Dawkowanie i sposób podawania leku Temozolomide Glenmark

Lek Temozolomide Glenmark w postaci kapsułek twardych powinien być przepisywany wyłącznie przez lekarzy posiadających doświadczenie w onkologicznym leczeniu guzów mózgu. Podczas terapii może być konieczne zastosowanie leczenia przeciwwymiotnego.¹

Dawkowanie u dorosłych z nowo zdiagnozowanym glejakiem wielopostaciowym

Leczenie składa się z dwóch etapów: okresu leczenia skojarzonego (temozolomid + radioterapia) oraz następującego po nim okresu monoterapii (do 6 cykli).²

Okres leczenia skojarzonego

W okresie leczenia skojarzonego temozolomid podaje się doustnie w dawce 75 mg/m² powierzchni ciała na dobę przez 42 dni równocześnie z celowaną radioterapią (60 Gy podane w 30 dawkach). Nie zaleca się zmniejszania dawki, natomiast konieczne może być opóźnienie podania kolejnej dawki lub zaprzestanie podawania leku w zależności od ocenianej raz w tygodniu toksyczności hematologicznej i pozahematologicznej.³

Leczenie skojarzone temozolomidem można kontynuować przez 42 dni (maksymalnie do 49 dni), jeśli spełnione są wszystkie poniższe warunki:⁴

• całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych ≥ 1,5 x 10⁹/l
• liczba płytek krwi ≥ 100 x 10⁹/l
• toksyczność pozahematologiczna według CTC (Common Toxicity Criteria) ≤ Stopnia 1. (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów)

Podczas leczenia skojarzonego należy wykonywać badania morfologii krwi z rozmazem raz w tygodniu. Należy czasowo przerwać lub całkowicie zaprzestać podawania temozolomidu zgodnie z kryteriami toksyczności podanymi w tabeli.⁵

Uwaga: Leczenie skojarzone temozolomidem można kontynuować, gdy wszystkie z wymienionych warunków są spełnione: całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych ≥ 1,5 x 10⁹/l, liczba płytek ≥ 100 x 10⁹/l, toksyczność pozahematologiczna wg CTC ≤ Stopnia 1. (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów).

Okres monoterapii

Cztery tygodnie po zakończeniu leczenia skojarzonego temozolomidem i radioterapią rozpoczyna się monoterapię temozolomidem, trwającą do 6 cykli. W pierwszym cyklu monoterapii podaje się dawkę 150 mg/m² powierzchni ciała raz na dobę przez 5 dni, po których następuje 23-dniowa przerwa w leczeniu.⁶

Na początku drugiego cyklu dawkę zwiększa się do 200 mg/m² powierzchni ciała, jeśli spełnione są wszystkie poniższe warunki:⁷

• toksyczność pozahematologiczna według CTC w czasie 1. cyklu ≤ Stopień 2. (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów)
• całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych ≥ 1,5 x 10⁹/l
• liczba płytek krwi ≥ 100 x 10⁹/l

Jeśli dawka nie została zwiększona w drugim cyklu, nie należy jej zwiększać w kolejnych cyklach. Po zwiększeniu dawki do 200 mg/m² powierzchni ciała na dobę, podaje się ją przez pierwsze 5 dni każdego następnego cyklu, o ile nie wystąpią działania toksyczne.⁸

W okresie monoterapii należy wykonywać badania morfologii krwi w 22. dniu cyklu (21 dni po podaniu pierwszej dawki temozolomidu). Na podstawie wyników tych badań może być konieczne zmniejszenie dawki lub zaprzestanie podawania leku zgodnie z wytycznymi zawartymi w poniższych tabelach.⁹

* Należy przerwać podawanie temozolomidu, jeśli: poziom dawki -1 (100 mg/m² pc.) w dalszym ciągu powoduje dużą toksyczność lub po zmniejszeniu dawki pojawia się ten sam 3. stopień toksyczności pozahematologicznej (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów).

Dawkowanie u dorosłych pacjentów i dzieci z glejakiem złośliwym wykazującym wznowę lub progresję

Pełny cykl leczenia u tych pacjentów obejmuje 28 dni. U pacjentów, którzy wcześniej nie otrzymywali chemioterapii, temozolomid podaje się doustnie w dawce 200 mg/m² powierzchni ciała raz na dobę przez pierwsze 5 dni, po których następuje 23-dniowa przerwa w leczeniu.¹⁰

U pacjentów wcześniej poddawanych chemioterapii początkowa dawka wynosi 150 mg/m² powierzchni ciała raz na dobę i może być zwiększona w drugim cyklu do 200 mg/m² powierzchni ciała raz na dobę przez 5 dni, pod warunkiem braku toksyczności hematologicznej.¹¹

Dawkowanie w szczególnych populacjach pacjentów

Dzieci i młodzież

U dzieci w wieku od 3 lat temozolomid stosuje się wyłącznie w leczeniu glejaka złośliwego wykazującego wznowę lub progresję. Dane dotyczące stosowania leku w tej grupie wiekowej są bardzo ograniczone. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność temozolomidu u dzieci poniżej 3 roku życia nie zostały ustalone, brak jest dostępnych danych.¹²

Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby lub nerek

Farmakokinetyka temozolomidu jest porównywalna u pacjentów z prawidłową czynnością wątroby i u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Brak jest danych dotyczących stosowania leku u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (Klasa C Childa) oraz z zaburzeniami czynności nerek.¹³

Ze względu na właściwości farmakokinetyczne temozolomidu, zmniejszenie dawki u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i zaburzeniami czynności nerek o różnym stopniu nasilenia prawdopodobnie nie jest konieczne. Należy jednak zachować ostrożność podczas stosowania leku u tych pacjentów.¹⁴

Pacjenci w podeszłym wieku

Analiza danych farmakokinetycznych przeprowadzona w populacji pacjentów w wieku 19-78 lat wskazuje, że wiek nie ma wpływu na klirens temozolomidu. U pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 70 lat) może jednak występować zwiększone ryzyko neutropenii i trombocytopenii.^{Sposób podawania leku}

Produkt leczniczy Temozolomide Glenmark w postaci kapsułek twardych należy podawać na czczo. Kapsułki powinny być połykane w całości, popijane szklanką wody. Nie wolno ich otwierać ani rozgryzać.¹⁶

W przypadku wystąpienia wymiotów po podaniu leku nie należy podawać drugiej dawki w tym samym dniu.¹⁷