Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Perindopril 2 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa peryndoprylu z tert-butyloaminą wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności przy długotrwałym podawaniu doustnym u szczurów i małp są nerki, gdzie obserwowano odwracalne zmiany patologiczne. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, a długoterminowe testy karcynogenności na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych na różnych gatunkach zwierząt nie stwierdzono bezpośredniego działania embriotoksycznego ani teratogennego peryndoprylu, jednak jako inhibitor ACE wykazuje on negatywny wpływ na rozwój płodu w późnej ciąży, w tym zwiększoną śmiertelność wewnątrzmaciczną, wrodzone wady nerek oraz podwyższoną śmiertelność przed- i pourodzeniową.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Przedkliniczne badania dotyczące bezpieczeństwa stosowania peryndoprylu z tert-butyloaminą dostarczają istotnych informacji na temat potencjalnych zagrożeń związanych ze stosowaniem tego związku przed jego wprowadzeniem do praktyki klinicznej. Dane te obejmują wyniki badań toksyczności przewlekłej, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój płodu.

Toksyczność przewlekła

W badaniach toksyczności długoterminowej przeprowadzonych na modelach zwierzęcych, w których peryndopryl podawano doustnie szczurom i małpom, głównym narządem docelowym toksycznego działania leku okazały się nerki. Zaobserwowane zmiany patologiczne w nerkach miały charakter odwracalny, co sugeruje, że po zaprzestaniu podawania substancji aktywnej funkcja nerek może powrócić do stanu wyjściowego. 1

Potencjał genotoksyczny

Przeprowadzone badania genotoksyczności peryndoprylu obejmowały analizy zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo. Wyniki tych badań nie wykazały działania mutagennego badanej substancji, co sugeruje niskie ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego podczas stosowania leku. 2

Wpływ na reprodukcję i rozwój płodu

Badania toksycznego wpływu peryndoprylu na reprodukcję przeprowadzono na różnych gatunkach zwierząt doświadczalnych, w tym na szczurach, myszach, królikach i małpach. W indywidualnych badaniach dla peryndoprylu nie wykazano bezpośredniego działania embriotoksycznego ani teratogennego, co oznacza, że substancja sama w sobie nie powodowała toksycznego wpływu na zarodek ani nie indukowała wad rozwojowych u płodu. 3

Należy jednak podkreślić, że inhibitory konwertazy angiotensyny, do których należy peryndopryl, jako grupa farmakologiczna wykazują negatywny wpływ na rozwój płodu w późnej fazie ciąży. 4

W badaniach na gryzoniach (szczury, myszy) oraz królikach zaobserwowano następujące działania niepożądane związane z ekspozycją na inhibitory ACE:

  • Śmierć płodu – zwiększona częstość występowania zgonów wewnątrzmacicznych 5
  • Wrodzone wady rozwojowe – szczególnie dotyczące nerek, gdzie obserwowano charakterystyczne zmiany morfologiczne i funkcjonalne 6
  • Zwiększona śmiertelność przed- i pourodzeniowa – obejmująca zarówno okres przed porodem, jak i wczesny okres życia po urodzeniu 7

Potencjał karcynogenny

Ocena potencjalnego działania rakotwórczego peryndoprylu została przeprowadzona w długoterminowych badaniach na szczurach i myszach. Nie zaobserwowano żadnych dowodów na działanie karcynogenne badanej substancji, co wskazuje na niskie ryzyko indukcji procesu nowotworowego związane ze stosowaniem peryndoprylu. 8

Znaczenie dla praktyki klinicznej

Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania peryndoprylu z tert-butyloaminą wskazują na ogólnie korzystny profil bezpieczeństwa substancji, z wyjątkiem potencjalnego ryzyka związanego ze stosowaniem w okresie ciąży, szczególnie w późnych jej etapach. Obserwowane w badaniach zwierzęcych odwracalne zmiany w nerkach podczas długotrwałego podawania, brak działania mutagennego oraz brak potencjału karcynogennego stanowią istotne informacje dla oceny ryzyka stosowania tego leku u ludzi.

Szczególną uwagę należy zwrócić na działania niepożądane dotyczące rozwoju płodu, które zostały zidentyfikowane dla całej grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny. Dane te są zgodne z przeciwwskazaniem do stosowania peryndoprylu w okresie ciąży i uzasadniają konieczność stosowania skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym przyjmujących ten lek.

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl