Dawkowanie i sposób podawania
Perindopril 2 mg
Dawkowanie perindoprilu powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta, uwzględniając odpowiedź na leczenie oraz stan kliniczny. Standardowa dawka początkowa wynosi 4 mg raz na dobę, podawana rano, z możliwością zmniejszenia do 2 mg u pacjentów z wysoką aktywnością układu renina-angiotensyna-aldosteron, niewydolnością serca, ciężkim nadciśnieniem lub przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych. U osób starszych zaleca się rozpoczęcie terapii od 2 mg, z możliwością stopniowego zwiększania dawki do 8 mg. W niewydolności serca dawkę początkową 2 mg można zwiększać co 2 tygodnie o 2 mg do maksymalnie 4 mg, pod ścisłą kontrolą kliniczną. W stabilnej chorobie wieńcowej leczenie rozpoczyna się od 4 mg/dobę, a następnie zwiększa do 8 mg, z uwzględnieniem czynności nerek.
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Perindopril należy ustalać indywidualnie dla każdego pacjenta, uwzględniając odpowiedź ciśnienia tętniczego na leczenie oraz ogólny stan kliniczny pacjenta. Należy zwrócić szczególną uwagę na wszelkie czynniki ryzyka, które mogą wpływać na tolerancję leku.1
Nadciśnienie tętnicze
Perindopril może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w leczeniu skojarzonym z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi. Standardowa dawka początkowa wynosi 4 mg, podawana raz na dobę, rano.2
U pacjentów z wysoką aktywnością układu renina-angiotensyna-aldosteron, w szczególności dotyczy to osób z nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym, niedoborem elektrolitów i wody, zdekompensowaną niewydolnością serca lub ciężkim nadciśnieniem, zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 2 mg pod ścisłą kontrolą lekarską ze względu na ryzyko nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego po pierwszej dawce.3
Po miesiącu leczenia, dawkę można zwiększyć do 8 mg raz na dobę, jeśli jest to konieczne do uzyskania odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego.4
Ważne uwagi dotyczące pacjentów przyjmujących leki moczopędne:
- U pacjentów otrzymujących jednocześnie leki moczopędne występuje zwiększone ryzyko objawowego niedociśnienia tętniczego po rozpoczęciu leczenia peryndoprylem5
- Jeśli jest to klinicznie możliwe, zaleca się przerwanie stosowania leku moczopędnego na 2-3 dni przed rozpoczęciem terapii peryndoprylem6
- W przypadku gdy odstawienie diuretyku nie jest możliwe, leczenie należy rozpocząć od dawki 2 mg peryndoprylu, monitorując czynność nerek oraz stężenie potasu w surowicy7
Pacjenci w podeszłym wieku z nadciśnieniem tętniczym powinni rozpoczynać leczenie od dawki 2 mg, którą można zwiększyć po miesiącu do 4 mg, a następnie w razie potrzeby do 8 mg, uwzględniając indywidualną czynność nerek.8
Objawowa niewydolność serca
W terapii objawowej niewydolności serca Perindopril jest zazwyczaj stosowany w skojarzeniu z diuretykiem nieoszczędzającym potasu i/lub digoksyną i/lub beta-adrenolitykiem. Leczenie powinno być rozpoczynane pod ścisłą kontrolą lekarską od dawki 2 mg przyjmowanej rano.9
Dawkę można zwiększać o 2 mg w odstępach nie krótszych niż 2 tygodnie, do dawki 4 mg raz na dobę, pod warunkiem dobrej tolerancji leku. Modyfikacja dawkowania powinna zawsze opierać się na indywidualnej odpowiedzi klinicznej pacjenta.10
Szczególna ostrożność jest wymagana u pacjentów wysokiego ryzyka:
- Z ciężką niewydolnością serca
- Z zaburzeniami czynności nerek
- Z predyspozycją do zaburzeń elektrolitowych
- Przyjmujących jednocześnie leki moczopędne
- Przyjmujących jednocześnie leki rozszerzające naczynia11
U pacjentów z grupy wysokiego ryzyka rozwoju objawowego niedociśnienia (hiponatremia, hipowolemia, intensywne leczenie diuretyczne) należy w miarę możliwości wyrównać zaburzenia przed wprowadzeniem leczenia peryndoprylem. Konieczne jest ścisłe monitorowanie ciśnienia tętniczego, czynności nerek oraz stężenia potasu w surowicy zarówno przed jak i w trakcie leczenia.12
Stabilna choroba wieńcowa
Leczenie Perindoprilem w stabilnej chorobie wieńcowej należy rozpocząć od dawki 4 mg raz na dobę przez pierwsze dwa tygodnie, a następnie, jeśli dawka początkowa jest dobrze tolerowana, zwiększyć do 8 mg raz na dobę, biorąc pod uwagę czynność nerek pacjenta.13
U pacjentów w podeszłym wieku ze stabilną chorobą wieńcową zaleca się rozpoczęcie terapii od 2 mg na dobę przez pierwszy tydzień, następnie 4 mg przez kolejny tydzień, przed ewentualnym zwiększeniem dawki do 8 mg na dobę, w zależności od czynności nerek. Dawkę należy zwiększać tylko w przypadku dobrej tolerancji poprzedniej, mniejszej dawki.14
Szczególne grupy pacjentów
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkowanie powinno być dostosowane do wartości klirensu kreatyniny.15
| Klirens kreatyniny (ml/min) | Zalecana dawka |
|---|---|
| Clkr ≥ 60 | 4 mg/dobę |
| 30 < Clkr < 60 | 2 mg/dobę |
| 15 < Clkr < 30 | 2 mg co dwa dni |
| Pacjenci hemodializowani*, Clkr < 15 | 2 mg w dniu dializy |
* Ważna uwaga dla pacjentów hemodializowanych: klirens peryndoprylatu podczas dializy wynosi 70 ml/min. Pacjenci poddawani hemodializie powinni przyjmować lek po zakończeniu sesji dializy.16
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby modyfikacja dawkowania nie jest konieczna.17
Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania Perindoprilu u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia nie zostały ustalone. Brak zaleceń dotyczących dawkowania w tej grupie wiekowej, dlatego stosowanie leku u dzieci i młodzieży nie jest rekomendowane.18
Sposób podawania
Perindopril należy przyjmować doustnie, w pojedynczej dawce, raz na dobę, rano, najlepiej przed posiłkiem.19
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania