Właściwości farmakokinetyczne
Tamsulosin APC Instytut 0,4 mg

Właściwości farmakokinetyczne tamsulosyny chlorowodorku

Tamsulosin APC Instytut w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (0,4 mg) charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które zapewniają stabilną ekspozycję na substancję czynną przez 24 godziny, z minimalnymi wahaniami stężenia. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę procesów farmakokinetycznych tamsulosyny chlorowodorku.¹

Wchłanianie

Tamsulosyny chlorowodorek w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu wchłaniany jest głównie w jelitach. Na czczo wchłanianiu ulega około 57% podanej dawki, co świadczy o niepełnej biodostępności substancji czynnej.²

Interesującym aspektem farmakokinetyki tamsulosyny jest wpływ posiłków na jej wchłanianie. W przypadku tabletek o przedłużonym uwalnianiu pokarm nie wpływa na szybkość wchłaniania i ilość wchłoniętej substancji. Jednakże spożycie tłustego posiłku zwiększa wchłanianie tamsulosyny znacząco – o 64% dla AUC i aż o 149% dla Cmax w porównaniu do stanu na czczo.³

Tamsulosyna wykazuje kinetykę liniową, co oznacza, że stężenie substancji w osoczu jest proporcjonalne do podanej dawki.⁴

Czas osiągnięcia stężeń maksymalnych i stan stacjonarny

Po podaniu pojedynczej dawki produktu na czczo, maksymalne stężenie tamsulosyny w osoczu (Cmax) osiągane jest po około 6 godzinach. W stanie stacjonarnym, który ustala się po 4 dniach regularnego podawania leku, maksymalne stężenia w osoczu występują po 4-6 godzinach od przyjęcia dawki, niezależnie od tego, czy produkt przyjmowany jest na czczo, czy po posiłku.⁵

Maksymalne stężenia tamsulosyny w osoczu zwiększają się niemal dwukrotnie od pierwszej dawki do stanu stacjonarnego – z około 6 ng/ml po pierwszej dawce do 11 ng/ml w stanie stacjonarnym.⁶

Charakterystyczną cechą tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest stosunkowo wysoki stosunek minimalnego stężenia leku do stężenia maksymalnego. W przypadku tamsulosyny, minimalne stężenie w osoczu stanowi 40% stężenia maksymalnego, zarówno przy podaniu na czczo, jak i po posiłku, co zapewnia relatywnie stabilne stężenie leku w ciągu doby.⁷

Należy podkreślić, że występują znaczne różnice międzyosobnicze w stężeniach tamsulosyny w osoczu, zarówno po podaniu jednorazowym, jak i wielokrotnym.⁸

Dystrybucja

Tamsulosyna charakteryzuje się bardzo wysokim stopniem wiązania z białkami osocza. U mężczyzn około 99% substancji wiąże się z białkami osocza. Objętość dystrybucji tamsulosyny jest niewielka, wynosząca około 0,2 l/kg, co wskazuje na to, że lek rozprzestrzenia się głównie w przestrzeni wewnątrznaczyniowej.⁹

Metabolizm

Tamsulosyna cechuje się niewielkim efektem pierwszego przejścia i jest wolno metabolizowana. Większość substancji występuje w osoczu w postaci niezmienionej. Głównym miejscem metabolizmu tamsulosyny jest wątroba.¹⁰

W badaniach na szczurach zasadniczo nie obserwowano pobudzenia enzymów mikrosomalnych wątroby przez tamsulosynę.¹¹

Badania in vitro wskazują, że w metabolizmie tamsulosyny chlorowodorku główną rolę odgrywają cytochromy CYP3A4 i CYP2D6, przy czym możliwy jest również niewielki udział innych izoenzymów cytochromu P450. Istotne z klinicznego punktu widzenia jest to, że zahamowanie wymienionych enzymów może prowadzić do zwiększenia ekspozycji na tamsulosynę.¹²

Warto zaznaczyć, że metabolity tamsulosyny nie wykazują większej aktywności farmakologicznej niż substancja macierzysta.¹³

Eliminacja

Tamsulosyna i jej metabolity są wydalane głównie przez nerki i eliminowane z moczem. Ilość niezmienionej substancji czynnej wydalanej z moczem stanowi około 4-6% dawki podanej w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu.¹⁴

Okres półtrwania tamsulosyny po podaniu pojedynczej dawki leku Tamsulosin APC Instytut wynosi około 19 godzin, natomiast w stanie stacjonarnym skraca się do około 15 godzin.¹⁵

Szczególne grupy pacjentów

W przypadku pacjentów z niewydolnością nerek nie ma konieczności dostosowania dawki tamsulosyny, co stanowi istotną informację kliniczną przy leczeniu tych pacjentów.¹⁶