przewlekła astma oskrzelowa łagodna
Wskazanie

Przewlekła astma oskrzelowa łagodna to przewlekła choroba zapalna dróg oddechowych charakteryzująca się nawracającymi epizodami świszczącego oddechu, duszności, uczucia ściskania w klatce piersiowej oraz kaszlu. W postaci łagodnej objawy występują rzadziej niż dwa razy w tygodniu, a zaostrzenia nocne nie częściej niż dwa razy w miesiącu. Pacjenci z łagodną astmą zazwyczaj nie doświadczają znacznych ograniczeń w codziennej aktywności, a wartości spirometryczne (FEV1 lub PEF) utrzymują się powyżej 80% wartości należnej.

W leczeniu przewlekłej astmy oskrzelowej łagodnej stosuje się przede wszystkim leki wziewne. Podstawę terapii stanowią leki przeciwzapalne, głównie glikokortykosteroidy wziewne (ICS) w niskich dawkach, takie jak: Pulmicort (budezonid), Flixotide (flutykazon), Alvesco (cyklezonid) czy Miflonide (budezonid). W przypadku sporadycznie występujących objawów można zastosować doraźnie szybko działające β2-mimetyki (SABA): Ventolin (salbutamol), Berotec (fenoterol) czy Steri-Neb (salbutamol). Nowszym podejściem jest stosowanie połączenia formoterolu z budezonidem (Symbicort) lub beklometazonu z formoterolem (Fostex) w terapii doraźnej i przewlekłej.

Alternatywnie, u pacjentów z łagodną astmą można zastosować antagonistów receptora leukotrienowego, takie jak Singulair (montelukast), szczególnie u osób z towarzyszącym alergicznym nieżytem nosa lub trudnościami w stosowaniu leków wziewnych. W przypadku alergicznego podłoża astmy korzystne może być również dodanie leków przeciwhistaminowych, takich jak Zyrtec (cetyryzyna) czy Claritine (loratadyna).

Największe trudności w leczeniu pacjentów z łagodną astmą oskrzelową to przede wszystkim nieregularne przyjmowanie leków kontrolujących przebieg choroby z powodu niewielkiego nasilenia objawów, co prowadzi do niedostatecznej kontroli stanu zapalnego w drogach oddechowych. Pacjenci często bagatelizują chorobę i stosują wyłącznie doraźne leczenie objawowe, co może prowadzić do progresji choroby i zwiększonego ryzyka zaostrzeń. Istotnym wyzwaniem jest również prawidłowa edukacja pacjenta dotycząca techniki inhalacji, która ma kluczowe znaczenie dla skuteczności terapii. Należy regularnie oceniać kontrolę astmy, modyfikować leczenie w zależności od aktualnego stanu klinicznego oraz uczyć pacjentów samodzielnego monitorowania choroby w oparciu o pisemny plan postępowania.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl