Właściwości farmakokinetyczne
Tamsulosin Pharmalab 0,4 mg

Właściwości farmakokinetyczne tamsulosyny chlorowodorku

Tamsulosyna chlorowodorek w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne, które zapewniają stabilne stężenie leku w ustroju. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę poszczególnych etapów losów leku w organizmie, od momentu jego przyjęcia aż do eliminacji.

Wchłanianie

Tamsulosyna w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu charakteryzuje się stałym uwalnianiem substancji czynnej, co zapewnia odpowiednią ekspozycję farmakologiczną przez 24 godziny, z niewielkimi wahaniami stężeń. Wchłanianie leku zachodzi głównie w jelitach, przy czym na czczo wchłonięciu ulega około 57% podanej dawki. ¹

Istotny wpływ na wchłanianie tamsulosyny ma spożywanie posiłków o różnej zawartości tłuszczu:

• Posiłek niskotłuszczowy – nie wpływa na szybkość wchłaniania ani na ilość wchłoniętego tamsulosyny chlorowodorku
• Posiłek wysokotłuszczowy – znacząco zwiększa wchłanianie leku – o 64% dla AUC (pole pod krzywą stężenia w czasie) i aż o 149% dla Cmax (maksymalne stężenie) w porównaniu do stanu na czczo

²

Parametry kinetyczne wchłaniania tamsulosyny przedstawiają się następująco:

• Tamsulosyna wykazuje kinetykę liniową, co oznacza proporcjonalny wzrost stężenia w osoczu wraz ze zwiększaniem dawki
• Po podaniu pojedynczej dawki na czczo maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest po około 6 godzinach (mediana)
• W stanie stacjonarnym, osiąganym w 4. dniu podawania wielokrotnego, maksymalne stężenia w osoczu występują po 4-6 godzinach od przyjęcia leku (niezależnie od przyjmowania pokarmu)
• Wartości maksymalnego stężenia w osoczu wzrastają z około 6 ng/ml po pierwszej dawce do 11 ng/ml w stanie stacjonarnym

³

Ze względu na przedłużone uwalnianie substancji czynnej, minimalne stężenie tamsulosyny w osoczu (Cmin) stanowi 40% stężenia maksymalnego, zarówno na czczo, jak i po posiłku. Należy podkreślić występowanie znacznych różnic międzyosobniczych w stężeniach tamsulosyny w osoczu, co obserwuje się zarówno po podaniu jednorazowym, jak i wielokrotnym. ⁴

Dystrybucja

Tamsulosyna charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, sięgającym około 99%. Ten wysoki stopień wiązania z białkami ma istotne znaczenie dla dystrybucji leku w organizmie. Objętość dystrybucji tamsulosyny jest stosunkowo niewielka i wynosi około 0,2 l/kg. ⁵

Metabolizm

Tamsulosyna chlorowodorek charakteryzuje się niewielkim efektem pierwszego przejścia i jest metabolizowana stosunkowo wolno. W osoczu większość leku występuje w postaci niezmienionej. Głównym miejscem biotransformacji tamsulosyny jest wątroba. ⁶

Badania nad metabolizmem tamsulosyny dostarczyły następujących informacji:

• Badania na szczurach nie wykazały istotnego pobudzenia enzymów mikrosomalnych wątroby
• Główne izoenzymy cytochromu P450 uczestniczące w metabolizmie tamsulosyny to CYP3A4 i CYP2D6 (wyniki badań in vitro)
• Możliwy jest również niewielki udział innych izoenzymów CYP
• Zahamowanie aktywności enzymów CYP3A4 i CYP2D6 może prowadzić do zwiększenia ekspozycji na tamsulosyny chlorowodorek, co ma znaczenie kliniczne w kontekście interakcji lekowych

⁷

Istotną cechą metabolizmu tamsulosyny jest fakt, że żaden z jej metabolitów nie wykazuje większej aktywności farmakologicznej niż związek macierzysty. ⁸

Eliminacja

Tamsulosyna i jej metabolity są wydalane głównie z moczem. Szacuje się, że ilość leku wydalana w postaci niezmienionej substancji czynnej stanowi około 4-6% dawki podanej w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu. ⁹

Okres półtrwania tamsulosyny w fazie eliminacji zależy od ilości podanych dawek:

• Po podaniu pojedynczej dawki okres półtrwania wynosi około 19 godzin
• W stanie stacjonarnym okres półtrwania skraca się do około 15 godzin

¹⁰

Parametry farmakokinetyczne tamsulosyny – zestawienie