Leki w grupie
„leki na chorobę refluksową”

Leki na chorobę refluksową przełyku (GERD) to grupa preparatów stosowanych w leczeniu dolegliwości związanych z cofaniem się treści żołądkowej do przełyku. Ich działanie polega głównie na zmniejszeniu wydzielania kwasu solnego w żołądku, neutralizacji już wydzielonego kwasu lub poprawie motoryki przewodu pokarmowego.

Inhibitory pompy protonowej (IPP) stanowią najskuteczniejszą grupę leków w terapii GERD. Blokują one enzym H+/K+-ATP-azę, odpowiedzialny za wydzielanie jonów wodorowych do światła żołądka. Do tej grupy należą: omeprazol (Polprazol, Helicid, Losec), pantoprazol (Controloc, Nolpaza), esomeprazol (Nexium), lansoprazol (Lanzul), rabeprazol (Pariet) oraz dekslansoprazol (Dexilant). IPP zapewniają najsilniejsze i najdłużej trwające zahamowanie wydzielania kwasu żołądkowego.

Antagoniści receptora H2 (H2-blokery) to grupa leków hamujących wydzielanie kwasu solnego poprzez blokowanie receptorów histaminowych H2 w komórkach okładzinowych żołądka. Należą do nich: ranitydyna (Ranigast, Zantac), famotydyna (Famotidyna, Peptidin) oraz cymetydyna (Altramet). Ich skuteczność jest niższa niż IPP, ale mogą być stosowane jako leczenie uzupełniające.

Leki zobojętniające kwas żołądkowy (antacida) to preparaty zawierające związki magnezu, glinu, wapnia lub ich kombinacje. Przykładowe preparaty to: Maalox, Rennie, Alugastrin, Gastal. Działają one szybko, ale krótkotrwale, neutralizując kwas żołądkowy i zmniejszając aktywność pepsyny.

Leki prokinetyczne poprawiają motorykę przewodu pokarmowego, zwiększając napięcie dolnego zwieracza przełyku i przyspieszając opróżnianie żołądka. Do tej grupy należą: metoklopramid (Metoclopramidum), itopryd (Zirid) oraz prukalopryd (Resolor). Są one stosowane głównie jako leczenie wspomagające.

Alginatowe środki barierowe (np. Gaviscon) tworzą fizyczną barierę pływającą na powierzchni treści żołądkowej, zapobiegając cofaniu się kwasu do przełyku. Są skuteczne w łagodnych postaciach choroby refluksowej.

Największą zaletą leków przeciwrefluksowych jest skuteczne łagodzenie objawów (zgaga, ból w klatce piersiowej, regurgitacje) oraz możliwość zapobiegania powikłaniom GERD, takim jak zapalenie przełyku, zwężenie przełyku czy przełyk Barretta. IPP pozwalają na szybkie uzyskanie ulgi i gojenie zmian zapalnych.

Do najważniejszych zagrożeń związanych ze stosowaniem leków przeciwrefluksowych należą: przy długotrwałym stosowaniu IPP – zwiększone ryzyko złamań kości, niedoborów witaminy B12, magnezu, wapnia oraz zwiększona podatność na infekcje przewodu pokarmowego. Antacida mogą powodować zaburzenia elektrolitowe i wpływać na wchłanianie innych leków. Leki prokinetyczne mogą wywoływać objawy pozapiramidowe i zaburzenia rytmu serca.