Właściwości farmakokinetyczne
Gabapentin Teva 300 mg

Gabapentyna, podawana doustnie w kapsułkach 300 mg, osiąga maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po 2-3 godzinach, z bezwzględną dostępnością biologiczną około 60% dla dawki 300 mg. Dostępność biologiczna wykazuje nieliniowość, zmniejszając się wraz ze wzrostem dawki, co wpływa na parametry farmakokinetyczne takie jak Ae%, CL/F i Vd/F. W stanie stacjonarnym, przy dawkowaniu co 8 godzin, Cmax dla dawek 300 mg, 400 mg i 800 mg wynosi odpowiednio 4,02 μg/ml, 5,74 μg/ml i 8,71 μg/ml, a okres półtrwania eliminacji (t1/2) mieści się w zakresie 5,2-10,8 godzin. Gabapentyna nie wiąże się z białkami osocza, ma objętość dystrybucji około 57,7 litrów, a jej stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym stanowi około 20% stężenia w osoczu. Nie ulega metabolizmowi w organizmie, a eliminacja odbywa się wyłącznie przez nerki w postaci niezmienionej, co podkreśla konieczność dostosowania dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek oraz poddawanych hemodializie.

Właściwości farmakokinetyczne gabapentyny

Właściwości farmakokinetyczne opisują proces wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania leku w organizmie. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę farmakokinetyczną gabapentyny, stosowanej w postaci kapsułek twardych 300 mg.1

Wchłanianie gabapentyny

Po podaniu doustnym, gabapentyna osiąga maksymalne stężenie w osoczu po 2-3 godzinach. Dostępność biologiczna gabapentyny (procent wchłoniętej dawki) wykazuje tendencję do zmniejszania się wraz ze zwiększeniem dawki. Dla kapsułki 300 mg bezwzględna dostępność biologiczna wynosi około 60%. Badania wykazały, że spożywane pokarmy, w tym dieta bogatotłuszczowa, nie wpływają w sposób klinicznie istotny na farmakokinetykę gabapentyny.2

Wielokrotne podawanie gabapentyny nie zmienia jej farmakokinetyki. W badaniach klinicznych stężenie gabapentyny w osoczu wahało się od 2 μg/ml do 20 μg/ml, jednakże wartości te nie miały znaczenia predykcyjnego w odniesieniu do bezpieczeństwa czy skuteczności terapii.3

Parametry farmakokinetyczne w stanie stacjonarnym

Szczegółowe parametry farmakokinetyczne gabapentyny w stanie stacjonarnym podczas stosowania leku co 8 godzin przedstawiono w poniższej tabeli:4

Parametr farmakokinetyczny 300 mg (N = 7)
średnio (%CV)
400 mg (N = 14)
średnio (%CV)
800 mg (N = 14)
średnio (%CV)
Cmax (μg/ml) 4,02 (24) 5,74 (38) 8,71 (29)
tmax (h) 2,7 (18) 2,1 (54) 1,6 (76)
t1/2 (h) 5,2 (12) 10,8 (89) 10,6 (41)
AUC (0-8) (μg·h/ml) 24,8 (24) 34,5 (34) 51,4 (27)
Ae% (%) brak danych 47,2 (25) 34,4 (37)

Gdzie:
Cmax = maksymalne stężenie leku w osoczu w stanie stacjonarnym
tmax = czas do osiągnięcia Cmax
t1/2 = okres półtrwania eliminacji
AUC (0-8) = pole powierzchni pod krzywą stężenia leku w osoczu w zależności od czasu dla okresu od podania leku do 8 godzin po podaniu
Ae% = odsetek dawki, która została wydalona z moczem w postaci niezmienionej od chwili podania leku do 8 godzin po podaniu5

Dystrybucja gabapentyny

Istotną cechą dystrybucji gabapentyny jest brak wiązania z białkami osocza. Objętość dystrybucji leku wynosi 57,7 litrów. U pacjentów z padaczką stężenie gabapentyny w płynie mózgowo-rdzeniowym stanowi około 20% stężenia w stanie stacjonarnym osiąganego w osoczu. Wykazano również, że gabapentyna przenika do mleka kobiet karmiących piersią.6

Metabolizm gabapentyny

Nie ma dowodów na to, że organizm ludzki metabolizuje gabapentynę. Dodatkowo, gabapentyna nie indukuje wątrobowych oksydaz o mieszanej funkcji, które uczestniczą w metabolizmie leków.7

Eliminacja gabapentyny

Gabapentyna jest usuwana z organizmu w postaci niezmienionej wyłącznie drogą nerkową. Okres półtrwania eliminacji gabapentyny jest niezależny od dawki i wynosi średnio od 5 do 7 godzin. U pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek obserwuje się zmniejszony klirens gabapentyny z osocza.8

Stała szybkości eliminacji gabapentyny, klirens z osocza oraz klirens nerkowy wykazują zależność proporcjonalną do klirensu kreatyniny. Gabapentyna może być usuwana z osocza przez hemodializę. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub poddawanych hemodializie zaleca się odpowiednie modyfikowanie dawkowania.9

Farmakokinetyka w populacjach szczególnych

Dzieci i młodzież

Farmakokinetykę gabapentyny zbadano u pięćdziesięciu zdrowych osób w wieku od 1 miesiąca do 12 lat. Stwierdzono, że stężenie gabapentyny w osoczu u dzieci powyżej 5. roku życia jest zasadniczo podobne do obserwowanego u dorosłych przy przeliczeniu dawki leku w mg na kilogram masy ciała.10

W badaniu farmakokinetycznym przeprowadzonym u 24 zdrowych dzieci w wieku od 1 miesiąca do 48 miesięcy wykazano ekspozycję (AUC) mniejszą o około 30%, mniejsze stężenie Cmax oraz zwiększony klirens w przeliczeniu na wagę ciała w porównaniu do danych uzyskanych dla dzieci w wieku powyżej 5 lat.11

Liniowość/nieliniowość

Dostępność biologiczna gabapentyny (odsetek wchłoniętej dawki) zmniejsza się wraz ze wzrostem dawki, co wpływa na nieliniowość parametrów farmakokinetycznych, do których zalicza się parametr dostępności biologicznej (F), np. Ae%, CL/F, Vd/F.12

Farmakokinetykę procesu eliminacji (parametry farmakokinetyczne niezależne od wartości F, np. CLr i t1/2) najlepiej opisuje model liniowy. Stężenie gabapentyny w osoczu w stanie stacjonarnym można przewidzieć na podstawie danych dotyczących podania jednorazowego.13

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl