Działania niepożądane
Perindopril 2 mg

Perindopril, jako inhibitor ACE, wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z grupą leków tej klasy, z częstością działań niepożądanych sklasyfikowaną od bardzo często (>1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Najczęstsze objawy obejmują zawroty głowy, ból głowy, parestezje, niedociśnienie tętnicze, kaszel, duszność oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcia). Niezbyt często obserwuje się zaburzenia elektrolitowe (hipoglikemia, hiperkaliemia, hiponatremia), zaburzenia hematologiczne (eozynofilia, rzadko małopłytkowość, leukopenia, agranulocytoza), a także zaburzenia psychiczne (depresja, zaburzenia nastroju i snu). Rzadko występuje zespół SIADH, a bardzo rzadko poważne powikłania, takie jak zapalenie trzustki, cytolityczne lub cholestatyczne zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego czy udar, często wtórne do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego u pacjentów wysokiego ryzyka.

Działania niepożądane leku Perindopril

Perindopril, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), charakteryzuje się określonym profilem bezpieczeństwa, który wymaga szczegółowej analizy i monitorowania. W poniższym artykule przedstawiono kompleksowy przegląd działań niepożądanych związanych ze stosowaniem peryndoprylu, ich częstość występowania oraz potencjalne konsekwencje kliniczne.1

Profil bezpieczeństwa leku

Perindopril wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla inhibitorów ACE. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane w badaniach klinicznych oraz obserwacjach po wprowadzeniu leku do obrotu obejmują szereg objawów ze strony różnych układów. W szczególności pacjenci mogą doświadczać zawrotów głowy, bólu głowy, parestezji, zawrotów głowy pochodzenia błędnikowego, zaburzeń widzenia i szumów usznych. Ze strony układu sercowo-naczyniowego często obserwuje się niedociśnienie tętnicze. W układzie oddechowym dominują kaszel i duszność. Pacjenci mogą również zgłaszać dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak ból brzucha, zaparcia, biegunka, zaburzenia smaku, niestrawność, nudności i wymioty. Z objawów dermatologicznych występują głównie świąd i wysypka. Często obserwowane są również kurcze mięśni i ogólne osłabienie.2

Klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych

W dokumentacji klinicznej leku Perindopril zastosowano następującą klasyfikację częstości występowania działań niepożądanych:1/10), często (>1/100, 1/1000, 1/10 000, <1/1000), bardzo rzadko (3

  • Bardzo często – występują u więcej niż 1 na 10 pacjentów (>1/10)
  • Często – występują u 1 do 10 na 100 pacjentów (>1/100, <1/10)
  • Niezbyt często – występują u 1 do 10 na 1000 pacjentów (>1/1000, <1/100)
  • Rzadko – występują u 1 do 10 na 10 000 pacjentów (>1/10 000, <1/1000)
  • Bardzo rzadko – występują u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów (<1/10 000), włączając pojedyncze przypadki
  • Częstość nieznana – nie może być określona na podstawie dostępnych danych

Szczegółowy opis działań niepożądanych według układów

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

W trakcie leczenia peryndoprylem mogą wystąpić zaburzenia hematologiczne o różnym nasileniu. Niezbyt często obserwuje się eozynofilię, natomiast bardzo rzadko mogą wystąpić poważniejsze zaburzenia hematologiczne, takie jak zmniejszenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu, małopłytkowość, leukopenia/neutropenia, agranulocytoza lub pancytopenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z wrodzonym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, u których może wystąpić niedokrwistość hemolityczna.4

Zaburzenia endokrynologiczne

Rzadko podczas terapii peryndoprylem może wystąpić zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH), który charakteryzuje się hiponatremią, obniżoną osmolalnością osocza przy jednoczesnym prawidłowym lub podwyższonym zagęszczeniu moczu.5

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Niezbyt często podczas leczenia peryndoprylem obserwuje się zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipoglikemia, hiperkaliemia (przemijająca po przerwaniu leczenia) oraz hiponatremia. Te zaburzenia równowagi elektrolitowej wymagają regularnego monitorowania, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.6

Zaburzenia psychiczne

Perindopril może niezbyt często wywoływać zaburzenia nastroju, zaburzenia snu oraz depresję. Należy monitorować stan psychiczny pacjentów, szczególnie tych z wcześniejszymi zaburzeniami psychicznymi.7

Zaburzenia układu nerwowego

Często podczas terapii peryndoprylem pacjenci zgłaszają neurologiczne działania niepożądane, takie jak ból głowy, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego i parestezje. Niezbyt często występują senność i omdlenia. W bardzo rzadkich przypadkach może wystąpić stan splątania.8

Zaburzenia oka

Podczas leczenia peryndoprylem często obserwuje się zaburzenia widzenia, które mogą objawiać się rozmytym widzeniem, zmianami w postrzeganiu barw lub innymi anomaliami wzrokowymi.9

Zaburzenia ucha i błędnika

Pacjenci leczeni peryndoprylem często zgłaszają szumy uszne, które mogą być uciążliwe i wpływać na jakość życia.10

Zaburzenia serca

Niezbyt często podczas terapii peryndoprylem występują palpitacje i tachykardia. Bardzo rzadko mogą pojawić się poważne zaburzenia, takie jak zaburzenia rytmu serca, dławica piersiowa oraz zawał mięśnia sercowego. Zawał mięśnia sercowego może być wtórny do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego u pacjentów z grupy dużego ryzyka.11

Zaburzenia naczyniowe

Często obserwowanym działaniem niepożądanym peryndoprylu jest niedociśnienie tętnicze, które może objawiać się zawrotami głowy, zaburzeniami widzenia i omdleniami. Niezbyt często może wystąpić zapalenie naczyń krwionośnych. Rzadko pacjenci mogą doświadczać nagłego zaczerwienienia twarzy i szyi. Bardzo rzadko istnieje ryzyko udaru, prawdopodobnie wtórnego do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego u pacjentów z grupy dużego ryzyka. Z częstością nieznaną może wystąpić objaw Raynauda.12

Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia

Często podczas leczenia peryndoprylem występują kaszel i duszność. Niezbyt często może pojawić się skurcz oskrzeli. Bardzo rzadko obserwowano przypadki eozynofilowego zapalenia płuc i zapalenia błony śluzowej nosa.13

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe

Często podczas terapii peryndoprylem pacjenci zgłaszają nudności, wymioty, ból brzucha, zaburzenia smaku, niestrawność, biegunkę i zaparcia. Niezbyt często obserwuje się suchość w jamie ustnej. Bardzo rzadko może wystąpić zapalenie trzustki, które jest poważnym powikłaniem wymagającym natychmiastowej interwencji medycznej.14

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Bardzo rzadko podczas leczenia peryndoprylem może dojść do rozwoju cytolitycznego lub cholestatycznego zapalenia wątroby. Jest to poważne powikłanie, które wymaga ścisłego monitorowania stanu klinicznego pacjenta oraz parametrów funkcji wątroby.15

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Często podczas terapii peryndoprylem występują wysypka i świąd. Niezbyt często mogą pojawić się obrzęk naczynioruchowy twarzy, kończyn, ust, błon śluzowych, języka, głośni i/lub krtani, pokrzywka, nadmierne pocenie się, nadwrażliwość na światło i pemfigoid. Rzadko może dojść do zaostrzenia łuszczycy. Bardzo rzadko występuje rumień wielopostaciowy.16

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

Podczas leczenia peryndoprylem często obserwuje się kurcze mięśni. Niezbyt często pacjenci zgłaszają ból stawów i ból mięśni.17

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Niezbyt często w trakcie terapii peryndoprylem może wystąpić niewydolność nerek. Rzadko obserwuje się bezmocz lub skąpomocz oraz ostrą niewydolność nerek. Należy regularnie monitorować parametry funkcji nerek, szczególnie u pacjentów z istniejącymi wcześniej zaburzeniami funkcji nerek.18

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

Niezbyt często podczas leczenia peryndoprylem mogą wystąpić zaburzenia erekcji, które mogą mieć istotny wpływ na jakość życia pacjentów płci męskiej.19

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Często podczas terapii peryndoprylem pacjenci zgłaszają astenię. Niezbyt często występują ból w klatce piersiowej, złe samopoczucie, obrzęk obwodowy i gorączka.20

Badania diagnostyczne

Niezbyt często podczas leczenia peryndoprylem obserwuje się zwiększenie stężenia mocznika we krwi i zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi. Rzadko może dojść do zwiększenia stężenia bilirubiny we krwi i zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych.21

Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach

Niezbyt często podczas terapii peryndoprylem mogą występować upadki, które mogą być związane z efektem hipotensyjnym leku.22

Wyniki badań klinicznych

W badaniu EUROPA, w okresie randomizacji odnotowano wyłącznie poważne zdarzenia niepożądane, które wystąpiły u małej liczby pacjentów: u 16 (0,3%) z 6122 pacjentów otrzymujących peryndopryl i 12 (0,2%) z 6107 pacjentów w grupie otrzymującej placebo. U pacjentów leczonych peryndoprylem zaobserwowano niedociśnienie tętnicze u 6 pacjentów, obrzęk naczynioruchowy u 3 pacjentów i nagłe zatrzymanie krążenia u 1 pacjenta. Więcej pacjentów zrezygnowało z badania z powodu kaszlu, niedociśnienia tętniczego lub innego rodzaju nietolerancji w grupie przyjmującej peryndopryl (6,0%, n=366) niż w grupie przyjmującej placebo (2,1%, n=129).23

Tabela działań niepożądanych peryndoprylu

Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Częstość występowania Opis kliniczny
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Eozynofilia Niezbyt często Zwiększenie liczby eozynofilii we krwi
Zmniejszenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu Bardzo rzadko Może prowadzić do niedokrwistości i osłabienia
Małopłytkowość, leukopenia/neutropenia, agranulocytoza lub pancytopenia, niedokrwistość hemolityczna Bardzo rzadko Zwiększone ryzyko u pacjentów z wrodzonym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej
Zaburzenia endokrynologiczne Zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH) Rzadko Może prowadzić do hiponatremii
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hipoglikemia Niezbyt często Ryzyko szczególnie u pacjentów z cukrzycą
Hiperkaliemia Niezbyt często Przemijająca po przerwaniu leczenia
Hiponatremia Niezbyt często Może prowadzić do odwodnienia i niedociśnienia ortostatycznego
Zaburzenia psychiczne Zaburzenia nastroju Niezbyt często Mogą obejmować drażliwość, labilność emocjonalną
Zaburzenia snu Niezbyt często Bezsenność lub nadmierna senność
Depresja Niezbyt często Może wymagać dodatkowej interwencji terapeutycznej
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Często Zwykle ustępuje w trakcie leczenia
Zawroty głowy Często Mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów
Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego Często Uczucie wirowania, mogące prowadzić do zaburzeń równowagi
Parestezje Często Uczucie mrowienia, drętwienia kończyn
Stan splątania Bardzo rzadko Zaburzenia świadomości, dezorientacja
Zaburzenia oka Zaburzenia widzenia Często Rozmazane widzenie, zaburzenia akomodacji
Zaburzenia ucha i błędnika Szumy uszne Często Dźwięk w uszach bez zewnętrznego źródła
Zaburzenia serca Palpitacje, tachykardia Niezbyt często Odczuwalne, przyspieszone bicie serca
Zaburzenia rytmu serca, dławica piersiowa Bardzo rzadko Mogą wymagać dodatkowej diagnostyki kardiologicznej
Zawał mięśnia sercowego Bardzo rzadko Prawdopodobnie wtórny do nadmiernego obniżenia ciśnienia u pacjentów wysokiego ryzyka
Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie tętnicze Często Objawy: zawroty głowy, osłabienie, zaburzenia widzenia
Zapalenie naczyń krwionośnych Niezbyt często Może objawiać się zmianami skórnymi, bólem mięśni
Nagłe zaczerwienienie twarzy i szyi Rzadko Przejściowe, może towarzyszyć obniżeniu ciśnienia
Udar Bardzo rzadko Prawdopodobnie wtórny do nadmiernego obniżenia ciśnienia u pacjentów wysokiego ryzyka
Objaw Raynauda Częstość nieznana Napadowy skurcz naczyń krwionośnych palców rąk i stóp
Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia Kaszel Często Suchy, uporczywy, charakterystyczny dla inhibitorów ACE
Duszność Często Uczucie braku powietrza, trudności w oddychaniu
Skurcz oskrzeli Niezbyt często Szczególnie u pacjentów z astmą lub POChP
Eozynofilowe zapalenie płuc, zapalenie błony śluzowej nosa Bardzo rzadko Może objawiać się gorączką, kaszlem, dusznością i naciekami płucnymi
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe Nudności Często Uczucie mdłości, dyskomfortu w nadbrzuszu
Wymioty Często Mogą prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych
Ból brzucha Często Dyskomfort brzuszny, kolki
Zaburzenia smaku Często Zmienione odczuwanie smaków, metaliczny posmak
Niestrawność Często Uczucie dyskomfortu po posiłku, zgaga
Biegunka Często Może prowadzić do odwodnienia
Zaparcia Często Trudności w wypróżnianiu, utwardzenie stolca
Zapalenie trzustki Bardzo rzadko Silny ból w nadbrzuszu, wymioty, podwyższona amylaza
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Cytolityczne lub cholestatyczne zapalenie wątroby Bardzo rzadko Może objawiać się żółtaczką, bólem brzucha, zmęczeniem
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wysypka, świąd Często Różnorodne zmiany skórne, świąd skóry
Obrzęk naczynioruchowy Niezbyt często Obrzęk twarzy, kończyn, ust, języka, głośni i/lub krtani
Pokrzywka, nadmierne pocenie się Niezbyt często Swędzące bąble na skórze, wzmożona potliwość
Nadwrażliwość na światło, pemfigoid Niezbyt często Reakcje skórne po ekspozycji na światło, pęcherzowe zmiany skórne
Zaostrzenie łuszczycy Rzadko Nasilenie istniejących zmian łuszczycowych
Rumień wielopostaciowy Bardzo rzadko Charakterystyczne zmiany skórne (tarcze strzelnicze)
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Kurcze mięśni Często Mimowolne skurcze mięśni, szczególnie kończyn dolnych
Ból stawów, ból mięśni Niezbyt często Dolegliwości bólowe w obrębie układu mięśniowo-szkieletowego
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niewydolność nerek Niezbyt często Pogorszenie funkcji nerek, podwyższone parametry nerkowe
Bezmocz lub skąpomocz Rzadko Znaczne zmniejszenie ilości wydalanego moczu
Ostra niewydolność nerek Rzadko Nagłe pogorszenie funkcji nerek wymagające interwencji
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Zaburzenia erekcji Niezbyt często Trudności w osiągnięciu lub utrzymaniu erekcji
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Astenia Często Osłabienie, zmęczenie, brak energii
Ból w klatce piersiowej Niezbyt często Dyskomfort, ucisk w klatce piersiowej
Złe samopoczucie Niezbyt często Ogólne pogorszenie samopoczucia, osłabienie
Obrzęk obwodowy, gorączka Niezbyt często Obrzęki kończyn, podwyższona temperatura ciała
Badania diagnostyczne Zwiększenie stężenia mocznika we krwi Niezbyt często Marker funkcji nerek
Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi Niezbyt często Marker funkcji nerek
Zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi Rzadko Może świadczyć o zaburzeniach funkcji wątroby
Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych Rzadko Marker uszkodzenia wątroby
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Upadki Niezbyt często Często związane z niedociśnieniem tętniczym

Monitorowanie i zgłaszanie działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.24

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl