Dawkowanie i sposób podawania
Teicopix 400 mg

Teikoplanina, dostępna w dawkach 200 mg i 400 mg w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, infuzji lub doustnego podania, wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania i czasu terapii w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia, odpowiedzi klinicznej oraz czynności nerek i wieku pacjenta. Kluczowym elementem terapii jest monitorowanie stężenia leku w surowicy po dawce nasycającej, z minimalnymi stężeniami docelowymi wynoszącymi ≥10 mg/L (HPLC) lub ≥15 mg/L (FPIA) w większości zakażeń Gram-dodatnich, oraz 15-30 mg/L (HPLC) lub 30-40 mg/L (FPIA) w ciężkich zakażeniach, takich jak zapalenie wsierdzia. Dawkowanie podtrzymujące powinno być kontrolowane co najmniej raz w tygodniu, a terapia w zakaźnym zapaleniu wsierdzia powinna trwać minimum 21 dni, nie przekraczając 4 miesięcy. U pacjentów z niewydolnością nerek dawki należy modyfikować od 4. dnia leczenia, stosując odpowiednie redukcje w zależności od klirensu kreatyniny, z uwzględnieniem, że teikoplanina nie jest usuwana podczas hemodializy.

Dawkowanie i sposób podawania leku Teicopix

Lek Teicopix dostępny jest w formie proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji lub do sporządzania roztworu doustnego, w dwóch dawkach: 200 mg oraz 400 mg teikoplaniny. Dawkowanie i czas trwania leczenia powinny być dostosowane do rodzaju i ciężkości zakażenia, odpowiedzi klinicznej pacjenta oraz czynników takich jak wiek i czynność nerek.1

Monitorowanie stężeń leku

Kluczowym elementem terapii teikoplaniną jest kontrola stężenia leku w surowicy po zakończeniu podawania dawki nasycającej. Minimalne skuteczne stężenie teikoplaniny zależy od zastosowanej metody pomiaru:2

  • W większości zakażeń bakteriami Gram-dodatnimi:
    • ≥ 10 mg/L przy pomiarze metodą wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC)
    • ≥ 15 mg/L przy pomiarze metodą immunofluorescencji w świetle spolaryzowanym (FPIA)
  • W zapaleniu wsierdzia i innych ciężkich zakażeniach:
    • 15-30 mg/L przy pomiarze metodą HPLC
    • 30-40 mg/L przy pomiarze metodą FPIA

3

Podczas leczenia podtrzymującego kontrolę minimalnego stężenia teikoplaniny w surowicy zaleca się wykonywać co najmniej raz w tygodniu, aby upewnić się, że stężenie utrzymuje się na stabilnym poziomie.4

Dawkowanie u dorosłych i pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek

Dawkowanie teikoplaniny powinno być dostosowane do masy ciała pacjenta, niezależnie od jej wartości. Czas trwania leczenia określa się na podstawie odpowiedzi klinicznej. W zakaźnym zapaleniu wsierdzia zaleca się co najmniej 21-dniową terapię. Leczenie nie powinno trwać dłużej niż 4 miesiące.5

Leczenie skojarzone

Ze względu na ograniczony zakres działania przeciwbakteryjnego (bakterie Gram-dodatnie), teikoplanina może nie być odpowiednia do monoterapii niektórych rodzajów zakażeń. Monoterapię można stosować jedynie wtedy, gdy patogen jest już zidentyfikowany i znana jest jego wrażliwość lub istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że najbardziej prawdopodobne patogeny będą wrażliwe na leczenie teikoplaniną.6

Dawkowanie w biegunce i zapaleniu jelita grubego związanym z zakażeniem Clostridium difficile

W tym wskazaniu zaleca się dawkę 100 do 200 mg podawaną doustnie dwa razy dziennie przez 7 do 14 dni.7

Dawkowanie u dorosłych i pacjentów w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek modyfikacja dawki nie jest konieczna do 4. dnia leczenia. Od 4. dnia dawkowanie należy dostosować w celu utrzymania minimalnego stężenia w surowicy wynoszącego co najmniej 10 mg/L (HPLC) lub co najmniej 15 mg/L (FPIA).8

Po 4. dniu leczenia, w zależności od stopnia niewydolności nerek:9

  • Lekka i umiarkowana niewydolność nerek (klirens kreatyniny 30-80 mL/min): dawkę podtrzymującą należy zmniejszyć o połowę, podając całą dawkę co drugi dzień lub połowę dawki raz na dobę.10
  • Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 mL/min) i pacjenci poddawani hemodializie: dawkę należy zmniejszyć do ⅓ zwykle stosowanej dawki, podając jednostkową dawkę początkową co trzeci dzień lub podając ⅓ tej dawki raz na dobę.11

Należy pamiętać, że teikoplanina nie jest usuwana podczas hemodializy.12

Dawkowanie u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD)

Po dożylnym podaniu pojedynczej dawki nasycającej 6 mg/kg masy ciała, zaleca się następujący schemat dawkowania:13

  • w pierwszym tygodniu: 20 mg/L do każdego worka z roztworem do dializy
  • w drugim tygodniu: 20 mg/L do co drugiego worka
  • w trzecim tygodniu: 20 mg/L do worka pozostawianego na noc

14

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Zalecenia dotyczące dawkowania dla dzieci i młodzieży są zróżnicowane w zależności od wieku:15

  1. Dzieci i młodzież powyżej 12 lat: takie same zalecenia jak dla dorosłych.
  2. Noworodki i niemowlęta do 2 miesiąca życia:
    • Dawka nasycająca: pojedyncza dawka 16 mg/kg masy ciała podana dożylnie w infuzji pierwszego dnia.
    • Dawka podtrzymująca: pojedyncza dawka 8 mg/kg masy ciała podawana dożylnie w infuzji raz na dobę.

    16

  3. Dzieci w wieku od 2 miesięcy do 12 lat:
    • Dawka nasycająca: pojedyncza dawka 10 mg/kg masy ciała podana dożylnie 3 razy co 12 godzin.
    • Dawka podtrzymująca: pojedyncza dawka 6 do 10 mg/kg masy ciała podawana dożylnie raz na dobę.

    17

Sposób podawania

Teikoplanina może być podawana trzema drogami:18

  • Dożylnie: we wstrzyknięciu trwającym 3-5 minut lub w 30-minutowej infuzji.
  • Domięśniowo: w formie iniekcji.
  • Doustnie: tylko w przypadku biegunki i zapalenia jelita grubego związanego z zakażeniem Clostridium difficile.

19

U noworodków lek należy stosować wyłącznie w formie infuzji.20

Tabela dawkowania leku Teicopix

Wskazanie Dawka nasycająca Schemat podawania dawki nasycającej Docelowe stężenie minimalne (dni 3-5) Dawka podtrzymująca Docelowe stężenie minimalne podczas leczenia podtrzymującego
Zakażenia o umiarkowanym nasileniu 400 mg Pojedyncza dawka HPLC: ≥10 mg/L
FPIA: ≥15 mg/L
200 mg raz na dobę HPLC: ≥10 mg/L
FPIA: ≥15 mg/L
Ciężkie zakażenia 800 mg 2 dawki co 12 godzin HPLC: 15-30 mg/L
FPIA: 30-40 mg/L
400 mg raz na dobę HPLC: 15-30 mg/L
FPIA: 30-40 mg/L
Zakaźne zapalenie wsierdzia 800 mg 3-5 dawek co 12 godzin HPLC: 15-30 mg/L
FPIA: 30-40 mg/L
400 mg raz na dobę HPLC: 15-30 mg/L
FPIA: 30-40 mg/L
Zakażenia kości i stawów 800 mg 3-5 dawek co 12 godzin HPLC: 15-30 mg/L
FPIA: 30-40 mg/L
400 mg raz na dobę HPLC: 15-30 mg/L
FPIA: 30-40 mg/L
Biegunka i zapalenie jelita grubego związane z C. difficile 100-200 mg doustnie dwa razy na dobę przez 7-14 dni
Noworodki i niemowlęta (do 2 miesięcy) 16 mg/kg m.c. (infuzja dożylna, pierwsza doba) 8 mg/kg m.c. raz na dobę (infuzja dożylna)
Dzieci (2 miesiące – 12 lat) 10 mg/kg m.c. 3 razy co 12 godzin (dożylnie) 6-10 mg/kg m.c. raz na dobę (dożylnie)
Młodzież (>12 lat) Jak u dorosłych

Dawki należy dostosować do masy ciała pacjenta, niezależnie od jej wartości. Czas leczenia powinien być określony na podstawie odpowiedzi klinicznej – w zakaźnym zapaleniu wsierdzia zaleca się minimum 21 dni terapii.21

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl