Właściwości farmakokinetyczne
Flegamina Classic o smaku malinowym 4 mg/5 ml
Bromoheksyna, substancja czynna syropu Flegamina Classic (4 mg/5 ml), charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym, jednak jej biodostępność jest niska z powodu intensywnego metabolizmu pierwszego przejścia w wątrobie. Maksymalne stężenie we krwi (Tmax) osiągane jest w ciągu 0,5-1 godziny. Substancja wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (90-99%), co wpływa na jej dystrybucję i dostępność biologiczną. Bromoheksyna przenika przez barierę łożyskową, co jest istotne przy rozważaniu terapii u kobiet w ciąży. Metabolizm wątrobowy prowadzi do powstania aktywnych metabolitów, w tym ambroksolu, które odpowiadają za efekt terapeutyczny leku.
Właściwości farmakokinetyczne
Bromoheksyna jest substancją czynną preparatu Flegamina Classic o smaku malinowym (4 mg/5 ml, syrop), której właściwości farmakokinetyczne charakteryzują się specyficznym profilem wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania w organizmie człowieka.1
Wchłanianie
Po podaniu doustnym bromoheksyna wchłania się szybko z przewodu pokarmowego. Pomimo szybkiego wchłaniania, biodostępność bromoheksyny jest stosunkowo niska, co wynika z intensywnego metabolizmu pierwszego przejścia w wątrobie.2
Maksymalne stężenie substancji czynnej we krwi osiągane jest po stosunkowo krótkim czasie – od 0,5 do 1 godziny od momentu podania.3
Dystrybucja
Bromoheksyna charakteryzuje się bardzo wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym od 90% do 99%, co wpływa na jej dystrybucję w organizmie i dostępność biologiczną.4
Ważną cechą bromoheksyny jest zdolność do przenikania przez barierę łożyskową, co ma istotne znaczenie przy rozważaniu stosowania leku u kobiet w ciąży.5
Metabolizm
W procesie metabolizmu pierwszego przejścia w wątrobie z bromoheksyny powstają aktywne biologicznie metabolity, wśród których najważniejszym jest ambroksol. Metabolity te przyczyniają się do działania terapeutycznego leku.6
Eliminacja
Biologiczny okres półtrwania bromoheksyny wynosi około 12 godzin, co determinuje częstotliwość podawania leku.7
Eliminacja bromoheksyny z organizmu odbywa się głównie przez nerki. Około 85-90% substancji jest wydalane z moczem w postaci metabolitów, przede wszystkim jako glukuronidy i siarczany. Jedynie niewielka ilość bromoheksyny jest wydalana z kałem.8
Parametry farmakokinetyczne bromoheksyny
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Biodostępność | Mała (ze względu na metabolizm pierwszego przejścia) |
| Czas osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) | 0,5-1 godzina |
| Wiązanie z białkami osocza | 90-99% |
| Biologiczny okres półtrwania (T1/2) | Około 12 godzin |
| Metabolizm | Wątrobowy (metabolizm pierwszego przejścia) |
| Główne metabolity | Ambroksol i inne aktywne biologicznie związki |
| Wydalanie z moczem | 85-90% (jako metabolity: glukuronidy, siarczany) |
| Wydalanie z kałem | Niewielka ilość |
| Przenikanie przez barierę łożyskową | Tak |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania