Wskazania do stosowania
Perindopril 2 mg

Wskazania do stosowania perindoprilu

Perindopril w postaci tabletek o dawkach 2 mg i 4 mg jest lekiem z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), który znajduje zastosowanie w trzech głównych wskazaniach klinicznych. Należy rekomendować jego stosowanie pacjentom z konkretnymi jednostkami chorobowymi, kierując się aktualnym stanem klinicznym oraz wynikami badań diagnostycznych.¹

Leczenie nadciśnienia tętniczego

Perindopril stanowi skuteczną opcję terapeutyczną w leczeniu nadciśnienia tętniczego u pacjentów dorosłych. Lek ten można zalecić zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z innymi lekami hipotensyjnymi. Jest szczególnie wartościowy w przypadkach, gdy istnieją dodatkowe wskazania do zastosowania inhibitorów ACE, np. u pacjentów z towarzyszącą cukrzycą, chorobą nerek czy po przebytym zawale mięśnia sercowego. Perindopril należy rozważyć jako opcję terapeutyczną u pacjentów z nowo rozpoznanym nadciśnieniem tętniczym, jak również u osób, u których dotychczasowe leczenie nie przyniosło zadowalających efektów.²

Leczenie niewydolności serca

Kolejnym istotnym wskazaniem do stosowania perindoprilu jest objawowa niewydolność serca. Lek wykazuje korzystne działanie w zakresie poprawy rokowania, zmniejszenia objawów klinicznych oraz poprawy wydolności wysiłkowej u pacjentów z tym schorzeniem. Perindopril należy polecić pacjentom z objawową niewydolnością serca, niezależnie od jej etiologii, szczególnie w przypadkach z obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory. Lek może być stosowany w kombinacji z beta-adrenolitykami, diuretykami oraz antagonistami aldosteronu, zgodnie z aktualnymi wytycznymi leczenia niewydolności serca.³

Leczenie stabilnej choroby wieńcowej

Perindopril jest również wskazany w celu zmniejszenia ryzyka incydentów sercowych u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową, szczególnie u osób z zawałem mięśnia serca i/lub rewaskularyzacją w wywiadzie. Lek wykazuje działanie kardioprotekcyjne, poprawiając funkcję śródbłonka naczyniowego oraz zmniejszając ryzyko wystąpienia poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych. Perindopril należy rozważyć jako element terapii u pacjentów po przebytym zawale serca, po zabiegach angioplastyki wieńcowej lub pomostowania aortalno-wieńcowego, zwłaszcza gdy współistnieje nadciśnienie tętnicze, cukrzyca lub dysfunkcja lewej komory.⁴

Szczegółowe warunki stosowania leku

Przy zalecaniu perindoprilu pacjentom należy wziąć pod uwagę dostępne dawki leku (2 mg i 4 mg) oraz postać farmaceutyczną (tabletki). Tabletki 2 mg są białe, okrągłe i obustronnie wypukłe, natomiast tabletki 4 mg są białe, podłużne, obustronnie wypukłe, ze skośnie ściętymi brzegami i rowkiem dzielącym po jednej stronie.⁵

Przy rekomendowaniu leku należy pamiętać, że zawiera on jako substancję pomocniczą laktozę jednowodną (36,14 mg w tabletce 2 mg oraz 72,28 mg w tabletce 4 mg), co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.⁶

Indywidualizacja terapii

Decyzja o włączeniu perindoprilu powinna być podejmowana indywidualnie dla każdego pacjenta, z uwzględnieniem jego stanu klinicznego, chorób współistniejących, stosowanych jednocześnie leków oraz preferencji pacjenta. Leczenie perindoprylem należy rozpoczynać od najmniejszej dostępnej dawki (2 mg), z możliwością jej zwiększenia w zależności od odpowiedzi terapeutycznej i tolerancji leku.

W przypadku nadciśnienia tętniczego perindopril można polecić jako lek pierwszego rzutu, szczególnie u osób młodszych, u których aktywność układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) jest wyższa. U pacjentów z niewydolnością serca perindopril należy włączać stopniowo, rozpoczynając od małych dawek, pod ścisłą kontrolą lekarską, zwłaszcza podczas rozpoczynania terapii. W przypadku stabilnej choroby wieńcowej lek ten powinien stanowić element kompleksowej strategii redukcji ryzyka sercowo-naczyniowego.⁷