Przedawkowanie
Reltebon 40 mg

Przedawkowanie oksykodonu, substancji czynnej leku Reltebon, stanowi poważne zagrożenie dla życia, szczególnie przy dawkach doustnych powyżej 60-100 mg u pacjentów bez rozwiniętej tolerancji. Charakterystyczne objawy przedawkowania obejmują miozę, depresję oddechową, senność, zmniejszenie napięcia mięśniowego, hipotensję oraz toksyczną leukoencefalopatię. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić zapaść krążeniowa, śpiączka, bradykardia, niekardiologiczny obrzęk płuc oraz zgon. Objawy te wynikają z silnego działania depresyjnego oksykodonu na ośrodkowy układ nerwowy i układ oddechowy, a ich nasilenie koreluje z dawkami przekraczającymi 20-100 mg, zależnie od konkretnego objawu i indywidualnej tolerancji pacjenta.

Pobierz ChPL PDF Reltebon – Tabletki o przedłużonym uwalnianiu – 40 mg
  1. Przedawkowanie leku Reltebon
    1. Dawka śmiertelna
    2. Objawy kliniczne przedawkowania
    3. Ciężkie powikłania przedawkowania
  2. Postępowanie w przedawkowaniu
    1. Zabezpieczenie dróg oddechowych
    2. Farmakoterapia antagonistą opioidów
    3. Dekontaminacja przewodu pokarmowego
    4. Przyspieszenie pasażu jelitowego
    5. Leczenie podtrzymujące
  3. Tabela objawów przedawkowania oksykodonu
    1. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. silny ból
Substancja czynna
  1. oksykodon
Kategoria leku
  1. leki przeciwbólowe
  2. opioidowy lek przeciwbólowy
  3. opioidy

Przedawkowanie leku Reltebon

Przedawkowanie oksykodonu, substancji czynnej leku Reltebon, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Znajomość objawów przedawkowania oraz odpowiednich procedur postępowania jest kluczowa dla personelu medycznego, aby skutecznie reagować w sytuacjach nagłych związanych z nadmiernym przyjęciem tego opioidowego leku przeciwbólowego. 1

Dawka śmiertelna

Należy mieć świadomość, że doustna dawka śmiertelna oksykodonu dla dorosłych pacjentów bez rozwiniętej tolerancji wynosi około 60-100 mg. Przedawkowanie leku Reltebon, szczególnie w dawkach wyższych, może prowadzić do zgonu pacjenta. 2

Objawy kliniczne przedawkowania

Przedawkowanie oksykodonu manifestuje się charakterystycznymi objawami, które wynikają z silnego działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy oraz układ oddechowy. Rozpoznanie przedawkowania opiera się na obserwacji następujących objawów klinicznych: 3

  • Zwężenie źrenic (mioza) – charakterystyczny objaw zatrucia opioidami
  • Depresja oddechowa – niebezpiecznie spowolniony i płytki oddech, mogący prowadzić do niewydolności oddechowej
  • Senność – postępująca od ospałości do utraty przytomności
  • Zmniejszenie napięcia mięśni szkieletowych – wiotkość mięśniowa
  • Spadek ciśnienia krwi (hipotensja) – mogący prowadzić do zapaści krążeniowej
  • Toksyczna leukoencefalopatia – uszkodzenie istoty białej mózgu

Ciężkie powikłania przedawkowania

W przypadkach ciężkiego przedawkowania oksykodonu mogą wystąpić następujące stany zagrażające życiu: 4

  • Zapaść krążeniowa – stan krytyczny wymagający natychmiastowej interwencji
  • Otępienie – zaburzenia świadomości i funkcji poznawczych
  • Śpiączka – głęboka utrata przytomności
  • Bradykardia – niebezpiecznie wolna czynność serca
  • Niekardiologiczny obrzęk płuc – gromadzenie się płynu w płucach niespowodowane niewydolnością serca
  • Niedociśnienie – mogące prowadzić do niewydolności narządów z powodu niewystarczającego przepływu krwi
  • Zgon – jako konsekwencja powyższych powikłań

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania oksykodonu wymaga szybkiego i kompleksowego podejścia. Kluczowe jest podjęcie natychmiastowych działań dla podtrzymania funkcji życiowych pacjenta. 5

Zabezpieczenie dróg oddechowych

Pierwszym i najważniejszym krokiem w postępowaniu z pacjentem po przedawkowaniu oksykodonu jest zabezpieczenie drożności dróg oddechowych oraz zapewnienie odpowiedniej wentylacji: 6

  • Udrożnienie dróg oddechowych
  • Wdrożenie wspomaganej lub kontrolowanej wentylacji w przypadku depresji oddechowej
  • Tlenoterapia według potrzeb klinicznych

Farmakoterapia antagonistą opioidów

W przypadku przedawkowania oksykodonu zaleca się podanie antagonisty receptorów opioidowych – naloksonu. Schemat podawania powinien być dostosowany do stanu klinicznego pacjenta: 7

  • Dożylne podanie 0,4-2 mg naloksonu
  • Powtarzanie pojedynczych dawek w odstępach 2-3 minut, w zależności od odpowiedzi klinicznej
  • Możliwość zastosowania ciągłego wlewu dożylnego: 2 mg naloksonu w 500 ml roztworu izotonicznego soli lub 5% roztworu glukozy (stężenie 0,004 mg naloksonu/ml)
  • Dostosowanie szybkości wlewu do wcześniejszej dawki w bolusie i odpowiedzi pacjenta

Dekontaminacja przewodu pokarmowego

W celu usunięcia niewchłoniętej substancji z przewodu pokarmowego należy rozważyć następujące procedury: 8

  • Płukanie żołądka – szczególnie w przypadku niedawnego zażycia leku
  • Podanie węgla aktywowanego:
    • Dorośli: 50 g
    • Dzieci: 10-15 g
  • Węgiel aktywowany powinien być podany w ciągu 1 godziny od momentu przedawkowania, pod warunkiem zapewnienia drożności dróg oddechowych

Warto zauważyć, że w przypadku preparatów o przedłużonym uwalnianiu, takich jak Reltebon, późniejsze podanie węgla aktywowanego może również być skuteczne, choć brak jest jednoznacznych dowodów naukowych potwierdzających tę praktykę. 9

Przyspieszenie pasażu jelitowego

Dla przyspieszenia pasażu jelitowego i eliminacji niewchłoniętego leku można zastosować odpowiedni środek przeczyszczający, na przykład roztwór glikolu polietylenowego (PEG). 10

Leczenie podtrzymujące

W przypadku wystąpienia wstrząsu krążeniowego lub innych ciężkich powikłań, należy wdrożyć odpowiednie postępowanie podtrzymujące: 11

Tabela objawów przedawkowania oksykodonu

Objaw przedawkowania Opis Mechanizm Dawka związana z wystąpieniem
Zwężenie źrenic (mioza) Charakterystyczne szpilkowate źrenice, słaba reakcja na światło Pobudzenie receptorów opioidowych μ w jądrze Edingera-Westphala Może wystąpić już przy dawkach terapeutycznych, nasila się przy dawkach >20 mg
Depresja oddechowa Spłycenie i zwolnienie oddechu, hipoksemia, hiperkapnia Hamowanie wrażliwości ośrodka oddechowego na CO₂ Istotna klinicznie przy dawkach >40-60 mg (bez tolerancji)
Senność Postępująca od ospałości do stuporu i śpiączki Działanie depresyjne na OUN Narasta z dawką, istotna przy >30 mg (bez tolerancji)
Zmniejszenie napięcia mięśni szkieletowych Wiotkość mięśni, osłabienie siły mięśniowej Działanie ośrodkowe na napięcie mięśniowe Zwykle towarzyszy depresji OUN przy dawkach >40 mg
Spadek ciśnienia krwi Hipotensja, możliwa zapaść krążeniowa Rozszerzenie naczyń obwodowych, działanie na ośrodki naczynioruchowe Znaczący przy dawkach >60 mg (bez tolerancji)
Toksyczna leukoencefalopatia Uszkodzenie istoty białej mózgu, zaburzenia neurologiczne Efekt neurotoksyczny, czasami związany z hipoksją Przy ciężkim przedawkowaniu, zwykle >80-100 mg
Bradykardia Zwolnienie czynności serca <60/min Pobudzenie nerwu błędnego, działanie na ośrodek naczynioruchowy Przy wysokich dawkach >60-80 mg (bez tolerancji)
Niekardiologiczny obrzęk płuc Gromadzenie się płynu w pęcherzykach płucnych, duszność, sinica Reakcja immunologiczna lub neurogenna, hipoksemia Przy ciężkim przedawkowaniu, zazwyczaj >80 mg
Zapaść krążeniowa Krytyczna hipotensja, zaburzenia perfuzji narządów Wynik głębokiej depresji układu sercowo-naczyniowego Przy dawkach zbliżonych do śmiertelnych (>60-100 mg bez tolerancji)
Śpiączka Głęboka utrata przytomności, brak reakcji na bodźce Głęboka depresja OUN Przy dawkach zbliżonych do śmiertelnych (>60-100 mg bez tolerancji)

Należy pamiętać, że dawki związane z wystąpieniem objawów mogą znacznie różnić się u pacjentów z rozwiniętą tolerancją na opioidy oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. 12

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl