyć do 200 dni po przeszczepieniu.
- Po przeszczepie innych narządów miąższowych: 900 mg (2 tabletki Valhit 450 mg) raz na dobę. Leczenie należy rozpocząć w ciągu 10 dni po przeszczepieniu i prowadzić przez 100 dni po transplantacji.8
Tabletki należy przyjmować w czasie posiłku, gdy tylko jest to możliwe.9
Dawkowanie u dzieci po transplantacji
Dla dzieci od urodzenia, po przeszczepieniu narządu miąższowego, dawkowanie leku Valhit ustala się według specjalnego wzoru uwzględniającego powierzchnię ciała (BSA) oraz klirens kreatyniny (Clcr):10
Dawka dla dziecka [mg] = 7 × BSA (wg wzoru Mostellera) × Clcr (wg wzoru Schwartza)
Jeżeli wyliczony klirens kreatyniny przekracza 150 ml/min/1,73 m², do wzoru należy podstawić maksymalną wartość 150 ml/min/1,73 m².11
Wzory używane do obliczeń:12
- Powierzchnia ciała wg wzoru Mostellera: 3600 / (masa ciała [kg] × wzrost [m])²
- Klirens kreatyniny wg wzoru Schwartza [ml/min/1,73 m²] = (k* × wzrost [cm]) / (stężenie kreatyniny w surowicy [mg/dl])
Współczynnik k* zależy od wieku pacjenta:13
| Grupa wiekowa | Wartość współczynnika k* |
|---|---|
| Pacjenci w wieku <2 lat | 0,45 |
| Chłopcy w wieku 2-13 lat i dziewczynki w wieku 2-16 lat | 0,55 |
| Chłopcy w wieku 13-16 lat | 0,7 |
| Pacjenci w wieku powyżej 16 lat | Patrz dawkowanie dla dorosłych |
Dla niektórych subpopulacji pediatrycznych, zwłaszcza u dzieci z małą masą urodzeniową, należy rozważyć odpowiednie zmniejszenie wartości współczynnika k.14
Wartości współczynnika k podane powyżej odnoszą się do oznaczania stężenia kreatyniny metodą Jaffe’go. W przypadku stosowania metody enzymatycznej konieczna może być korekta wartości współczynnika.15
Dawkowanie u dzieci po przeszczepieniu:16
- Po przeszczepie nerki: dawkę wyliczoną według powyższego wzoru (7 × BSA × Clcr) należy podawać raz na dobę, rozpoczynając w ciągu 10 dni po przeszczepieniu i kontynuując do 200 dni po zabiegu.
- Po przeszczepie innych narządów miąższowych: dawkę wyliczoną według powyższego wzoru (7 × BSA × Clcr) należy podawać raz na dobę, rozpoczynając w ciągu 10 dni po przeszczepieniu i kontynuując do 100 dni po zabiegu.
Każdą wyliczoną dawkę należy zaokrąglić w górę do najbliższej wielokrotności 25 mg. Jeżeli obliczona dawka przekracza 900 mg, należy zastosować maksymalną dawkę 900 mg. Preferowaną postacią leku dla dzieci jest zawiesina doustna, gdyż umożliwia precyzyjne dawkowanie. Tabletki powlekane można stosować tylko wtedy, gdy wyliczona dawka różni się nie więcej niż o 10% od dawki możliwej do podania za pomocą tabletek oraz gdy pacjent jest w stanie połknąć tabletkę.17
Przykładowo, jeśli wyliczona dawka mieści się w przedziale między 405 mg a 495 mg, można podać 1 tabletkę 450 mg.18
Zaleca się regularną kontrolę stężenia kreatyniny w surowicy, monitorowanie zmian we wzroście i masie ciała dziecka oraz odpowiednie dostosowywanie dawki leku w trakcie profilaktyki.19
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku
Bezpieczeństwo i skuteczność walgancyklowiru u pacjentów powyżej 65. roku życia nie zostały szczegółowo określone. Ze względu na fizjologiczne zmniejszanie się klirensu nerkowego wraz z wiekiem, u osób starszych produkt Valhit należy stosować ze szczególnym uwzględnieniem funkcji nerek.20
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z upośledzoną funkcją nerek konieczne jest monitorowanie stężenia kreatyniny w surowicy lub szacowanego klirensu kreatyniny oraz dostosowanie dawki leku.21
Klirens kreatyniny u dorosłych można oszacować na podstawie stężenia kreatyniny w surowicy, stosując poniższe wzory:22
- Mężczyźni: (140 – wiek [lata]) × (masa ciała [kg]) / (72 × (0,011 × stężenie kreatyniny w surowicy [mikromol/l]))
- Kobiety: Clkr = 0,85 × wartość Clkr u mężczyzn
Dawkowanie leku Valhit u dorosłych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek przedstawiono w poniższej tabeli:23
| Klirens kreatyniny [ml/min] | Dawka początkowa walgancyklowiru | Dawka podtrzymująca lub zapobiegawcza walgancyklowiru |
|---|---|---|
| >60 | 900 mg (2 tabletki) 2 razy na dobę | 900 mg (2 tabletki) raz na dobę |
| 40-59 | 450 mg (1 tabletka) 2 razy na dobę | 450 mg (1 tabletka) 1 raz na dobę |
| 25-39 | 450 mg (1 tabletka) co 2 doby | 450 mg (1 tabletka) co 2 doby |
| 10-24 | Niezalecana | 450 mg (1 tabletka) raz na dobę |
| <10 | 450 mg (1 tabletka) co 2 doby | 450 mg (1 tabletka) 2 razy w tygodniu |
Pacjenci poddawani hemodializie
W przypadku pacjentów dializowanych (Clkr <10 ml/min) brak jest zaleceń dotyczących odpowiedniego dawkowania. Z tego względu walgancyklowir w postaci tabletek powlekanych nie powinien być stosowany w tej grupie pacjentów.24
Pacjenci z niewydolnością wątroby
Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność walgancyklowiru w postaci tabletek u pacjentów z niewydolnością wątroby nie zostały określone.25
Pacjenci z ciężką leukopenią, neutropenią, niedokrwistością, trombocytopenią i pancytopenią
Przed rozpoczęciem leczenia walgancyklowirem należy uwzględnić wszystkie przeciwwskazania i ostrzeżenia dotyczące stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami hematologicznymi. Jeśli w trakcie terapii nastąpi znaczące zmniejszenie liczby krwinek, należy rozważyć podanie czynników krwiotwórczych i/lub przerwanie podawania leku.26
Sposób podawania
Produkt Valhit należy podawać doustnie, najlepiej podczas posiłków, co zwiększa biodostępność leku.27
W przypadku dzieci, które nie są w stanie połknąć tabletek powlekanych Valhit, można zastosować walgancyklowir w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej.28
Środki ostrożności przy podawaniu
Tabletek nie należy przełamywać ani kruszyć. Ze względu na potencjalne działanie teratogenne i rakotwórcze walgancyklowiru u ludzi, należy zachować szczególną ostrożność w kontakcie z uszkodzonymi tabletkami. Należy bezwzględnie unikać bezpośredniego kontaktu skóry i błon śluzowych z uszkodzonymi lub pokruszonymi tabletkami. W przypadku takiego kontaktu, miejsce należy dokładnie umyć wodą z mydłem, a oczy przemyć jałową wodą lub zwykłą wodą, jeśli jałowa nie jest dostępna.29
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania