Interakcje leku
Montelukast Sandoz 5 mg

Montelukast Sandoz w dawce 5 mg, stosowany w terapii astmy oskrzelowej, wykazuje korzystny profil interakcji farmakokinetycznych z większością leków stosowanych w tej chorobie, takich jak teofilina, prednizon, prednizolon, doustne środki antykoncepcyjne, terfenadyna, digoksyna oraz warfaryna, bez konieczności dostosowania dawki. Istotne klinicznie zmniejszenie ekspozycji na montelukast (AUC o około 40%) obserwuje się u pacjentów przyjmujących fenobarbital, indukujący enzymy CYP3A4, 2C8 i 2C9. Podobne ryzyko dotyczy innych induktorów tych izoenzymów, takich jak fenytoina i ryfampicyna, co wymaga monitorowania skuteczności leczenia, zwłaszcza u dzieci. Montelukast jest substratem CYP2C8, a jego ekspozycja może wzrosnąć 4,4-krotnie pod wpływem gemfibrozylu, silnego inhibitora CYP2C8 i 2C9, co wymaga obserwacji nasilenia działań niepożądanych, choć rutynowa zmiana dawki nie jest zalecana.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Montelukast Sandoz (5 mg, tabletki do rozgryzania i żucia) może być podawany jednocześnie z innymi lekami zwykle stosowanymi w zapobieganiu i długotrwałym leczeniu astmy oskrzelowej. W badaniach klinicznych interakcji lekowych, montelukast w zalecanej dawce terapeutycznej nie wykazywał istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę wielu powszechnie stosowanych leków, takich jak: teofilina, prednizon, prednizolon, doustne środki antykoncepcyjne (etynyloestradiol z noretyndronem 35:1), terfenadyna, digoksyna oraz warfaryna.1

Interakcje z induktorami enzymatycznymi

U pacjentów, którzy jednocześnie przyjmowali fenobarbital, zaobserwowano istotne zmniejszenie pola pod krzywą stężenia montelukastu w osoczu (AUC) o około 40%. Ponieważ montelukast podlega metabolizmowi za pośrednictwem izoenzymów CYP3A4, 2C8 i 2C9, należy zachować szczególną ostrożność podczas jego jednoczesnego stosowania z lekami indukującymi aktywność tych enzymów. Dotyczy to zwłaszcza stosowania u dzieci. Do leków indukujących wymienione enzymy należą m.in. fenytoina, fenobarbital i ryfampicyna.2

Interakcje związane z CYP2C8

Badania laboratoryjne in vitro wskazują, że montelukast jest silnym inhibitorem izoenzymu CYP2C8. Jednakże dane z klinicznego badania interakcji montelukastu z rozyglitazonem (substrat testowy reprezentujący leki metabolizowane głównie przez CYP2C8) wykazały, że montelukast nie hamuje in vivo aktywności tego enzymu. Nie przewiduje się zatem istotnych zmian w biotransformacji leków metabolizowanych przez CYP2C8, takich jak paklitaksel, rozyglitazon czy repaglinid.3

Badania in vitro wykazały, że montelukast jest substratem CYP2C8 oraz w znacznie mniejszym stopniu izoenzymów 2C9 i 3A4. W klinicznym badaniu interakcji, w którym zastosowano montelukast i gemfibrozyl (inhibitor zarówno CYP2C8, jak i 2C9), gemfibrozyl powodował 4,4-krotne zwiększenie ogólnoustrojowej ekspozycji na montelukast. Chociaż dostosowanie dawkowania montelukastu podczas jednoczesnego stosowania z gemfibrozylem lub innymi silnymi inhibitorami CYP2C8 nie jest rutynowo wymagane, lekarze powinni mieć świadomość możliwości nasilenia działań niepożądanych montelukastu w takich przypadkach.4

Na podstawie danych z badań in vitro nie przewiduje się klinicznie istotnych interakcji lekowych przy jednoczesnym stosowaniu montelukastu ze słabszymi inhibitorami CYP2C8, takimi jak trimetoprim.5

Interakcje związane z CYP3A4

Badania wykazały, że jednoczesne podawanie montelukastu z itrakonazolem, który jest silnym inhibitorem CYP3A4, nie powodowało znaczącego zwiększenia ogólnoustrojowej ekspozycji na montelukast.6

Interakcje montelukastu z alkoholem

Chociaż nie przeprowadzono szczegółowych badań dotyczących interakcji montelukastu z alkoholem, należy wziąć pod uwagę kilka istotnych kwestii związanych z tym zagadnieniem:

  • Alkohol może nasilać działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zawroty głowy czy senność, które mogą występować podczas stosowania montelukastu.
  • Alkohol może wpływać na funkcje wątroby, a ponieważ montelukast jest metabolizowany głównie w wątrobie (przez enzymy CYP), długotrwałe spożywanie alkoholu może potencjalnie wpływać na metabolizm leku.
  • U pacjentów z astmą spożywanie alkoholu może nasilać objawy choroby poprzez bezpośredni wpływ na drogi oddechowe, co może zmniejszać skuteczność terapeutyczną montelukastu.

Ze względów bezpieczeństwa zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii montelukastem, szczególnie u pacjentów ze współistniejącymi chorobami wątroby lub innymi schorzeniami, które mogą być nasilane przez alkohol.

Tabela interakcji montelukastu z innymi substancjami

Substancja Rodzaj interakcji Poziom istotności Opis interakcji Zalecenia kliniczne
Fenobarbital Farmakokinetyczna Wysoki Zmniejszenie AUC montelukastu o około 40% poprzez indukcję enzymów CYP3A4, 2C8 i 2C9 Zachować ostrożność, monitorować skuteczność kliniczną montelukastu
Fenytoina Farmakokinetyczna Średni Potencjalne zmniejszenie stężenia montelukastu przez indukcję enzymów CYP Zachować ostrożność, zwłaszcza u dzieci
Ryfampicyna Farmakokinetyczna Średni Potencjalne zmniejszenie stężenia montelukastu przez indukcję enzymów CYP Zachować ostrożność, monitorować skuteczność leczenia
Gemfibrozyl Farmakokinetyczna Wysoki 4,4-krotne zwiększenie ekspozycji na montelukast poprzez inhibicję CYP2C8 i 2C9 Nie jest konieczne rutynowe dostosowanie dawki, ale monitorować nasilenie działań niepożądanych
Itrakonazol Farmakokinetyczna Niski Brak znaczącego zwiększenia ekspozycji na montelukast pomimo inhibicji CYP3A4 Nie jest wymagane dostosowanie dawki
Trimetoprim Farmakokinetyczna Niski Brak istotnych klinicznie interakcji ze słabymi inhibitorami CYP2C8 Nie jest wymagane dostosowanie dawki
Teofilina Farmakokinetyczna Niski Brak istotnego klinicznie wpływu montelukastu na farmakokinetykę teofiliny Można stosować jednocześnie bez dostosowania dawki
Prednizon/Prednizolon Farmakokinetyczna Niski Brak istotnego klinicznie wpływu montelukastu na farmakokinetykę Można stosować jednocześnie bez dostosowania dawki
Doustne środki antykoncepcyjne (etynyloestradiol z noretyndronem) Farmakokinetyczna Niski Brak istotnego klinicznie wpływu montelukastu na farmakokinetykę Można stosować jednocześnie bez dostosowania dawki
Terfenadyna Farmakokinetyczna Niski Brak istotnego klinicznie wpływu montelukastu na farmakokinetykę Można stosować jednocześnie bez dostosowania dawki
Digoksyna Farmakokinetyczna Niski Brak istotnego klinicznie wpływu montelukastu na farmakokinetykę Można stosować jednocześnie bez dostosowania dawki
Warfaryna Farmakokinetyczna Niski Brak istotnego klinicznie wpływu montelukastu na farmakokinetykę Można stosować jednocześnie bez dostosowania dawki
Alkohol Farmakodynamiczna Średni Potencjalne nasilenie działań niepożądanych ze strony OUN; możliwy wpływ na metabolizm wątrobowy przy długotrwałym spożyciu Zalecane ograniczenie spożycia alkoholu, szczególnie u pacjentów z chorobami wątroby

Uwagi kliniczne dotyczące interakcji

W przypadku stosowania montelukastu u pacjentów przyjmujących jednocześnie silne induktory enzymów CYP (np. fenobarbital, fenytoina, ryfampicyna), należy zachować szczególną czujność kliniczną i monitorować skuteczność leczenia przeciwastmatycznego. Może być konieczne dostosowanie schematu terapeutycznego.

Podczas jednoczesnego stosowania montelukastu z silnymi inhibitorami CYP2C8 (np. gemfibrozyl), należy monitorować pacjenta pod kątem potencjalnego nasilenia działań niepożądanych montelukastu, mimo że rutynowe dostosowanie dawki nie jest wymagane.

Montelukast można bezpiecznie stosować jednocześnie z większością leków powszechnie używanych w terapii astmy oskrzelowej, bez obawy o istotne klinicznie interakcje. Dotyczy to szczególnie teofiliny, glikokortykosteroidów oraz beta-mimetyków, które są podstawowymi lekami w terapii tej choroby.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl