Dawkowanie i sposób podawania
Teicopix 400 mg
Teikoplanina, dostępna w dawkach 200 mg i 400 mg w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, infuzji lub doustnego podania, wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania i czasu terapii w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia, odpowiedzi klinicznej oraz czynności nerek i wieku pacjenta. Kluczowym elementem terapii jest monitorowanie stężenia leku w surowicy po dawce nasycającej, z minimalnymi stężeniami docelowymi wynoszącymi ≥10 mg/L (HPLC) lub ≥15 mg/L (FPIA) w większości zakażeń Gram-dodatnich, oraz 15-30 mg/L (HPLC) lub 30-40 mg/L (FPIA) w ciężkich zakażeniach, takich jak zapalenie wsierdzia. Dawkowanie podtrzymujące powinno być kontrolowane co najmniej raz w tygodniu, a terapia w zakaźnym zapaleniu wsierdzia powinna trwać minimum 21 dni, nie przekraczając 4 miesięcy. U pacjentów z niewydolnością nerek dawki należy modyfikować od 4. dnia leczenia, stosując odpowiednie redukcje w zależności od klirensu kreatyniny, z uwzględnieniem, że teikoplanina nie jest usuwana podczas hemodializy.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Teicopix
- Monitorowanie stężeń leku
- Dawkowanie u dorosłych i pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek
- Leczenie skojarzone
- Dawkowanie w biegunce i zapaleniu jelita grubego związanym z zakażeniem Clostridium difficile
- Dawkowanie u dorosłych i pacjentów w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek
- Dawkowanie u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD)
- Dawkowanie u dzieci i młodzieży
- Sposób podawania
- Tabela dawkowania leku Teicopix
- bakteriemia
- biegunka związana z zakażeniem Clostridium difficile
- powikłane zakażenie dróg moczowych
- powikłane zakażenie skóry i tkanki miękkiej
- pozaszpitalne zapalenie płuc
- szpitalne zapalenie płuc
- zakażenie kości i stawu
- zakaźne zapalenie wsierdzia
- zapalenie jelita grubego związane z zakażeniem Clostridium difficile
- zapalenie otrzewnej
Dawkowanie i sposób podawania leku Teicopix
Lek Teicopix dostępny jest w formie proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji lub do sporządzania roztworu doustnego, w dwóch dawkach: 200 mg oraz 400 mg teikoplaniny. Dawkowanie i czas trwania leczenia powinny być dostosowane do rodzaju i ciężkości zakażenia, odpowiedzi klinicznej pacjenta oraz czynników takich jak wiek i czynność nerek.1
Monitorowanie stężeń leku
Kluczowym elementem terapii teikoplaniną jest kontrola stężenia leku w surowicy po zakończeniu podawania dawki nasycającej. Minimalne skuteczne stężenie teikoplaniny zależy od zastosowanej metody pomiaru:2
- W większości zakażeń bakteriami Gram-dodatnimi:
- ≥ 10 mg/L przy pomiarze metodą wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC)
- ≥ 15 mg/L przy pomiarze metodą immunofluorescencji w świetle spolaryzowanym (FPIA)
- W zapaleniu wsierdzia i innych ciężkich zakażeniach:
- 15-30 mg/L przy pomiarze metodą HPLC
- 30-40 mg/L przy pomiarze metodą FPIA
3
Podczas leczenia podtrzymującego kontrolę minimalnego stężenia teikoplaniny w surowicy zaleca się wykonywać co najmniej raz w tygodniu, aby upewnić się, że stężenie utrzymuje się na stabilnym poziomie.4
Dawkowanie u dorosłych i pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek
Dawkowanie teikoplaniny powinno być dostosowane do masy ciała pacjenta, niezależnie od jej wartości. Czas trwania leczenia określa się na podstawie odpowiedzi klinicznej. W zakaźnym zapaleniu wsierdzia zaleca się co najmniej 21-dniową terapię. Leczenie nie powinno trwać dłużej niż 4 miesiące.5
Leczenie skojarzone
Ze względu na ograniczony zakres działania przeciwbakteryjnego (bakterie Gram-dodatnie), teikoplanina może nie być odpowiednia do monoterapii niektórych rodzajów zakażeń. Monoterapię można stosować jedynie wtedy, gdy patogen jest już zidentyfikowany i znana jest jego wrażliwość lub istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że najbardziej prawdopodobne patogeny będą wrażliwe na leczenie teikoplaniną.6
Dawkowanie w biegunce i zapaleniu jelita grubego związanym z zakażeniem Clostridium difficile
W tym wskazaniu zaleca się dawkę 100 do 200 mg podawaną doustnie dwa razy dziennie przez 7 do 14 dni.7
Dawkowanie u dorosłych i pacjentów w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek modyfikacja dawki nie jest konieczna do 4. dnia leczenia. Od 4. dnia dawkowanie należy dostosować w celu utrzymania minimalnego stężenia w surowicy wynoszącego co najmniej 10 mg/L (HPLC) lub co najmniej 15 mg/L (FPIA).8
Po 4. dniu leczenia, w zależności od stopnia niewydolności nerek:9
- Lekka i umiarkowana niewydolność nerek (klirens kreatyniny 30-80 mL/min): dawkę podtrzymującą należy zmniejszyć o połowę, podając całą dawkę co drugi dzień lub połowę dawki raz na dobę.10
- Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 mL/min) i pacjenci poddawani hemodializie: dawkę należy zmniejszyć do ⅓ zwykle stosowanej dawki, podając jednostkową dawkę początkową co trzeci dzień lub podając ⅓ tej dawki raz na dobę.11
Należy pamiętać, że teikoplanina nie jest usuwana podczas hemodializy.12
Dawkowanie u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD)
Po dożylnym podaniu pojedynczej dawki nasycającej 6 mg/kg masy ciała, zaleca się następujący schemat dawkowania:13
- w pierwszym tygodniu: 20 mg/L do każdego worka z roztworem do dializy
- w drugim tygodniu: 20 mg/L do co drugiego worka
- w trzecim tygodniu: 20 mg/L do worka pozostawianego na noc
14
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
Zalecenia dotyczące dawkowania dla dzieci i młodzieży są zróżnicowane w zależności od wieku:15
- Dzieci i młodzież powyżej 12 lat: takie same zalecenia jak dla dorosłych.
- Noworodki i niemowlęta do 2 miesiąca życia:
- Dawka nasycająca: pojedyncza dawka 16 mg/kg masy ciała podana dożylnie w infuzji pierwszego dnia.
- Dawka podtrzymująca: pojedyncza dawka 8 mg/kg masy ciała podawana dożylnie w infuzji raz na dobę.
16
- Dzieci w wieku od 2 miesięcy do 12 lat:
- Dawka nasycająca: pojedyncza dawka 10 mg/kg masy ciała podana dożylnie 3 razy co 12 godzin.
- Dawka podtrzymująca: pojedyncza dawka 6 do 10 mg/kg masy ciała podawana dożylnie raz na dobę.
17
Sposób podawania
Teikoplanina może być podawana trzema drogami:18
- Dożylnie: we wstrzyknięciu trwającym 3-5 minut lub w 30-minutowej infuzji.
- Domięśniowo: w formie iniekcji.
- Doustnie: tylko w przypadku biegunki i zapalenia jelita grubego związanego z zakażeniem Clostridium difficile.
19
U noworodków lek należy stosować wyłącznie w formie infuzji.20
Tabela dawkowania leku Teicopix
| Wskazanie | Dawka nasycająca | Schemat podawania dawki nasycającej | Docelowe stężenie minimalne (dni 3-5) | Dawka podtrzymująca | Docelowe stężenie minimalne podczas leczenia podtrzymującego |
|---|---|---|---|---|---|
| Zakażenia o umiarkowanym nasileniu | 400 mg | Pojedyncza dawka | HPLC: ≥10 mg/L FPIA: ≥15 mg/L |
200 mg raz na dobę | HPLC: ≥10 mg/L FPIA: ≥15 mg/L |
| Ciężkie zakażenia | 800 mg | 2 dawki co 12 godzin | HPLC: 15-30 mg/L FPIA: 30-40 mg/L |
400 mg raz na dobę | HPLC: 15-30 mg/L FPIA: 30-40 mg/L |
| Zakaźne zapalenie wsierdzia | 800 mg | 3-5 dawek co 12 godzin | HPLC: 15-30 mg/L FPIA: 30-40 mg/L |
400 mg raz na dobę | HPLC: 15-30 mg/L FPIA: 30-40 mg/L |
| Zakażenia kości i stawów | 800 mg | 3-5 dawek co 12 godzin | HPLC: 15-30 mg/L FPIA: 30-40 mg/L |
400 mg raz na dobę | HPLC: 15-30 mg/L FPIA: 30-40 mg/L |
| Biegunka i zapalenie jelita grubego związane z C. difficile | 100-200 mg doustnie dwa razy na dobę przez 7-14 dni | ||||
| Noworodki i niemowlęta (do 2 miesięcy) | 16 mg/kg m.c. (infuzja dożylna, pierwsza doba) | – | 8 mg/kg m.c. raz na dobę (infuzja dożylna) | ||
| Dzieci (2 miesiące – 12 lat) | 10 mg/kg m.c. 3 razy co 12 godzin (dożylnie) | – | 6-10 mg/kg m.c. raz na dobę (dożylnie) | ||
| Młodzież (>12 lat) | Jak u dorosłych | ||||
Dawki należy dostosować do masy ciała pacjenta, niezależnie od jej wartości. Czas leczenia powinien być określony na podstawie odpowiedzi klinicznej – w zakaźnym zapaleniu wsierdzia zaleca się minimum 21 dni terapii.21
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania