Właściwości farmakokinetyczne
Piracetam Espefa 800 mg
Piracetam wykazuje farmakokinetykę liniową z okresem półtrwania około 5 godzin u dorosłych, niezależnie od drogi podania (doustnej lub dożylnej). Biodostępność doustna jest bliska 100%, a maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po pojedynczej dawce 3,2 g wynosi około 84 µg/ml, natomiast przy dawce 3,2 g podawanej trzykrotnie na dobę osiąga 115 µg/ml. Lek charakteryzuje się niskim wiązaniem z białkami osocza, objętością dystrybucji około 0,6 l/kg oraz wysoką przenikalnością przez barierę krew-mózg, co potwierdza obecność piracetamu w płynie mózgowo-rdzeniowym z okresem półtrwania około 8,5 godziny i tmax około 5 godzin. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki (80-100% dawki) w procesie przesączania kłębuszkowego, a całkowity klirens ustrojowy wynosi 80-90 ml/min. Stan stacjonarny osiągany jest po 3 dniach stosowania.
- Charakterystyka farmakokinetyki piracetamu
- Wchłanianie piracetamu
- Dystrybucja piracetamu
- Metabolizm piracetamu
- Eliminacja piracetamu
- Liniowość farmakokinetyki
- Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów
- Różnice związane z płcią
- Różnice rasowe
- Osoby w podeszłym wieku
- Dzieci
- Zaburzenia czynności nerek
- Zaburzenia czynności wątroby
- Podsumowanie parametrów farmakokinetycznych piracetamu
Charakterystyka farmakokinetyki piracetamu
Piracetam charakteryzuje się farmakokinetyką liniową, która nie ulega zmianom w czasie. Badania obejmujące szeroki zakres dawek leku wykazały małą zmienność międzyosobniczą, co potwierdza wysoką przenikalność, dobrą rozpuszczalność i minimalny metabolizm substancji. Okres półtrwania piracetamu w osoczu wynosi około 5 godzin, zarówno u zdrowych ochotników, jak i u osób chorych. Stan stacjonarny jest osiągany po 3 dniach stosowania leku.1
Wchłanianie piracetamu
Piracetam po podaniu doustnym wchłania się szybko i w znacznym stopniu. Przyjęty na czczo osiąga maksymalne stężenie w osoczu po około godzinie od podania. Biodostępność bezwzględna form doustnych jest bliska 100%. Spożywanie posiłków nie wpływa na zakres wchłaniania, jednak zmniejsza maksymalne stężenie (Cmax) o 17% i wydłuża czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego (tmax) z 1 do 1,5 godziny. Po pojedynczej dawce doustnej 3,2 g maksymalne stężenie w osoczu wynosi zwykle 84 µg/ml, natomiast przy wielokrotnym podawaniu dawki 3,2 g trzy razy na dobę osiąga wartość 115 µg/ml.2
Dystrybucja piracetamu
Piracetam nie wiąże się z białkami osocza. Objętość dystrybucji wynosi około 0,6 l/kg. Ważną cechą leku jest zdolność przenikania przez barierę krew-mózg, co potwierdzono wykrywając lek w płynie mózgowo-rdzeniowym po podaniu dożylnym. Dla płynu mózgowo-rdzeniowego tmax wynosi około 5 godzin, a okres półtrwania około 8,5 godziny. Badania na zwierzętach wykazały najwyższe stężenia piracetamu w korze mózgu (płaty czołowy, ciemieniowy i potyliczny), w korze móżdżku oraz zwojach podstawy mózgu. Lek przenika do wszystkich tkanek z wyjątkiem tkanki tłuszczowej, przenika także przez barierę łożyskową i błony komórkowe izolowanych erytrocytów.3
Metabolizm piracetamu
Dostępne dane wskazują, że piracetam nie jest metabolizowany w organizmie. Potwierdza to znaczne wydłużenie okresu półtrwania w osoczu u pacjentów z bezmoczem oraz fakt, że większość przyjętej dawki piracetamu jest wykrywana w moczu w postaci niezmienionej.4
Eliminacja piracetamu
Okres półtrwania piracetamu w osoczu u osób dorosłych wynosi około 5 godzin, niezależnie od drogi podania (doustnej czy dożylnej). Całkowity klirens ustrojowy kształtuje się na poziomie 80-90 ml/min. Lek jest wydalany głównie przez nerki (80-100% dawki) w procesie przesączania kłębuszkowego.5
Liniowość farmakokinetyki
Właściwości farmakokinetyczne piracetamu wykazują charakter liniowy w szerokim zakresie dawek od 0,8 do 12 g. Parametry farmakokinetyczne, takie jak okres półtrwania i klirens, nie ulegają zmianom w zależności od wielkości dawki i czasu trwania leczenia.6
Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów
Różnice związane z płcią
Badania biorównoważności różnych postaci leku w dawce 2,4 g wykazały, że wartości Cmax i AUC są około 30% większe u kobiet niż u mężczyzn. Jednocześnie po uwzględnieniu różnic masy ciała, wartości klirensu są porównywalne u obu płci.7
Różnice rasowe
Bezpośrednie badania farmakokinetyki u osób różnych ras nie były prowadzone. Porównania danych osób rasy białej i żółtej, uczestniczących w różnych badaniach, wskazują na podobne wartości parametrów farmakokinetycznych. Ze względu na fakt, że piracetam jest wydalany głównie przez nerki, a między rasami nie występują istotne różnice dotyczące klirensu kreatyniny, nie należy oczekiwać znaczących różnic w farmakokinetyce leku u osób o różnym pochodzeniu etnicznym.8
Osoby w podeszłym wieku
U osób w podeszłym wieku obserwuje się wydłużenie okresu półtrwania piracetamu, co jest związane ze zmniejszeniem czynności nerek w tej grupie pacjentów.9
Dzieci
Nie przeprowadzono badań dotyczących farmakokinetyki piracetamu w populacji pediatrycznej.10
Zaburzenia czynności nerek
Klirens piracetamu wykazuje silną korelację z klirensem kreatyniny. Z tego powodu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się modyfikację dawki dobowej piracetamu odpowiednio do wartości klirensu kreatyniny. U osób z bezmoczem w schyłkowym stadium niewydolności nerek okres półtrwania piracetamu ulega znacznemu wydłużeniu do 59 godzin. Podczas standardowej 4-godzinnej dializy usuwa się 50-60% piracetamu z organizmu.11
Zaburzenia czynności wątroby
Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę piracetamu nie był przedmiotem badań. Ponieważ 80-100% dawki leku jest wydalane z moczem, nie należy oczekiwać, aby zaburzenia czynności wątroby powodowały istotne zmiany w procesie wydalania piracetamu.12
Podsumowanie parametrów farmakokinetycznych piracetamu
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość | Dodatkowe informacje |
|---|---|---|
| Okres półtrwania w osoczu | 5 godzin | U dorosłych, zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnym |
| Biodostępność bezwzględna (postaci doustne) | Bliska 100% | – |
| Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia (tmax) | 1 h (na czczo), 1,5 h (po posiłku) | – |
| Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) | 84 µg/ml (dawka pojedyncza 3,2 g) 115 µg/ml (dawka 3,2 g 3x/dobę) |
– |
| Objętość dystrybucji | około 0,6 l/kg | – |
| Wiązanie z białkami osocza | Brak | – |
| Całkowity klirens ustrojowy | 80-90 ml/min | – |
| Eliminacja z moczem | 80-100% dawki | W procesie przesączania kłębuszkowego |
| Okres półtrwania w płynie mózgowo-rdzeniowym | około 8,5 h | tmax dla płynu mózgowo-rdzeniowego: około 5 h |
| Okres półtrwania u pacjentów z bezmoczem | 59 godzin | – |
| Czas do osiągnięcia stanu stacjonarnego | 3 dni | – |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania