Wskazania do stosowania
Tenofovir Synoptis 245 mg
Tenofovir Synoptis, zawierający 245 mg tenofowiru dizoproksylu fumaranu w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do leczenia zakażeń HIV-1 oraz przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B (WZW B). W terapii HIV-1 lek stosuje się wyłącznie w skojarzeniu z innymi lekami przeciwretrowirusowymi. U dorosłych pacjentów z wysoką wiremią (>100 000 kopii/ml) oraz u tych po niepowodzeniu wcześniejszej terapii z niską wiremią (<10 000 kopii/ml, najczęściej <5 000 kopii/ml) tenofowir jest dodawany do ustalonego schematu terapeutycznego. U młodzieży w wieku 12-17 lat z zakażeniem HIV-1 lek jest wskazany w przypadku oporności na nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (NRTI) lub toksyczności uniemożliwiającej stosowanie leków pierwszego rzutu, przy czym decyzja o leczeniu powinna uwzględniać badania oporności wirusowej i historię leczenia.
Wskazania do stosowania leku Tenofovir Synoptis
Tenofovir Synoptis, w postaci tabletek powlekanych zawierających 245 mg tenofowiru dizoproksylu (w postaci tenofowiru dizoproksylu fumaranu), jest lekiem o szerokim zastosowaniu w leczeniu zakażeń wirusem HIV-1 oraz przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B. Wskazania do stosowania tego leku obejmują dwie główne grupy schorzeń wirusowych, z uwzględnieniem specyficznych warunków klinicznych pacjenta.1
Zakażenie HIV-1
Lek Tenofovir Synoptis jest wskazany w terapii zakażeń HIV-1, jednak zawsze w schemacie skojarzonym z innymi lekami przeciwretrowirusowymi. Leczenie może być stosowane u następujących grup pacjentów:2
- Pacjenci dorośli zakażeni HIV-1 – w tej grupie skuteczność tenofowiru dizoproksylu potwierdzono w badaniach klinicznych obejmujących:
- Pacjentów dotychczas nieleczonych z wysokim mianem wirusa (powyżej 100 000 kopii/ml)100 000 kopii/ml)”>3
- Pacjentów uprzednio poddawanych terapii przeciwretrowirusowej zakończonej niepowodzeniem na wczesnym jej etapie (poniżej 10 000 kopii/ml, przy czym większość pacjentów miała poniżej 5 000 kopii/ml) – w tych przypadkach tenofowir dizoproksyl dodawano do ustalonego schematu terapii podstawowej, zazwyczaj obejmującej trzy leki<sup data-drug="Tenofovir Synoptis" data-section="Wskazania do stosowania" title="oraz w badaniach, w których tenofowir dizoproksylu dodawano do ustalonego schematu terapii podstawowej (zazwyczaj obejmującej trzy leki) u pacjentów uprzednio poddawanych terapii przeciwretrowirusowej zakończonej niepowodzeniem na wczesnym jej etapie (<10 000 kopii/ml, gdzie większość pacjentów miała 4
- Młodzież w wieku od 12 do poniżej 18 lat zakażona HIV-1 – lek można stosować w przypadku:
- Obecności oporności na nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (NRTI)<sup data-drug="Tenofovir Synoptis" data-section="Wskazania do stosowania" title="Tenofovir Synoptis wskazany jest również do leczenia zakażonej HIV-1 młodzieży w wieku od 12 do 5
- Wystąpienia toksyczności uniemożliwiającej stosowanie leków pierwszego rzutu6
Istotne jest, aby decyzję o zastosowaniu leku Tenofovir Synoptis u pacjentów z zakażeniem HIV-1, którzy byli wcześniej leczeni lekami przeciwretrowirusowymi, podejmować z uwzględnieniem indywidualnych badań oporności wirusowej i/lub dotychczasowego przebiegu leczenia.7
Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B
Lek Tenofovir Synoptis znajduje zastosowanie w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B (WZW B) w następujących grupach pacjentów:
Dorośli z WZW B
U dorosłych pacjentów lek może być stosowany w trzech głównych sytuacjach klinicznych:8
- Pacjenci z wyrównaną czynnością wątroby, gdy występują:
- Objawy czynnej replikacji wirusa
- Trwale zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej (AlAT) w surowicy
- Potwierdzony czynny stan zapalny i/lub zwłóknienie w badaniu histologicznym9
- Pacjenci z potwierdzoną obecnością wirusa zapalenia wątroby typu B opornego na leczenie lamiwudyną10
- Pacjenci z niewyrównaną czynnością wątroby11
Młodzież z WZW B
Tenofovir Synoptis może być stosowany u młodzieży w wieku od 12 do poniżej 18 lat z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu B, gdy występuje:<sup data-drug="Tenofovir Synoptis" data-section="Wskazania do stosowania" title="Tenofovir Synoptis jest wskazany do leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B u młodzieży w wieku od 12 do 12
- Wyrównana czynność wątroby w połączeniu z:
- Objawami aktywnej immunologicznie choroby, objawiającej się czynną replikacją wirusa
- Trwale zwiększoną aktywnością aminotransferazy alaninowej (AlAT) w surowicy
- Potwierdzeniem stanu zapalnego stopnia umiarkowanego do ciężkiego i/lub zwłóknienia w badaniu histologicznym13
Przy podejmowaniu decyzji o rozpoczęciu leczenia u dzieci i młodzieży należy uwzględnić dodatkowe informacje zawarte w punktach 4.2, 4.4, 4.8 i 5.1 Charakterystyki Produktu Leczniczego.14
Kiedy i w jakich warunkach polecić pacjentowi stosowanie leku
Tenofovir Synoptis powinien być zalecany w następujących sytuacjach klinicznych, zawsze zgodnie z aktualnym stanem wiedzy medycznej i po dokładnej ocenie stanu pacjenta:
W zakażeniu HIV-1
Pacjenci dotychczas nieleczeni z wysoką wiremią (>100 000 kopii/ml) – lek należy stosować w skojarzeniu z innymi lekami przeciwretrowirusowymi w ramach terapii złożonej. Decyzję o włączeniu tenofowiru do schematu terapeutycznego należy podejmować w oparciu o aktualne zalecenia terapeutyczne w leczeniu HIV.100 000 kopii/ml)”>15
Pacjenci po niepowodzeniu wcześniejszej terapii – wskazaniem do zastosowania leku może być niepowodzenie wcześniejszego schematu przeciwretrowirusowego, przy czym optymalnie u pacjentów z niskim poziomem wiremii (<10 000 kopii/ml, a szczególnie <5000 kopii/ml). W takich przypadkach tenofowir dizoproksyl jest dodawany do ustalonego schematu terapeutycznego.<sup data-drug="Tenofovir Synoptis" data-section="Wskazania do stosowania" title="oraz w badaniach, w których tenofowir dizoproksylu dodawano do ustalonego schematu terapii podstawowej (zazwyczaj obejmującej trzy leki) u pacjentów uprzednio poddawanych terapii przeciwretrowirusowej zakończonej niepowodzeniem na wczesnym jej etapie (<10 000 kopii/ml, gdzie większość pacjentów miała 16
Młodzież z zakażeniem HIV-1 – lek może być zastosowany u pacjentów w wieku 12-17 lat w przypadku wystąpienia oporności na NRTI lub toksyczności uniemożliwiającej stosowanie preferowanych leków pierwszego rzutu. Przed włączeniem leku należy dokładnie przeanalizować historię leczenia pacjenta oraz wyniki badań oporności.<sup data-drug="Tenofovir Synoptis" data-section="Wskazania do stosowania" title="Tenofovir Synoptis wskazany jest również do leczenia zakażonej HIV-1 młodzieży w wieku od 12 do 17
W przewlekłym wirusowym zapaleniu wątroby typu B
Dorośli z wyrównaną czynnością wątroby – lek może być zalecany pacjentom, u których potwierdzono czynną replikację wirusa HBV oraz występuje przynajmniej jeden z poniższych wskaźników aktywności choroby:
- Trwale podwyższona aktywność AlAT
- Histologicznie potwierdzony aktywny stan zapalny
- Histologicznie potwierdzone zwłóknienie wątroby18
Oporność na lamiwudynę – lek może być zastosowany u pacjentów z potwierdzoną opornością wirusa HBV na lamiwudynę, niezależnie od wcześniejszego leczenia.19
Niewyrównana czynność wątroby – tenofowir może być stosowany u pacjentów z niewyrównaną czynnością wątroby, choć w tych przypadkach konieczne jest szczególnie staranne monitorowanie pacjenta i uwzględnienie ewentualnych interakcji z innymi lekami stosowanymi w ramach terapii powikłań marskości wątroby.20
Młodzież z WZW B – lek można zalecać młodzieży w wieku 12-17 lat z wyrównaną czynnością wątroby, gdy występują kliniczne objawy aktywnej choroby, tj. czynna replikacja wirusa HBV wraz z trwale podwyższoną aktywnością AlAT lub potwierdzeniem stanu zapalnego o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego i/lub zwłóknienia w badaniu histologicznym. Zalecenie leku powinno uwzględniać całościową ocenę stanu pacjenta, spodziewane korzyści oraz potencjalne ryzyko związane z terapią.21
Należy pamiętać, że lek Tenofovir Synoptis zawiera laktozę jednowodną (208,95 mg w każdej tabletce), co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy.22
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania