Specjalne ostrzeżenia
Lambrinex

Atorwastatyna (substancja czynna leku Lambrinex) wymaga ścisłego monitorowania czynności wątroby, zwłaszcza u pacjentów z objawami uszkodzenia wątroby lub spożywających duże ilości alkoholu. W przypadku wzrostu aktywności aminotransferaz przekraczającej trzykrotnie górną granicę normy (GGN) zaleca się zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. U pacjentów po udarze mózgu lub TIA, szczególnie z wywiadem udaru krwotocznego lub zawału lakunarnego, stosowanie atorwastatyny w dawce 80 mg wiąże się z podwyższonym ryzykiem udaru krwotocznego, co wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Ponadto, atorwastatyna może powodować miopatię i rabdomiolizę, zwłaszcza przy aktywności kinazy kreatynowej (CK) przekraczającej 10 razy GGN, co wymaga monitorowania CK przed i w trakcie terapii, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka (niewydolność nerek, niedoczynność tarczycy, choroby mięśni, wiek >70 lat). W przypadku CK >5 razy GGN lub objawów mięśniowych należy rozważyć przerwanie leczenia.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Lambrinex

Stosowanie atorwastatyny (substancji czynnej leku Lambrinex) wiąże się z koniecznością przestrzegania określonych środków ostrożności oraz monitorowania pacjentów pod kątem potencjalnych działań niepożądanych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje na temat zagrożeń związanych ze stosowaniem leku oraz zalecanych środków ostrożności.1

Wpływ na wątrobę

Przed rozpoczęciem leczenia atorwastatyną oraz okresowo w trakcie terapii, konieczne jest wykonywanie badań kontrolnych oceniających czynność wątroby. Szczególnej uwagi wymagają pacjenci, u których występują objawy przedmiotowe i podmiotowe wskazujące na uszkodzenie wątroby.2

Przy zwiększonej aktywności aminotransferaz należy monitorować pacjenta do momentu normalizacji parametrów. W przypadku gdy zwiększenie aktywności aminotransferaz utrzymuje się na poziomie przekraczającym trzykrotnie górną granicę normy (GGN), zaleca się zmniejszenie dawki leku lub całkowite jego odstawienie.3

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów spożywających znaczne ilości alkoholu oraz/lub mających w wywiadzie choroby wątroby.4

Zapobieganie udarom mózgu – wyniki badania SPARCL

Analiza post-hoc badania SPARCL (Stroke Prevention by Aggressive Reduction in Cholesterol Levels) wykazała, że u pacjentów bez choroby niedokrwiennej serca w wywiadzie, którzy niedawno przebyli udar mózgowy lub przejściowy atak niedokrwienny (TIA), częściej występowały udary krwotoczne w grupie otrzymującej atorwastatynę w dawce 80 mg w porównaniu z grupą placebo.5

Zwiększone ryzyko było szczególnie widoczne u pacjentów, którzy w momencie rozpoczęcia badania mieli w wywiadzie wcześniejszy udar krwotoczny lub zawał lakunarny. W przypadku pacjentów z udarem niedokrwiennym lub krwotocznym w wywiadzie, stosunek korzyści do ryzyka dla wysokiej dawki atorwastatyny (80 mg) nie jest jednoznaczny, dlatego przed rozpoczęciem leczenia należy dokładnie rozważyć potencjalne ryzyko wystąpienia udaru krwotocznego.6

Wpływ na mięśnie szkieletowe

Atorwastatyna, podobnie jak inne inhibitory reduktazy HMG-CoA, może w rzadkich przypadkach wpływać na mięśnie szkieletowe, powodując bóle mięśniowe, zapalenie mięśni oraz miopatię, która może prowadzić do rabdomiolizy – stanu potencjalnie zagrażającego życiu.7

Rabdomioliza charakteryzuje się znacznym zwiększeniem aktywności kinazy kreatynowej (CK) (>10 razy GGN), mioglobinemią i mioglobinurią, które mogą prowadzić do niewydolności nerek.Postępowanie przed rozpoczęciem leczenia

Atorwastatynę należy przepisywać z ostrożnością pacjentom, u których występują czynniki predysponujące do rabdomiolizy. Przed włączeniem leczenia statynami należy zbadać aktywność CK w następujących przypadkach:9

  • niewydolność nerek10
  • niedoczynność tarczycy11
  • choroby mięśni lub występowanie dziedzicznych chorób mięśni w wywiadzie rodzinnym12
  • wcześniejsze wystąpienie działania uszkadzającego mięśnie po stosowaniu statyn lub fibratów13
  • choroby wątroby w wywiadzie i/lub spożywanie dużych ilości alkoholu14
  • u osób w podeszłym wieku (powyżej 70 lat) – konieczność wykonania badań powinna być rozpatrywana w kontekście innych czynników ryzyka predysponujących do wystąpienia rabdomiolizy15
  • w sytuacjach, w których stężenie leku w osoczu może być zwiększone, np. w wyniku interakcji lub u specjalnych grup pacjentów, w tym podgrup genetycznych16

W powyższych sytuacjach należy rozważyć ryzyko rozpoczęcia leczenia względem możliwych korzyści oraz zaleca się kontrolowanie objawów klinicznych. Jeśli aktywność CK w oznaczeniu początkowym jest istotnie podwyższona (>5 razy GGN), nie należy rozpoczynać leczenia.Pomiar aktywności kinazy kreatynowej

Aktywności kinazy kreatynowej nie należy oznaczać po ciężkim wysiłku fizycznym oraz w przypadku innych przyczyn mogących zwiększać jej aktywność, ponieważ utrudnia to właściwą interpretację wyników. Jeśli podczas pierwszego oznaczania aktywność CK jest istotnie podwyższona (>5 razy GGN), pomiar należy powtórzyć po 5-7 dniach w celu potwierdzenia wyników.Postępowanie podczas leczenia

Należy poinformować pacjenta o konieczności niezwłocznego zgłaszania wystąpienia bólów mięśniowych, kurczów lub osłabienia mięśni, zwłaszcza jeśli towarzyszy temu ogólne złe samopoczucie lub gorączka.19

W przypadku wystąpienia takich objawów u pacjenta przyjmującego atorwastatynę, należy oznaczyć aktywność CK. Jeśli jest ona istotnie podwyższona (>5 razy GGN), lek należy odstawić.21

Po ustąpieniu objawów klinicznych i normalizacji aktywności CK, można rozważyć ponowne włączenie atorwastatyny lub innej statyny w najmniejszej dawce, przy ścisłej kontroli klinicznej.22

Leczenie atorwastatyną musi być natychmiast przerwane w przypadku istotnego podwyższenia aktywności CK (>10 razy GGN) lub gdy wystąpi bądź podejrzewa się wystąpienie rabdomiolizy.Miastenia

Zaobserwowano, że statyny mogą wywoływać miastenię de novo lub nasilać już występującą miastenię lub miastenię oczną. W przypadku nasilenia objawów należy przerwać stosowanie leku Lambrinex. Istotne jest, że odnotowano nawroty choroby po ponownym podaniu tej samej lub innej statyny.24

Interakcje lekowe

Ryzyko wystąpienia rabdomiolizy zwiększa się podczas jednoczesnego stosowania atorwastatyny z lekami, które mogą zwiększać jej stężenie w osoczu, takimi jak:25

  • Silne inhibitory CYP3A4, np.:
    • cyklosporyna
    • telitromycyna, klarytromycyna
    • delawirdyna, styrypentol
    • leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, worykonazol, itrakonazol, pozakonazol)
    • inhibitory proteazy HIV (rytonawir, lopinawir, atazanawir, indynawir, darunawir, typranawir/rytonawir)
  • Inne leki zwiększające ryzyko miopatii:
    • gemfibrozyl i inne pochodne kwasu fibrynowego
    • leki przeciwwirusowe do leczenia WZW C (boceprewir, telaprewir, elbaswir/grazoprewir)
    • erytromycyna
    • niacyna
    • ezetymib

W miarę możliwości należy rozważyć zastosowanie alternatywnych leków (niewchodzących w interakcje).26

W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania wymienionych leków z atorwastatyną, należy starannie rozważyć stosunek korzyści do ryzyka. Jeśli pacjent otrzymuje leki zwiększające stężenie atorwastatyny w osoczu, zaleca się zastosowanie mniejszej dawki maksymalnej atorwastatyny.27

W przypadku silnych inhibitorów CYP3A4 należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej atorwastatyny i zaleca się odpowiednią obserwację kliniczną pacjenta.28

Jednoczesne stosowanie z kwasem fusydowym

Atorwastatyny nie należy podawać jednocześnie z preparatami zawierającymi kwas fusydowy lub w terminie 7 dni od zaprzestania leczenia kwasem fusydowym. U pacjentów, u których ogólnoustrojowe stosowanie kwasu fusydowego uważane jest za niezbędne, leczenie statynami należy przerwać przez cały czas trwania leczenia kwasem fusydowym.29

Istnieją doniesienia o przypadkach rabdomiolizy (w tym przypadkach śmiertelnych) u pacjentów otrzymujących równocześnie kwas fusydowy i statyny. Należy poinformować pacjenta, aby niezwłocznie zasięgnął porady lekarza, jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy takie jak osłabienie mięśni, bóle lub tkliwość.30

Leczenie statynami może być ponownie rozpoczęte po siedmiu dniach od podania ostatniej dawki kwasu fusydowego.31

W wyjątkowych okolicznościach, gdy konieczne jest długotrwałe ogólnoustrojowe stosowanie kwasu fusydowego (np. w leczeniu ciężkich zakażeń), jednoczesne podawanie leku Lambrinex i kwasu fusydowego powinno być rozpatrywane indywidualnie i pod ścisłym nadzorem lekarza.32

Dzieci i młodzież

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na rozwój dzieci.33

Cukrzyca

Niektóre dane wskazują, że wszystkie leki z grupy statyn mogą zwiększać stężenie glukozy we krwi i u niektórych pacjentów z wysokim ryzykiem wystąpienia cukrzycy w przyszłości mogą powodować hiperglikemię wymagającą odpowiedniej opieki diabetologicznej.34

Korzyść w postaci zmniejszenia ryzyka rozwoju chorób naczyniowych przeważa jednak nad ryzykiem hiperglikemii, dlatego nie powinno się z tego powodu przerywać leczenia statynami.35

Pacjentów z grupy ryzyka (pacjentów, u których stężenie glukozy na czczo wynosi od 5,6 do 6,9 mmol/l, BMI >30 kg/m², ze zwiększonym stężeniem trójglicerydów, z nadciśnieniem tętniczym) należy poddać kontroli klinicznej i biochemicznej zgodnie z wytycznymi.Śródmiąższowa choroba płuc

Zgłaszano pojedyncze przypadki śródmiąższowej choroby płuc w trakcie leczenia niektórymi statynami, szczególnie w terapii długoterminowej. Objawy mogą obejmować duszność, nieproduktywny kaszel i ogólne pogorszenie stanu zdrowia (zmęczenie, utratę masy ciała i gorączkę).37

W razie podejrzenia śródmiąższowej choroby płuc u pacjenta należy przerwać leczenie statynami.38

Immunozależna miopatia martwicza (IMNM)

Zgłoszono bardzo rzadkie przypadki wystąpienia immunozależnej miopatii martwiczej (IMNM) w trakcie leczenia statynami lub po jego zakończeniu. Cechy kliniczne IMNM to utrzymujące się osłabienie mięśni proksymalnych oraz zwiększona aktywność kinazy kreatynowej w surowicy, która utrzymuje się mimo przerwania leczenia statynami.39

Substancje pomocnicze

Lambrinex zawiera laktozę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.40

Dawka Lambrinex Zawartość laktozy jednowodnej
10 mg, tabletki powlekane 41,42 – 43,64 mg
20 mg, tabletki powlekane 82,83 – 87,27 mg
40 mg, tabletki powlekane 165,66 – 174,54 mg
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl