wysiłkowy skurcz oskrzeli
Wskazanie

Wysiłkowy skurcz oskrzeli (ang. exercise-induced bronchoconstriction, EIB) to stan, w którym dochodzi do zwężenia dróg oddechowych podczas lub po intensywnym wysiłku fizycznym. Objawia się dusznością, świszczącym oddechem, kaszlem oraz uciskiem w klatce piersiowej, które pojawiają się zwykle w trakcie lub w ciągu 5-20 minut po zakończeniu wysiłku. Stan ten występuje u 80-90% pacjentów z astmą, ale może także dotyczyć osób bez rozpoznanej choroby, szczególnie sportowców uprawiających dyscypliny wytrzymałościowe.

W leczeniu wysiłkowego skurczu oskrzeli stosuje się przede wszystkim krótko działające β2-mimetyki (SABA) przyjmowane doraźnie przed wysiłkiem. W Polsce dostępne są preparaty takie jak Ventolin, Berotec N czy Atrovent. U pacjentów, u których objawy występują regularnie, zaleca się leki kontrolujące przebieg astmy – wziewne glikokortykosteroidy (np. Pulmicort, Flixotide, Alvesco) często w połączeniu z długo działającymi β2-mimetykami (LABA) jak Symbicort, Seretide czy Fostex. W leczeniu można również stosować leki antyleukotrienowe, takie jak Montelukast (Monkasta, Milukante).

Największym wyzwaniem w leczeniu pacjentów z wysiłkowym skurczem oskrzeli jest często niedostateczna kontrola objawów, zwłaszcza u osób aktywnych fizycznie lub sportowców. Trudnością jest również właściwa edukacja pacjenta w zakresie stosowania leków przed wysiłkiem oraz modyfikacji aktywności fizycznej. Niektórzy pacjenci doświadczają tachyfilaksji (zmniejszenia skuteczności) β2-mimetyków przy regularnym stosowaniu, co wymaga dostosowania schematu leczenia. Istotnym problemem jest także różnicowanie z innymi przyczynami duszności wysiłkowej, takimi jak zaburzenia laryngologiczne (np. dysfunkcja strun głosowych) czy niewydolność krążenia.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl