Właściwości farmakodynamiczne
Memolek 10 mg

Memolek, zawierający 10 mg chlorowodorku memantyny (ekwiwalent 8,31 mg memantyny), jest lekiem psychoanaleptycznym z grupy innych leków przeciw otępieniu, klasyfikowanym jako N06DX01. Mechanizm działania opiera się na antagonizmie receptora NMDA, co pozwala na modulację patologicznie podwyższonych stężeń glutaminianu i zapobiega dysfunkcji neuronalnej. W badaniach klinicznych u pacjentów z chorobą Alzheimera o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego (MMSE 3-14) memantyna wykazała istotną poprawę funkcji poznawczych (SIB, p=0,002), codziennego funkcjonowania (ADCS-ADLsev, p=0,003) oraz ogólnej oceny klinicznej (CIBIC-plus, p=0,025) po 6 miesiącach terapii. U pacjentów z łagodnym do umiarkowanego stopniem choroby (MMSE 10-22) również odnotowano statystycznie istotne korzyści w ADAS-cog (p=0,003) i CIBIC-plus (p=0,004).

Właściwości farmakodynamiczne leku Memolek

Lek Memolek, zawierający 10 mg chlorowodorku memantyny (ekwiwalent 8,31 mg memantyny), należy do grupy farmakoterapeutycznej leków psychoanaleptycznych, a dokładniej do innych leków przeciw otępieniu. Klasyfikowany jest on według kodu ATC jako N06DX01.1

Mechanizm działania

Mechanizm działania memantyny opiera się na jej wpływie na neuroprzekaźnictwo glutaminergiczne. Istnieje coraz więcej dowodów naukowych wskazujących, że zaburzenia neuroprzekaźnictwa glutaminergicznego, szczególnie w receptorach NMDA (kwasu N-metylo-D-asparaginowego), mają istotny wpływ zarówno na występowanie objawów, jak i na progresję choroby w otępieniu neurodegeneracyjnym.2

Memantyna działa jako zależny od potencjału, o średnim powinowactwie, niekompetytywny antagonista receptora NMDA. Jej zasadniczym działaniem jest modyfikacja efektów patologicznie podwyższonych stężeń glutaminianu, które mogą prowadzić do dysfunkcji neuronalnej.3

Badania kliniczne

Badania przy otępieniu umiarkowanym do ciężkiego

Kluczowe badanie kliniczne oceniające skuteczność memantyny w monoterapii przeprowadzono u 252 pacjentów ambulatoryjnych z chorobą Alzheimera o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego. Pacjenci zakwalifikowani do badania uzyskali na początku punktację w skali MMSE (Mini-Mental State Examination) w zakresie 3-14 punktów. Badanie trwało 6 miesięcy i wykazało korzystny efekt terapeutyczny memantyny w porównaniu do placebo w następujących parametrach:4

  • Ocenie funkcjonowania w oparciu o wywiad z pacjentem i opiekunem (CIBIC-plus): p=0,025
  • Ocenie wykonywania czynności życiowych w chorobie Alzheimera (ADCS-ADLsev): p=0,003
  • Ocenie zaburzeń funkcji poznawczych (SIB): p=0,0025

Badania przy otępieniu łagodnym do umiarkowanego

W kolejnym kluczowym badaniu klinicznym zastosowania memantyny w monoterapii uczestniczyło 403 pacjentów z chorobą Alzheimera o nasileniu łagodnym do umiarkowanego (punktacja w skali MMSE na początku badania od 10 do 22 punktów). W badaniu tym zaobserwowano statystycznie znamiennie lepszy efekt terapeutyczny u pacjentów otrzymujących memantynę w porównaniu z grupą placebo w dwóch pierwszorzędowych punktach końcowych ocenianych w 24 tygodniu (na podstawie danych z ostatniej dokonanej obserwacji – LOCF):6

  • Podskala oceny zaburzeń funkcji poznawczych w chorobie Alzheimera (ADAS-cog): p=0,003
  • Ocena CIBIC-plus: p=0,004

Przeprowadzono również inne monoterapeutyczne badanie u 470 pacjentów z chorobą Alzheimera o nasileniu łagodnym do umiarkowanego (punktacja w skali MMSE na początku badania od 11 do 23 punktów). W prospektywnie definiowanej początkowej analizie tego badania nie udało się osiągnąć statystycznie istotnego znaczenia w pierwszorzędowym punkcie końcowym skuteczności ocenianym w 24 tygodniu.7

Metaanaliza badań klinicznych

Metaanaliza wyników z sześciu 6-miesięcznych, kontrolowanych placebo badań III fazy, obejmujących pacjentów z chorobą Alzheimera o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego (całkowita punktacja w skali MMSE na początku badania poniżej 20 punktów), dostarczyła istotnych wniosków na temat skuteczności memantyny. Badania te obejmowały zarówno monoterapię memantyną, jak i terapię skojarzoną ze stałą dawką inhibitora acetylocholinesterazy.<sup data-drug="Memolek" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Metaanaliza wyników leczenia pacjentów z chorobą Alzheimera o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego (całkowita punktacja w skali MMSE na początku badania 8

Metaanaliza wykazała statystycznie znamienny lepszy efekt terapeutyczny memantyny w trzech głównych domenach:9

  • funkcji poznawczych
  • ogólnej oceny klinicznej
  • codziennego funkcjonowania

Szczególnie istotne wyniki uzyskano w analizie pacjentów, u których wystąpiło pogorszenie we wszystkich trzech wymienionych domenach. W tej grupie pacjentów memantyna wykazała statystycznie istotną przewagę nad placebo w zakresie zapobiegania pogorszeniu stanu pacjentów. Warto podkreślić, że u dwukrotnie większej liczby pacjentów przyjmujących placebo (21%) w porównaniu z pacjentami przyjmującymi memantynę (11%) zaobserwowano pogorszenie we wszystkich trzech domenach (p<0,0001).<sup data-drug="Memolek" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Wyniki analizy pacjentów, u których wystąpiło pogorszenie we wszystkich trzech domenach, wykazały statystycznie istotny lepszy efekt terapeutyczny memantyny w zakresie zapobiegania pogorszeniu; u dwukrotnie większej liczby pacjentów przyjmujących placebo w porównaniu z pacjentami przyjmującymi memantynę nastąpiło pogorszenie we wszystkich trzech domenach (21% versus 11%, p10

Badanie Liczba pacjentów Nasilenie choroby Alzheimera Punktacja MMSE Główne wyniki
Badanie 1 (monoterapia) 252 Umiarkowane do ciężkiego 3-14 Poprawa w skalach CIBIC-plus (p=0,025), ADCS-ADLsev (p=0,003), SIB (p=0,002)
Badanie 2 (monoterapia) 403 Łagodne do umiarkowanego 10-22 Poprawa w skalach ADAS-cog (p=0,003), CIBIC-plus (p=0,004)
Badanie 3 (monoterapia) 470 Łagodne do umiarkowanego 11-23 Brak statystycznie istotnego znaczenia w pierwszorzędowym punkcie końcowym
Metaanaliza 6 badań III fazy Nie określono Umiarkowane do ciężkiego <20 Poprawa w domenach funkcji poznawczych, ogólnej oceny klinicznej i codziennego funkcjonowania. Ograniczenie progresji choroby (11% vs 21%, p<0,0001)
  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl