Specjalne ostrzeżenia
Pantoprazol Towa Pharmaceutical Europe
Pantogen 20 mg, jako inhibitor pompy protonowej (IPP), wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, gdzie konieczne jest regularne monitorowanie aktywności enzymów wątrobowych, a w przypadku ich wzrostu leczenie należy przerwać. Stosowanie pantoprazolu w profilaktyce owrzodzeń żołądka i dwunastnicy indukowanych przez nieselektywne NLPZ powinno być ograniczone do pacjentów z podwyższonym ryzykiem powikłań, takich jak osoby powyżej 65 roku życia, z historią choroby wrzodowej lub krwawień z przewodu pokarmowego. Lek może maskować objawy nowotworu żołądka, dlatego przy obecności objawów alarmowych (utrata masy ciała, wymioty, ból przy przełykaniu, niedokrwistość, smoliste stolce) wskazana jest diagnostyka wykluczająca chorobę nowotworową. Jednoczesne stosowanie pantoprazolu z inhibitorami proteazy HIV (np. atazanawirem) jest przeciwwskazane ze względu na zmniejszenie biodostępności tych leków.
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
- Niewydolność wątroby
- Stosowanie jednocześnie z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ)
- Nowotwór żołądka
- Interakcje z inhibitorami proteazy HIV
- Wpływ na wchłanianie witaminy B12
- Długotrwałe leczenie
- Zakażenia przewodu pokarmowego
- Hipomagnezemia
- Zwiększone ryzyko złamań
- Podostra postać skórna tocznia rumieniowatego (SCLE)
- Zakłócenia wyników badań laboratoryjnych
- Substancje pomocnicze o znanym działaniu
- Kolejne rozdziały
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Pantogen 20 mg, podobnie jak inne inhibitory pompy protonowej (IPP), wymaga szczególnej uwagi podczas stosowania u określonych grup pacjentów. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące bezpieczeństwa leku oraz zalecenia odnośnie monitorowania pacjentów przyjmujących pantoprazol.1
Niewydolność wątroby
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby należy podczas leczenia pantoprazolem, zwłaszcza przy terapii długoterminowej, regularnie kontrolować aktywność enzymów wątrobowych. W przypadku wzrostu aktywności tych enzymów leczenie produktem Pantogen 20 mg należy przerwać.2
Stosowanie jednocześnie z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ)
Stosowanie Pantogenu 20 mg jako metody zapobiegania owrzodzeniom żołądka i dwunastnicy wywołanym przez nieselektywne NLPZ powinno być ograniczone do pacjentów z grup podwyższonego ryzyka rozwoju powikłań żołądkowo-jelitowych, a wymagających ciągłego podawania NLPZ-ów. Ocena stopnia ryzyka powinna być dokonywana indywidualnie, z uwzględnieniem czynników takich jak:65 lat), choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy w wywiadzie albo krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego w wywiadzie.”>3
- podeszły wiek (>65 lat)
- choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy w wywiadzie
- krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego w wywiadzie
Nowotwór żołądka
Działanie objawowe pantoprazolu może maskować objawy choroby nowotworowej żołądka i prowadzić do opóźnienia właściwej diagnozy. Przy obecności jakichkolwiek objawów alarmowych, takich jak:4
- niezamierzona utrata masy ciała
- nawracające wymioty
- ból przy przełykaniu
- wymioty krwią
- niedokrwistość
- smoliste stolce
oraz przy obecności lub podejrzeniu owrzodzenia żołądka, należy przeprowadzić postępowanie diagnostyczne wykluczające chorobę nowotworową. Jeśli objawy utrzymują się mimo właściwego leczenia, należy rozważyć dalszą diagnostykę.5
Interakcje z inhibitorami proteazy HIV
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania pantoprazolu z inhibitorami proteazy HIV, dla których wchłanianie jest zależne od pH soku żołądkowego, takimi jak atazanawir. Powodem jest znaczące zmniejszenie biodostępności tych leków w przypadku jednoczesnego podawania z pantoprazolem.6
Wpływ na wchłanianie witaminy B12
Pantogen 20 mg, podobnie jak wszystkie leki hamujące wydzielanie kwasu solnego, może zmniejszać wchłanianie witaminy B12 (cyjanokobalaminy) w wyniku wywoływania hipo- lub achlorhydrii. Należy to uwzględnić przy długotrwałym leczeniu, szczególnie u następujących grup pacjentów:7
- pacjenci ze zmniejszonymi zasobami witaminy B12 w organizmie
- osoby ze zwiększonym ryzykiem zaburzeń wchłaniania witaminy B12
- pacjenci, u których zauważono odpowiednie objawy kliniczne niedoboru witaminy B12
Długotrwałe leczenie
Przy długotrwałym leczeniu pantoprazolem, zwłaszcza dłuższym niż rok, pacjenci powinni pozostawać pod stałą kontrolą lekarską.8
Zakażenia przewodu pokarmowego
Stosowanie pantoprazolu może nieznacznie zwiększać ryzyko zakażeń przewodu pokarmowego wywoływanych przez bakterie takie jak Salmonella, Campylobacter czy C. difficile. Podobnie jak w przypadku wszystkich inhibitorów pompy protonowej, pantoprazol może zwiększać liczbę bakterii występujących normalnie w przewodzie pokarmowym.9
Hipomagnezemia
U pacjentów leczonych inhibitorami pompy protonowej, takimi jak pantoprazol, przez co najmniej 3 miesiące, a w większości przypadków przez rok, obserwowano przypadki ciężkiej hipomagnezemii. Mogą wystąpić poważne objawy tego zaburzenia:10
- zmęczenie
- tężyczka
- majaczenie
- drgawki
- zawroty głowy
- komorowe zaburzenia rytmu
Objawy hipomagnezemii mogą mieć utajony początek, który może zostać przeoczony. U pacjentów najbardziej dotkniętych tym zaburzeniem, hipomagnezemia może ulec poprawie po zaprzestaniu stosowania IPP oraz wprowadzeniu leczenia uzupełniającego magnezem.11
U pacjentów, u których planowane jest przewlekłe stosowanie inhibitorów pompy protonowej lub jednoczesne stosowanie z digoksyną lub innymi produktami leczniczymi mogącymi powodować hipomagnezemię (np. diuretykami), należy rozważyć pomiar poziomu magnezu w osoczu przed rozpoczęciem stosowania IPP oraz okresowo w trakcie leczenia.12
Zwiększone ryzyko złamań
Inhibitory pompy protonowej, szczególnie gdy stosowane są długotrwale (>1 rok) w wysokich dawkach, mogą umiarkowanie zwiększać ryzyko złamania biodra, nadgarstka i kręgosłupa, głównie u osób w podeszłym wieku lub w razie współistnienia innych uznanych czynników ryzyka. Badania obserwacyjne wskazują, że IPP mogą zwiększać ogólne ryzyko złamań o 10-40%. Część tego wzrostu może być spowodowana innymi czynnikami ryzyka.1 rok) w wysokich dawkach, mogą umiarkowanie zwiększać ryzyko złamania biodra, nadgarstka i kręgosłupa, głównie u osób w podeszłym wieku lub w razie współistnienia innych uznanych czynników ryzyka. Badania obserwacyjne wskazują, że IPP mogą zwiększać ogólne ryzyko złamań o 10 – 40%. Część tego wzrostu może być spowodowana innymi czynnikami ryzyka.”>13
Pacjenci z grupy ryzyka złamań powinni być objęci odpowiednią opieką zgodnie z obowiązującymi wytycznymi klinicznymi oraz otrzymywać odpowiednią dawkę witaminy D i wapnia.14
Podostra postać skórna tocznia rumieniowatego (SCLE)
Stosowanie inhibitorów pompy protonowej w bardzo rzadkich przypadkach może prowadzić do wystąpienia podostrej postaci skórnej tocznia rumieniowatego (SCLE – ang. subacute cutaneous lupus erythematosus). W przypadku wystąpienia zmian skórnych, zwłaszcza na powierzchniach narażonych na promieniowanie słoneczne, którym towarzyszą bóle stawów, pacjent powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem, który rozważy przerwanie leczenia pantoprazolem.15
Jeśli u pacjenta wystąpiła SCLE po wcześniejszym leczeniu inhibitorem pompy protonowej, istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia tego powikłania przy stosowaniu innych inhibitorów pompy protonowej.16
Zakłócenia wyników badań laboratoryjnych
Zwiększenie stężenia chromograniny A (CgA) może wpływać na wynik badania w kierunku guzów neuroendokrynnych. Aby uniknąć zakłóceń w wynikach, należy przerwać leczenie pantoprazolem na co najmniej 5 dni przed pomiarem CgA. Jeżeli poziom CgA i gastryny nie powróci do poziomu wyjściowego po początkowym pomiarze, należy powtórzyć pomiar po 14 dniach od zaprzestania leczenia inhibitorem pompy protonowej.17
Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Pantogen 20 mg zawiera 19,06 mg laktozy jednowodnej w każdej tabletce dojelitowej. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.18 19
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, czyli uznaje się go za „wolny od sodu”.20
| Potencjalne ryzyko | Grupa pacjentów | Zalecenia |
|---|---|---|
| Zaburzenia czynności wątroby | Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami wątroby | Regularne monitorowanie aktywności enzymów wątrobowych |
| Powikłania przy stosowaniu z NLPZ | Osoby >65 lat, z chorobą wrzodową lub krwawieniami z przewodu pokarmowego w wywiadzie | Indywidualna ocena ryzyka-korzyści |
| Maskowanie objawów nowotworu | Pacjenci z objawami alarmowymi (utrata masy ciała, wymioty, ból, niedokrwistość) | Przeprowadzenie diagnostyki wykluczającej nowotwór |
| Niedobór witaminy B12 | Leczenie długoterminowe, osoby z niskimi zasobami witaminy | Monitoring kliniczny, ewentualna suplementacja |
| Hipomagnezemia | Leczenie >3 miesięcy, stosowanie z digoksyną lub diuretykami | Pomiar poziomu magnezu przed i podczas leczenia |
| Ryzyko złamań | Leczenie >1 roku, osoby starsze | Suplementacja witaminy D i wapnia |
| Zakłócenia wyników CgA | Pacjenci badani w kierunku guzów neuroendokrynnych | Przerwanie leczenia ≥5 dni przed badaniem |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania