Właściwości farmakokinetyczne
Ibuprofen Dr. Max 400 mg

Ibuprofen Dr. Max w postaci kapsułek miękkich zawiera 400 mg ibuprofenu rozpuszczonego w hydrofilowym rozpuszczalniku wewnątrz żelatynowej otoczki, co wpływa na jego farmakokinetykę. Po doustnym podaniu otoczka rozpuszcza się w soku żołądkowym, umożliwiając szybkie uwolnienie leku i wchłanianie, które rozpoczyna się częściowo w żołądku, a następnie całkowicie w jelicie cienkim. Mediana czasu do osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu wynosi 30-60 minut, co jest szybsze niż w przypadku standardowych form ibuprofenu (1-2 godziny). Ibuprofen wiąże się z białkami osocza w około 99%, co ma istotne znaczenie dla potencjalnych interakcji lekowych.

Właściwości farmakokinetyczne leku Ibuprofen Dr. Max

Ibuprofen Dr. Max w postaci kapsułek miękkich 400 mg charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego działanie w organizmie. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych tego leku z odpowiednim pogrupowaniem danych dla lepszego zrozumienia procesów zachodzących w organizmie po podaniu preparatu.1

Charakterystyka preparatu

Ibuprofen Dr. Max zawiera 400 mg ibuprofenu w postaci miękkich kapsułek żelatynowych. Preparat ma formę przezroczystej, owalnej, miękkiej kapsułki żelatynowej o wymiarach 15,25 mm x 10 mm, zawierającej bezbarwną do jasnożółtej, przezroczystą, lepką ciecz. Jest to formulacja, w której ibuprofen jest rozpuszczony w hydrofilowym rozpuszczalniku wewnątrz żelatynowej otoczki, co wpływa na jego właściwości farmakokinetyczne.2

Absorpcja

Proces absorpcji ibuprofenu z kapsułek miękkich przebiega w specyficzny sposób, co odróżnia tę formulację od standardowych postaci leku:

  • Po spożyciu otoczka żelatynowa ulega rozpuszczeniu w soku żołądkowym, co prowadzi do natychmiastowego uwolnienia rozpuszczonego ibuprofenu do wchłaniania3
  • Ibuprofen po podaniu doustnym jest częściowo wchłaniany w żołądku, a następnie całkowicie w jelicie cienkim4
  • Mediana maksymalnego stężenia w osoczu dla kapsułek miękkich jest osiągana około 30 do 60 minut po podaniu5
  • Dla porównania, maksymalne stężenie kwasu w osoczu po podaniu doustnym farmaceutycznej postaci ibuprofenu o normalnym uwalnianiu występuje po upływie 1-2 godzin6

Dystrybucja

Po wchłonięciu ibuprofen jest dystrybuowany w organizmie, przy czym charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 99%, co ma istotne znaczenie kliniczne, szczególnie w kontekście potencjalnych interakcji lekowych.7

Metabolizm i eliminacja

Ibuprofen podlega intensywnym przemianom metabolicznym w wątrobie oraz jest wydalany głównie przez nerki:

  • Lek ulega przekształceniu metabolicznemu w wątrobie poprzez procesy hydroksylacji i karboksylacji8
  • Powstałe metabolity są farmakologicznie nieczynne9
  • Wydalanie metabolitów zachodzi:
    • głównie przez nerki (90%)
    • częściowo wraz z żółcią

    10

  • Okres półtrwania w fazie eliminacji u zdrowych osób oraz u osób z chorobami wątroby i nerek wynosi od 1,8 do 3,5 godziny11

Farmakokinetyka w grupach szczególnych

W przypadku osób w podeszłym wieku, farmakokinetyka ibuprofenu nie ulega znaczącym zmianom w porównaniu z młodszymi pacjentami. U osób w podeszłym wieku nie stwierdza się żadnych szczególnych różnic w zakresie profilu farmakokinetycznego, co oznacza, że nie ma konieczności modyfikacji dawkowania wyłącznie na podstawie wieku pacjenta.12

Parametr farmakokinetyczny Wartość/Charakterystyka
Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia (kapsułki miękkie) 30-60 minut
Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia (standardowe formy) 1-2 godziny
Wiązanie z białkami osocza około 99%
Główny organ metabolizmu Wątroba (hydroksylacja, karboksylacja)
Główna droga eliminacji Nerki (90%), żółć
Okres półtrwania w fazie eliminacji 1,8-3,5 godziny
Profil farmakokinetyczny u osób starszych Bez istotnych różnic
  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl