Właściwości farmakodynamiczne
Escitalopram Aurovitas 15 mg
Escytalopram, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o wysokim powinowactwie do pierwotnego miejsca wiązania na transporterze serotoniny, wykazuje wyjątkową selektywność, nie oddziałując znacząco na inne receptory, takie jak 5-HT1A, 5-HT2, dopaminergiczne D1/D2, adrenergiczne α1/α2/β, histaminowe H1, muskarynowe cholinergiczne, benzodiazepinowe czy opioidowe. Mechanizm działania opiera się wyłącznie na hamowaniu wychwytu zwrotnego 5-HT. W badaniach elektrokardiograficznych u zdrowych ochotników wykazano zależne od dawki wydłużenie odstępu QTcF: 4,3 ms (90% CI: 2,2; 6,4) przy 10 mg/dobę oraz 10,7 ms (90% CI: 8,6; 12,8) przy 30 mg/dobę.
Właściwości farmakodynamiczne leku Escitalopram Aurovitas
Escytalopram, substancja czynna leku Escitalopram Aurovitas, należy do grupy farmakoterapeutycznej określanej jako leki przeciwdepresyjne, a dokładniej do selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Sklasyfikowany jest w systemie ATC pod kodem N 06 AB 101.
Mechanizm działania
Escytalopram działa jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (5-HT), charakteryzujący się wysokim powinowactwem do pierwotnego miejsca wiązania na transporterze serotoniny. Dodatkowo wiąże się z allosterycznym miejscem na transporterze serotoniny, jednak z powinowactwem około 1000 razy mniejszym niż do miejsca pierwotnego2.
Substancja wykazuje wyjątkową selektywność, ponieważ nie wiąże się lub ma minimalne powinowactwo do wielu innych receptorów, w tym:
- Receptorów serotoninergicznych 5-HT1A i 5-HT2 – odgrywających rolę w regulacji nastroju i lęku
- Receptorów dopaminergicznych D1 i D2 – związanych z układem nagrody i kontrolą motoryki
- Receptorów adrenergicznych α1, α2 i β – odpowiedzialnych za regulację układu współczulnego
- Receptorów histaminowych H1 – związanych z regulacją czuwania i senności
- Receptorów muskarynowych cholinergicznych – odpowiedzialnych za funkcje autonomiczne
- Receptorów benzodiazepinowych – zaangażowanych w działanie anksjolityczne
- Receptorów opioidowych – odpowiedzialnych za percepcję bólu i nagrody3
Hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny (5-HT) stanowi jedyny prawdopodobny mechanizm działania, który wyjaśnia farmakologiczne i kliniczne efekty escytalopramu4.
Działanie elektrofizjologiczne
W badaniach elektrokardiograficznych przeprowadzonych metodą podwójnie ślepej próby z kontrolą placebo u zdrowych ochotników wykazano, że escytalopram wywiera zależny od dawki wpływ na odstęp QT. Zmiana odstępu QT (skorygowanego metodą Friderica) w stosunku do wartości wyjściowej wyniosła:
- 4,3 milisekundy (90% CI: 2,2; 6,4) przy dawce 10 mg na dobę
- 10,7 milisekundy (90% CI: 8,6; 12,8) przy dawce 30 mg na dobę5
Skuteczność kliniczna
Duże epizody depresyjne
Escytalopram wykazał skuteczność w krótkoterminowym leczeniu dużych epizodów depresyjnych w trzech z czterech 8-tygodniowych badań klinicznych z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanych placebo. Dodatkowo przeprowadzono długoterminowe badania dotyczące profilaktyki nawrotów, w których 274 pacjentów, którzy pozytywnie zareagowali na escytalopram w dawce 10 mg lub 20 mg na dobę w początkowej 8-tygodniowej fazie otwartej, zostało losowo przydzielonych do grupy kontynuującej leczenie escytalopramem w tej samej dawce lub do grupy placebo, na okres do 36 tygodni. Wyniki tego badania wykazały, że u pacjentów przyjmujących escytalopram czas do nawrotu choroby w ciągu kolejnych 36 tygodni był istotnie statystycznie dłuższy w porównaniu z grupą otrzymującą placebo6.
Fobia społeczna
Skuteczność escytalopramu w leczeniu fobii społecznej potwierdzono zarówno w trzech krótkoterminowych 12-tygodniowych badaniach, jak i w 6-miesięcznym badaniu dotyczącym zapobiegania nawrotom u pacjentów odpowiadających na leczenie. Przeprowadzono również 24-tygodniowe badanie mające na celu ustalenie optymalnego sposobu dawkowania, które wykazało skuteczność escytalopramu w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg7.
Zaburzenie lękowe uogólnione
W przypadku zaburzenia lękowego uogólnionego, escytalopram w dawkach 10 mg i 20 mg na dobę wykazał skuteczność we wszystkich czterech badaniach z podwójnie ślepą próbą kontrolowanych placebo. Analiza zbiorcza wyników trzech badań o podobnym schemacie, obejmujących łącznie 840 pacjentów (421 leczonych escytalopramem i 419 otrzymujących placebo) wykazała, że:
| Parametr | Escytalopram | Placebo |
|---|---|---|
| Odsetek pacjentów odpowiadających na leczenie | 47,5% | 28,9% |
| Odsetek pacjentów, u których uzyskano remisję | 37,1% | 20,8% |
Efekt terapeutyczny obserwowano już od pierwszego tygodnia leczenia. Długoterminowa skuteczność escytalopramu w dawce 20 mg na dobę została potwierdzona w randomizowanym badaniu trwającym od 24 do 76 tygodni, oceniającym utrzymywanie się skuteczności u 373 pacjentów, którzy pozytywnie zareagowali na leczenie podczas początkowej 12-tygodniowej fazy otwartej8.
Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne
Skuteczność escytalopramu w leczeniu zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego została potwierdzona w randomizowanym badaniu klinicznym z podwójnie ślepą próbą. Po 12 tygodniach leczenia pacjenci otrzymujący escytalopram w dawce 20 mg na dobę uzyskali istotnie lepsze wyniki w zakresie całkowitej punktacji w skali Y-BOCS (Yale-Brown Obsessive Compulsive Scale) w porównaniu do grupy otrzymującej placebo. W dłuższej obserwacji, po 24 tygodniach, przewagę nad placebo wykazały zarówno dawki 10 mg, jak i 20 mg escytalopramu na dobę9.
Przeprowadzono również badanie dotyczące zapobiegania nawrotom zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego, w którym pacjenci, którzy pozytywnie zareagowali na escytalopram w początkowej 16-tygodniowej fazie otwartej, zostali następnie poddani 24-tygodniowemu leczeniu w ramach randomizowanej, kontrolowanej placebo fazy podwójnie ślepej próby. Wyniki potwierdziły skuteczność escytalopramu w dawkach 10 i 20 mg na dobę w zapobieganiu nawrotom zaburzenia10.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania