Interakcje leku
Nonpres Duo 50 mg + 40 mg

Eplexemid, zawierający eplerenon i furosemid, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Eplerenon, metabolizowany przez CYP3A4, nie powinien być stosowany z silnymi inhibitorami tego enzymu (np. ketokonazol, itrakonazol), które zwiększają jego AUC o 441%, co jest przeciwwskazane. Słabe i umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, amiodaron, diltiazem) podnoszą AUC eplerenonu o 98-187%, dlatego dawka eplerenonu powinna być ograniczona do 25 mg/dobę. Jednoczesne stosowanie eplerenonu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, preparatami potasu, inhibitorami ACE i AIIRA zwiększa ryzyko hiperkaliemii, co wymaga monitorowania stężenia potasu i funkcji nerek, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek i osób starszych. Ponadto, eplerenon nie powinien być łączony z cyklosporyną, takrolimusem oraz litem ze względu na ryzyko nefrotoksyczności i toksyczności litu. Interakcje z lekami przeciwnadciśnieniowymi, alfa-1-adrenolitykami, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi i neuroleptykami mogą nasilać działanie hipotensyjne i ryzyko niedociśnienia ortostatycznego.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Eplexemid zawiera dwie substancje czynne – eplerenon i furosemid, które mogą wchodzić w liczne interakcje z innymi lekami. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące interakcji dla obu składników produktu leczniczego.1

Interakcje związane z eplerenonem

Interakcje farmakodynamiczne eplerenonu

Leki moczopędne oszczędzające potas i preparaty potasu: Ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii, eplerenonu nie należy stosować jednocześnie z innymi lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas i preparatami potasu. Dodatkowo te leki mogą nasilać działanie leków przeciwnadciśnieniowych i innych leków moczopędnych.2

Inhibitory ACE, AIIRA: Jednoczesne stosowanie eplerenonu z inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE) i/lub antagonistami receptora angiotensyny II (AIIRA) może zwiększać ryzyko hiperkaliemii. Zaleca się dokładne monitorowanie stężenia potasu w osoczu oraz czynności nerek, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek oraz osób w podeszłym wieku. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania trzech leków: inhibitora ACE, AIIRA i eplerenonu.3

Lit: Interakcje eplerenonu z litem nie były badane, jednak opisywano działanie toksyczne litu u pacjentów otrzymujących jednocześnie leki moczopędne i inhibitory ACE. Należy unikać jednoczesnego stosowania eplerenonu i litu, a jeżeli terapia skojarzona jest konieczna, należy regularnie kontrolować stężenie litu w osoczu.4

Cyklosporyna, takrolimus: Te leki immunosupresyjne mogą zaburzać czynność nerek i zwiększać ryzyko hiperkaliemii. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania eplerenonu z cyklosporyną lub takrolimusem. W przypadku konieczności takiego leczenia, należy dokładnie monitorować stężenie potasu w surowicy i czynność nerek.5

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): U pacjentów z grup ryzyka (osoby w podeszłym wieku, odwodnione, stosujące leki moczopędne, z zaburzeniami czynności nerek) może wystąpić ostra niewydolność nerek z powodu zmniejszonej filtracji kłębuszkowej, spowodowanej hamowaniem wazodylatacyjnych prostaglandyn przez NLPZ. Efekty te są zwykle odwracalne. Dodatkowo może dojść do osłabienia działania przeciwnadciśnieniowego. Zaleca się nawodnienie pacjenta i kontrolę czynności nerek na początku leczenia oraz regularnie podczas terapii skojarzonej.6

Trimetoprim: Jednoczesne stosowanie trimetoprimu z eplerenonem zwiększa ryzyko hiperkaliemii. Zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w surowicy i czynności nerek, szczególnie u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek i osób w podeszłym wieku.7

Alfa-1-adrenolityki (np. prazosyna, alfuzosyna): Podczas jednoczesnego stosowania tych leków z eplerenonem istnieje możliwość nasilenia działania hipotensyjnego i/lub niedociśnienia ortostatycznego. Zaleca się kontrolę kliniczną pod kątem niedociśnienia ortostatycznego.8

Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki, amifostyna, baklofen: Jednoczesne stosowanie tych leków z eplerenonem może nasilać działanie przeciwnadciśnieniowe i zwiększać ryzyko niedociśnienia ortostatycznego.9

Glikokortykosteroidy, tetrakozaktyd: Jednoczesne stosowanie tych leków z eplerenonem może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe poprzez zatrzymanie sodu i wody.10

Interakcje farmakokinetyczne eplerenonu

Digoksyna: Ekspozycja organizmu na digoksynę (AUC) zwiększa się o 16% (90% przedział ufności: 4% – 30%) podczas jednoczesnego stosowania z eplerenonem. Zaleca się ostrożność podczas stosowania digoksyny w dawkach zbliżonych do górnej granicy przedziału terapeutycznego.11

Warfaryna: Nie zaobserwowano istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych z warfaryną. Zaleca się jednak ostrożność podczas stosowania warfaryny w dawkach zbliżonych do górnej granicy przedziału terapeutycznego.12

Substraty dla CYP3A4: Badania farmakokinetyczne z testowymi substratami dla CYP3A4, takimi jak midazolam i cyzapryd, nie wykazały istotnych interakcji farmakokinetycznych podczas jednoczesnego stosowania z eplerenonem.13

Inhibitory CYP3A4:

  • Silne inhibitory CYP3A4: Istotne interakcje farmakokinetyczne mogą wystąpić, gdy eplerenon jest stosowany jednocześnie z lekami hamującymi enzym CYP3A4. Ketokonazol (silny inhibitor CYP3A4) w dawce 200 mg dwa razy na dobę powodował zwiększenie AUC eplerenonu o 441%. Jednoczesne stosowanie eplerenonu i silnych inhibitorów CYP3A4, takich jak: ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, nelfinawir, klarytromycyna, telitromycyna i nefazodon jest przeciwwskazane.14
  • Słabe lub umiarkowane inhibitory CYP3A4: Jednoczesne stosowanie z erytromycyną, sakwinawirem, amiodaronem, diltiazemem, werapamilem lub flukonazolem prowadziło do istotnych interakcji farmakokinetycznych ze zwiększeniem AUC eplerenonu mieszczącym się w zakresie od 98% do 187%. Dawka eplerenonu nie powinna zatem być większa niż 25 mg na dobę podczas jednoczesnego stosowania słabych lub umiarkowanych inhibitorów CYP3A4.15

Induktory CYP3A4: Jednoczesne stosowanie eplerenonu i ziela dziurawca (silny induktor CYP3A4) spowodowało zmniejszenie AUC eplerenonu o 30%. Bardziej znaczące zmniejszenie AUC eplerenonu może wystąpić podczas stosowania silniejszych induktorów CYP3A4, np. ryfampicyny. Ze względu na ryzyko zmniejszenia skuteczności eplerenonu, jednoczesne stosowanie silnych induktorów CYP3A4 (ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina, fenobarbital, ziele dziurawca) i eplerenonu nie jest zalecane.16

Leki zobojętniające: Na podstawie wyników klinicznego badania farmakokinetyki, nie oczekuje się istotnych interakcji podczas jednoczesnego stosowania leków zobojętniających i eplerenonu.17

Interakcje związane z furosemidem

Interakcje ogólne

Podczas jednoczesnego stosowania furosemidu z innymi lekami może być konieczne dostosowanie dawki glikozydów nasercowych, leków moczopędnych, leków przeciwnadciśnieniowych lub innych leków o właściwościach obniżających ciśnienie tętnicze, ze względu na ryzyko znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego.18

Toksyczne działanie leków nefrotoksycznych może się nasilić podczas jednoczesnego podawania silnych diuretyków, takich jak furosemid.19

Niektóre zaburzenia elektrolitowe (np. hipokaliemia, hipomagnezemia) mogą zwiększać toksyczność niektórych innych leków (np. preparatów naparstnicy i leków wywołujących zespół wydłużonego odstępu QT).20

Interakcje szczegółowe furosemidu

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): Niektóre NLPZ (np. indometacyna, ketorolak) mogą osłabiać działanie furosemidu.21

Glikozydy nasercowe: W przypadku jednoczesnego leczenia glikozydami nasercowymi należy pamiętać, że hipokaliemia i/lub zaburzenia elektrolitowe (w tym hipomagnezemia) wywołane przez furosemid mogą nasilać kardiotoksyczność tych leków.22

Leki, które wydłużają odstęp QT: Istnieje zwiększone ryzyko toksyczności, jeśli produkty lecznicze, które mogą powodować wydłużenie odstępu QT (np. terfenadyna, niektóre leki przeciwarytmiczne klasy I i III) są stosowane jednocześnie z furosemidem, szczególnie w obecności zaburzeń równowagi elektrolitowej.23

Leki przeciwnadciśnieniowe: W przypadku wszystkich leków o działaniu przeciwnadciśnieniowym możliwe jest nasilone działanie hipotensyjne. Jednoczesne stosowanie z inhibitorami ACE lub antagonistami receptora angiotensyny II może powodować znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego. Zaleca się zaprzestanie stosowania furosemidu lub zmniejszenie dawki przed rozpoczęciem leczenia inhibitorem ACE lub antagonistą receptora angiotensyny II.24

Leki przeciwpsychotyczne: Hipokaliemia wywołana furosemidem zwiększa ryzyko toksycznego działania na serce. Należy unikać jednoczesnego stosowania pimozydu. Występuje zwiększone ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca w przypadku stosowania amisulprydu lub sertindolu, a w przypadku stosowania fenotiazyn – nasilone działanie hipotensyjne.25

Należy zachować ostrożność podczas podawania rysperydonu; przed podjęciem decyzji o leczeniu skojarzonym z furosemidem lub innymi silnymi lekami moczopędnymi należy rozważyć stosunek korzyści z leczenia do ryzyka.26

Leki przeciwarytmiczne (w tym amiodaron, dyzopiramid, flekanid i sotalol): Istnieje ryzyko toksycznego działania na serce z powodu hipokaliemii wywołanej furosemidem. Ponadto, działanie lidokainy, tokainidu lub meksyletyny może być antagonizowane przez furosemid.27

Leki rozszerzające naczynia: Możliwe jest nasilone działanie hipotensyjne w przypadku jednoczesnego stosowania z moksysylitem (tymoksamina) lub hydralazyną.28

Inne leki moczopędne: W przypadku furosemidu podawanego z metolazonem możliwa jest intensywna diureza. Zwiększone ryzyko hipokaliemii występuje podczas stosowania tiazydów.29

Inhibitory reniny: Aliskiren zmniejsza stężenie furosemidu w osoczu.30

Azotany: Może wystąpić nasilone działanie hipotensyjne.31

Leki przeciwdepresyjne: Nasilone działanie hipotensyjne w przypadku inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO). Zwiększone ryzyko niedociśnienia ortostatycznego w przypadku trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Zwiększone ryzyko hipokaliemii w przypadku reboksetyny.32

Leki przeciwcukrzycowe: Furosemid może antagonizować działanie hipoglikemizujące.33

Leki przeciwhistaminowe: Hipokaliemia związana ze zwiększonym ryzykiem toksycznego działania na serce.34

Leki przeciwgrzybicze: Zwiększone ryzyko hipokaliemii i nefrotoksyczności w przypadku amfoterycyny.35

Leki anksjolityczne i nasenne: Nasilone działanie hipotensyjne. Chloral lub triklofos może wypierać hormon tarczycy z miejsca wiązania.36

Leki pobudzające OUN (leki stosowane w ADHD): Hipokaliemia zwiększa ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca.37

Sole potasu: Przeciwwskazane – zwiększone ryzyko wystąpienia hiperkaliemii.38

Leki o działaniu dopaminergicznym: Zwiększone działanie hipotensyjne w przypadku lewodopy.39

Leki o działaniu immunomodulującym:

  • Zwiększone działanie hipotensyjne w przypadku aldesleukiny
  • Zwiększone ryzyko hiperkaliemii w przypadku cyklosporyny i takrolimusu
  • Zwiększone ryzyko dnawego zapalenia stawów w przypadku cyklosporyny40

Leki zwiotczające mięśnie: Nasilone działanie hipotensyjne w przypadku baklofenu lub tyzanidyny. Nasilone działanie leków zwiotczających mięśnie podobnych do kurary.41

Estrogeny: Antagonizują działanie moczopędne furosemidu.42

Progestageny (drospirenon): Zwiększone ryzyko hiperkaliemii.43

Prostaglandyny: Nasilone działanie hipotensyjne w przypadku alprostadylu.44

Teofilina: Powoduje nasilone działanie hipotensyjne.45

Środki znieczulające: Środki do znieczulenia ogólnego mogą nasilać hipotensyjne działanie furosemidu. Furosemid może nasilać działanie kurary.46

Lit: Stężenie litu w surowicy może być zwiększone w przypadku jednoczesnego podawania z furosemidem, co powoduje zwiększenie toksyczności litu. Zaleca się dokładne monitorowanie stężenia litu i, w razie potrzeby, dostosowanie dawki litu u pacjentów otrzymujących takie leczenie skojarzone.47

Salicylany: Działanie salicylanów może być nasilone przez furosemid. U pacjentów otrzymujących duże dawki salicylanów jednocześnie z furosemidem może wystąpić toksyczne działanie salicylanów.48

Środki chelatujące: Należy zachować dwugodzinną przerwę pomiędzy doustnym podaniem furosemidu i sukralfatu, ponieważ sukralfat zmniejsza wchłanianie furosemidu z jelit, osłabiając jego działanie.49

Antybiotyki: Toksyczne działanie antybiotyków nefrotoksycznych (np. aminoglikozydów lub cefalorydyny, cefalosporyn) może być nasilone podczas jednoczesnego podawania silnych diuretyków, takich jak furosemid. Furosemid może nasilać ototoksyczność aminoglikozydów, polimyksyn lub wankomycyny i innych ototoksycznych produktów leczniczych. Ponieważ może to prowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń, te produkty lecznicze można stosować z furosemidem tylko, jeśli istnieją istotne medyczne wskazania.50

Furosemid może zmniejszać stężenie wankomycyny w surowicy po operacji kardiochirurgicznej. Zwiększone ryzyko hipokaliemii występuje w przypadku jednoczesnego stosowania z trimetoprimem. U pacjentów otrzymujących jednocześnie furosemid i duże dawki niektórych cefalosporyn może wystąpić zaburzenie czynności nerek.51

Karbenoksolon: Może zwiększać ryzyko wystąpienia hipokaliemii.52

Substancje cytotoksyczne: Istnieje ryzyko działania ototoksycznego podczas jednoczesnego podawania związków platyny/cisplatyny i furosemidu. Ponadto, nefrotoksyczność cisplatyny może być nasilona, jeśli furosemid nie jest podawany w małych dawkach (np. 40 mg u pacjentów z prawidłową czynnością nerek) i występuje dodatni bilans płynów, w przypadku, gdy stosuje się furosemid do uzyskania wymuszonej diurezy podczas leczenia cisplatyną.53

Leki przeciwpadaczkowe: Po jednoczesnym podaniu fenytoiny może wystąpić osłabienie działania furosemidu. Jednoczesne stosowanie karbamazepiny może zwiększać ryzyko hiponatremii.54

Kortykosteroidy: Antagonizowanie działania moczopędnego (retencja sodu) i zwiększone ryzyko hipokaliemii.55

Glicyryzyna (zawarta w lukrecji): Może zwiększać ryzyko wystąpienia hipokaliemii.56

Sympatykomimetyki: Zwiększone ryzyko hipokaliemii w przypadku dużych dawek beta2-sympatykomimetyków.57

Nadużywanie środków przeczyszczających: Zwiększone ryzyko utraty potasu.58

Probenecyd i antymetabolity: Probenecyd, metotreksat i inne produkty, które, podobnie jak furosemid, ulegają znacznemu wydzielaniu w kanalikach nerkowych, mogą osłabiać działanie furosemidu.59

Aminoglutetymid: Jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko hiponatremii.60

Interakcje leku Eplexemid z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas stosowania leku Eplexemid może prowadzić do nasilonego działania hipotensyjnego. Alkohol, podobnie jak składnik leku – furosemid, wykazuje działanie hipotensyjne (obniżające ciśnienie tętnicze), co może prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia, zwiększając ryzyko wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego, zawrotów głowy i omdleń.61

Ze względu na ryzyko odwodnienia wywołanego przez działanie moczopędne furosemidu, jednoczesne spożywanie alkoholu może dodatkowo nasilać zaburzenia elektrolitowe, w szczególności hipokaliemię. Ponadto alkohol może zaburzać procesy metaboliczne w wątrobie, co może wpływać na metabolizm eplerenonu, metabolizowanego przez układ enzymatyczny CYP3A4.

W związku z powyższym, podczas leczenia produktem Eplexemid zaleca się powstrzymanie od spożywania napojów alkoholowych lub znaczne ograniczenie ich ilości. Pacjenci, którzy decydują się na spożycie alkoholu, powinni być świadomi zwiększonego ryzyka działań niepożądanych, szczególnie związanych z obniżeniem ciśnienia tętniczego.

Tabela interakcji leku Eplexemid z innymi lekami

Grupa leków/substancja czynna Opis interakcji Poziom istotności
Silne inhibitory CYP3A4
(ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, nelfinawir, klarytromycyna, telitromycyna, nefazodon)
Znaczne zwiększenie stężenia eplerenonu w osoczu (AUC wzrasta o 441% dla ketokonazolu) Wysoki – przeciwwskazane
Słabe/umiarkowane inhibitory CYP3A4
(erytromycyna, sakwinawir, amiodaron, diltiazem, werapamil, flukonazol)
Zwiększenie stężenia eplerenonu w osoczu (AUC wzrasta o 98-187%) Wysoki – wymagane zmniejszenie dawki eplerenonu do maksymalnie 25 mg/dobę
Leki moczopędne oszczędzające potas i preparaty potasu Zwiększone ryzyko hiperkaliemii Wysoki – przeciwwskazane
Inhibitory ACE, AIIRA Zwiększone ryzyko hiperkaliemii, nasilone działanie hipotensyjne Wysoki – konieczne monitorowanie stężenia potasu i funkcji nerek
Induktory CYP3A4
(ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina, fenobarbital, ziele dziurawca)
Zmniejszenie stężenia eplerenonu w osoczu, zmniejszenie skuteczności leku Wysoki – niezalecane
Lit Zwiększone ryzyko toksyczności litu Wysoki – konieczne monitorowanie stężenia litu
NLPZ Ryzyko ostrej niewydolności nerek, osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego, osłabienie działania furosemidu Wysoki – konieczne monitorowanie funkcji nerek
Cyklosporyna, takrolimus Zwiększone ryzyko hiperkaliemii, zaburzenia czynności nerek Wysoki – niezalecane, konieczne monitorowanie stężenia potasu i funkcji nerek
Glikozydy nasercowe Zwiększone ryzyko arytmii i toksyczności sercowej (związane z hipokaliemią), zwiększenie AUC digoksyny o 16% Średni – konieczne monitorowanie stężenia potasu
Leki przeciwarytmiczne Zwiększone ryzyko toksyczności sercowej (związane z hipokaliemią) Średni do wysokiego – konieczne monitorowanie EKG i stężenia potasu
Aminoglikozydy, inne leki ototoksyczne Nasilenie ototoksyczności Wysoki – stosować tylko w przypadku istotnych wskazań medycznych
Leki hipotensyjne Nasilone działanie hipotensyjne Średni – może wymagać dostosowania dawki
Środki znieczulające Nasilone działanie hipotensyjne, furosemid może nasilać działanie kurary Średni – konieczne monitorowanie ciśnienia
Cisplatyna i inne związki platyny Ryzyko ototoksyczności, nasilenie nefrotoksyczności cisplatyny Wysoki – konieczne zachowanie ostrożności
Alkohol Nasilone działanie hipotensyjne Średni – zalecane ograniczenie spożycia
Leki przeciwpsychotyczne Zwiększone ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca, nasilone działanie hipotensyjne Wysoki – niektóre połączenia (np. z pimozydem) przeciwwskazane
Trimetoprim Zwiększone ryzyko hiperkaliemii Średni – konieczne monitorowanie stężenia potasu
Sukralfat Zmniejszone wchłanianie furosemidu z jelit Średni – zachować 2-godzinną przerwę między lekami
Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne Nasilone działanie hipotensyjne, zwiększone ryzyko niedociśnienia ortostatycznego Średni – konieczne monitorowanie ciśnienia
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl