Właściwości farmakokinetyczne
Nironovo SR 2 mg

Właściwości farmakokinetyczne ropinirolu

Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę właściwości farmakokinetycznych ropinirolu, substancji czynnej zawartej w produkcie leczniczym Nironovo SR, występującym w dawkach 2 mg, 4 mg i 8 mg w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu.¹

Wchłanianie

Biodostępność ropinirolu po podaniu doustnym wynosi około 50%, z zakresem od 36% do 57%. W przypadku tabletek o przedłużonym uwalnianiu charakterystyczną cechą jest powolne narastanie stężenia leku we krwi, przy czym mediana czasu do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Cmax) mieści się przeważnie w przedziale od 6 do 10 godzin.²

Spożywanie posiłków może wpływać na parametry farmakokinetyczne ropinirolu. W badaniu stanu stacjonarnego przeprowadzonym u 25 pacjentów z chorobą Parkinsona, którzy otrzymywali 12 mg ropinirolu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu raz na dobę, wysokotłuszczowy posiłek spowodował istotne zmiany w farmakokinetyce leku:

• Zwiększenie ogólnej ekspozycji na ropinirol (AUC) – średnio o 20%
• Zwiększenie maksymalnego stężenia (Cmax) – średnio o 44%
• Opóźnienie czasu osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) – o 3,0 godziny

Mimo tych zmian, uważa się, że prawdopodobieństwo wystąpienia istotnych klinicznie skutków, takich jak zwiększenie częstości występowania działań niepożądanych, jest niewielkie.³

Warto podkreślić, że ogólna ekspozycja na ropinirol jest porównywalna dla obu postaci leku – tabletek o przedłużonym uwalnianiu i tabletek powlekanych (o natychmiastowym uwalnianiu) – przy zastosowaniu tej samej dawki dobowej.⁴

Dystrybucja

Ropinirol charakteryzuje się niskim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym od 10% do 40%. Ze względu na wysoką lipofilność substancji czynnej, lek cechuje się dużą objętością dystrybucji, która wynosi około 7 l/kg. Taka właściwość umożliwia skuteczne przenikanie leku do tkanek organizmu i jego dystrybucję w organizmie.⁵

Metabolizm

Główną drogą metabolizmu ropinirolu jest szlak związany z izoenzymem CYP1A2 cytochromu P450. Powstałe metabolity ropinirolu są następnie wydalane głównie przez nerki, z moczem. Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że główny metabolit ropinirolu wykazuje znacznie słabsze działanie dopaminergiczne – co najmniej 100-krotnie słabsze niż związek macierzysty.⁶

Eliminacja

Ropinirol jest eliminowany z krążenia układowego ze średnim okresem półtrwania w fazie eliminacji wynoszącym około 6 godzin. W zakresie dawek stosowanych w terapii obserwuje się liniową zależność między dawką a ekspozycją na lek – zwiększenie ogólnej ekspozycji (mierzonej jako Cmax i AUC) jest proporcjonalne do zwiększenia dawki.⁷

Nie zaobserwowano zmian klirensu ropinirolu po podaniu doustnym, zarówno po podaniu pojedynczym, jak i wielokrotnym. Natomiast istotną cechą farmakokinetyki ropinirolu jest szeroka międzyosobnicza zmienność parametrów farmakokinetycznych. W stanie stacjonarnym, po podaniu ropinirolu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, obserwowano następującą zmienność osobniczą:

• Dla maksymalnego stężenia (Cmax): od 30% do 55%
• Dla pola pod krzywą (AUC): od 40% do 70%

Ta zmienność międzyosobnicza może mieć istotne znaczenie kliniczne i uzasadnia indywidualizację dawkowania.⁸

Wpływ zaburzeń czynności nerek

Farmakokinetyka ropinirolu nie ulega istotnym zmianom u pacjentów z chorobą Parkinsona z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Natomiast u pacjentów z krańcową niewydolnością nerek, którzy są poddawani regularnym hemodializom, obserwuje się znaczące zmiany parametrów farmakokinetycznych:

• Zmniejszenie klirensu ropinirolu po podaniu doustnym – o około 30%
• Zmniejszenie klirensu metabolitu SKF-104557 – o około 80%
• Zmniejszenie klirensu metabolitu SKF-89124 – o około 60%

Z uwagi na te zmiany, u pacjentów z krańcową niewydolnością nerek i chorobą Parkinsona maksymalna zalecana dawka ropinirolu jest ograniczona do 18 mg na dobę.⁹

Podsumowanie danych farmakokinetycznych