Dawkowanie i sposób podawania
Letrox 125 mikrogramów 125 mcg

Letrox (lewotyroksyna sodowa) wymaga indywidualnego dostosowania dawki w terapii hormonalnej tarczycy, z uwzględnieniem wyników badań klinicznych i laboratoryjnych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, z chorobą wieńcową oraz z ciężką lub długotrwałą niedoczynnością tarczycy, rozpoczynając leczenie od niskich dawek i stopniowo je zwiększając, monitorując stężenie TSH. Dawki podtrzymujące wahają się w zależności od wskazań klinicznych: niedoczynność tarczycy 100-200 μg/dobę, profilaktyka nawrotu wola 75-200 μg/dobę, wole łagodne u eutyreotycznych pacjentów 75-200 μg/dobę, terapia wspomagająca nadczynność 50-100 μg/dobę, po operacji nowotworów tarczycy 150-300 μg/dobę, a test supresyjny stosuje się 200 μg/dobę przez 14 dni. U dzieci dawka zależy od wieku, masy ciała i powierzchni ciała, np. 100-150 μg/m²/dobę w niedoczynności, a u noworodków 10-15 μg/kg/dobę przez pierwsze 3 miesiące.

Dawkowanie i sposób podawania leku Letrox 125 mikrogramów

Prawidłowe dawkowanie leku Letrox (lewotyroksyna sodowa) jest kluczowym elementem skutecznej terapii hormonalnej tarczycy. Ustalenie odpowiedniej dawki dobowej powinno odbywać się indywidualnie na podstawie wyników badania lekarskiego oraz wyników testów laboratoryjnych. W przypadku zachowanej częściowej funkcji tarczycy, należy rozważyć zastosowanie mniejszych dawek leku.1

Szczególne grupy pacjentów wymagające ostrożnego dawkowania

Szczególną ostrożność podczas leczenia hormonami tarczycy należy zachować w przypadku następujących grup pacjentów:2

  • Pacjenci w podeszłym wieku – wymagają regularnego monitorowania stężenia TSH, szczególnie podczas zwiększania dawki i w przypadku współistniejących chorób serca
  • Pacjenci z chorobą wieńcową serca – podwyższone ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych wymaga ostrożnego dawkowania
  • Pacjenci z ciężką lub długotrwałą niedoczynnością tarczycy – mogą wykazywać zwiększoną wrażliwość na hormony tarczycy

U wyżej wymienionych grup pacjentów leczenie powinno rozpoczynać się od małej dawki początkowej, którą następnie należy stopniowo zwiększać w dłuższych odstępach czasu, z jednoczesnym monitorowaniem stężenia hormonów tarczycy. Doświadczenie kliniczne pokazuje, że mniejsze dawki są również wystarczające u pacjentów o małej masie ciała oraz u pacjentów z dużym wolem.3

Należy pamiętać, że u niektórych pacjentów stężenie hormonów T4 lub fT4 może być podwyższone, dlatego bardziej miarodajne do monitorowania skuteczności przyjętego schematu leczenia jest oznaczanie stężenia TSH w surowicy krwi.4

Dawkowanie u dorosłych w zależności od wskazania

Wskazanie kliniczne Dawka początkowa Dawka podtrzymująca (μg lewotyroksyny sodowej/dobę) Uwagi
Niedoczynność tarczycy 25-50 μg/dobę 100-200 μg/dobę Dawkę należy zwiększać o 25-50 μg co 2-4 tygodnie
Profilaktyka nawrotu wola 75-200 μg/dobę Dawkowanie indywidualne
Wole łagodne u pacjentów z eutyreozą 75-200 μg/dobę Leczenie trwa od 6 miesięcy do 2 lat
Terapia wspomagająca leczenie tyreostatyczne nadczynności tarczycy 50-100 μg/dobę Czas trwania zależy od długości leczenia tyreostatycznego
Po operacji usunięcia tarczycy z powodu nowotworów złośliwych 150-300 μg/dobę Leczenie dożywotnie
Test supresyjny w diagnostyce nadczynności tarczycy 200 μg/dobę Stosowanie przez 14 dni do momentu wykonania scyntygrafii

Dla uzyskania precyzyjnego dawkowania należy dobrać odpowiedni produkt Letrox z dostępnej gamy dawek (25, 50, 75, 100, 125 lub 150 μg).5

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku, szczególnie tych ze współistniejącymi chorobami serca, konieczne jest regularne monitorowanie stężenia TSH podczas zwiększania dawki lewotyroksyny sodowej.6 Dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie, zwykle zaczynając od niższych dawek niż u młodszych pacjentów.

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Dawkowanie lewotyroksyny u dzieci zależy od wieku, masy ciała oraz charakteru niedoczynności tarczycy:7

  • Dawka podtrzymująca we wrodzonej lub nabytej niedoczynności tarczycy: 100-150 μg lewotyroksyny sodowej na m² powierzchni ciała na dobę
  • Noworodki i niemowlęta z wrodzoną niedoczynnością tarczycy: dawka początkowa 10-15 μg lewotyroksyny sodowej na kg masy ciała na dobę przez pierwsze 3 miesiące, następnie dawkę należy dostosowywać indywidualnie8
  • Dzieci z nabytą niedoczynnością tarczycy: dawka początkowa 12,5-50 μg lewotyroksyny sodowej na dobę, zwiększana stopniowo co 2-4 tygodnie w zależności od obrazu klinicznego i wyników badań hormonalnych9

Sposób podawania

Lek Letrox 125 mikrogramów powinien być podawany według następujących zasad:10

  • Całkowita dawka dobowa powinna być przyjmowana jednorazowo
  • Lek należy przyjmować rano, na czczo
  • Minimum 30 minut przed pierwszym posiłkiem
  • Tabletkę należy popić odpowiednią ilością wody

W przypadku dzieci możliwe jest stosowanie preparatu w formie zawiesiny, którą przygotowuje się rozpuszczając tabletkę w 10-15 ml wody. Przygotowaną zawiesinę należy podać natychmiast po przygotowaniu z dodatkową ilością płynu (5-10 ml).11 Zawiesinę należy każdorazowo przygotowywać na świeżo, bezpośrednio przed podaniem.

Czas trwania leczenia

Długość terapii lewotyroksyną zależy od wskazania klinicznego:12

  1. Leczenie dożywotnie:
    • Niedoczynność tarczycy
    • Stan po operacji tarczycy z powodu nowotworu złośliwego
  2. Leczenie czasowe (od kilku miesięcy do kilku lat, czasem dożywotnio):
    • Wole o charakterze łagodnym u pacjentów z eutyreozą (od 6 miesięcy do 2 lat)
    • Profilaktyka nawrotu wola
  3. Leczenie krótkoterminowe:
    • Test supresyjny tarczycy – 200 μg lewotyroksyny sodowej na dobę przez 14 dni

W przypadku braku efektu terapeutycznego podczas leczenia wola łagodnego u pacjentów w stanie eutyreozy w okresie od 6 miesięcy do 2 lat, należy rozważyć zastosowanie alternatywnych metod leczenia.13

Czas trwania terapii wspomagającej w leczeniu tyreostatycznym nadczynności tarczycy zależy ściśle od okresu stosowania leków tyreostatycznych.14

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl