Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania preparatu Dutafin

Podczas zalecania pacjentom leku Dutafin (dutasteryd 0,5 mg) należy zwrócić uwagę na szereg specjalnych ostrzeżeń i środków ostrożności, które mogą wpłynąć na bezpieczeństwo terapii oraz jej efektywność kliniczną. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące postępowania w poszczególnych sytuacjach klinicznych¹.

Terapia skojarzona i ocena ryzyka sercowo-naczyniowego

Zalecając terapię skojarzoną dutasterydem z lekami o działaniu α1-adrenergicznym, należy przeprowadzić staranną analizę stosunku korzyści do ryzyka. Jest to szczególnie istotne ze względu na możliwość zwiększenia ryzyka wystąpienia działań niepożądanych, w tym niewydolności serca. Przed wdrożeniem terapii skojarzonej należy rozważyć wszystkie dostępne opcje terapeutyczne, w tym możliwość zastosowania monoterapii².

W długoterminowych badaniach klinicznych (4-letnich) zaobserwowano nieznacznie większą częstość występowania niewydolności serca u pacjentów przyjmujących dutasteryd w skojarzeniu z lekami α1-adrenergicznymi (głównie tamsulozyną) w porównaniu do pacjentów niestosujących leczenia skojarzonego. Warto jednak podkreślić, że częstość występowania niewydolności serca była niższa we wszystkich aktywnie leczonych grupach w porównaniu z grupą przyjmującą placebo. Dostępne dane dotyczące stosowania dutasterydu lub antagonistów receptora α1-adrenergicznego nie potwierdzają ostatecznie zwiększonego ryzyka sercowo-naczyniowego³.

Ryzyko raka gruczołu krokowego i monitorowanie pacjentów

Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wystąpienia raka gruczołu krokowego podczas stosowania dutasterydu. W badaniu REDUCE (4-letnie, wieloośrodkowe, randomizowane, podwójnie zaślepione) oceniano wpływ dutasterydu w dawce 0,5 mg na pacjentów z grupy wysokiego ryzyka zachorowania na raka gruczołu krokowego (mężczyźni w wieku 50-75 lat, z poziomem PSA 2,5-10 ng/ml oraz negatywną biopsją gruczołu krokowego wykonaną 6 miesięcy przed włączeniem do badania). Wyniki wykazały zwiększoną częstotliwość występowania raka gruczołu krokowego w stopniu 8-10 punktów w skali Gleasona wśród mężczyzn stosujących dutasteryd (0,9%) w porównaniu do grupy przyjmującej placebo (0,6%)⁴.

Związek pomiędzy przyjmowaniem dutasterydu a występowaniem raka gruczołu krokowego w stopniu 8-10 punktów w skali Gleasona pozostaje niejasny. Z tego względu, mężczyźni przyjmujący dutasteryd powinni być regularnie monitorowani pod kątem możliwości wystąpienia raka gruczołu krokowego⁵.

Monitorowanie stężenia swoistego antygenu sterczowego (PSA)

Oznaczanie stężenia swoistego antygenu sterczowego (PSA) w surowicy stanowi istotny wskaźnik w wykrywaniu raka gruczołu krokowego. Należy pamiętać, że dutasteryd powoduje zmniejszenie średniego stężenia PSA w surowicy o około 50% po 6 miesiącach leczenia⁶.

W związku z tym, u pacjentów przyjmujących dutasteryd należy:

• Ponownie oznaczyć nowe wyjściowe stężenie PSA po 6 miesiącach terapii⁷
• Regularnie monitorować stężenie PSA⁸
• Dokładnie ocenić każdy potwierdzony wzrost stężenia antygenu w trakcie terapii dutasterydem w stosunku do najniższego jego poziomu – może to świadczyć o wystąpieniu raka gruczołu krokowego lub o niestosowaniu się pacjenta do zaleceń dotyczących leczenia⁹
• Przeprowadzić ocenę kliniczną nawet jeśli zmienione wartości PSA zawierają się w zakresie wyników badań uzyskiwanych standardowo u mężczyzn nieprzyjmujących inhibitora 5α-reduktazy¹⁰
• Uwzględnić wcześniejsze wyniki PSA u pacjenta podczas porównywania stężenia PSA¹¹

Po ustaleniu nowego wyjściowego stężenia PSA, leczenie dutasterydem nie będzie miało wpływu na możliwość stosowania PSA jako wskaźnika w diagnozowaniu raka gruczołu krokowego¹². Należy również pamiętać, że całkowite stężenie PSA wraca do wartości wyjściowej w ciągu 6 miesięcy od zakończenia terapii. Ponadto, nawet pod wpływem dutasterydu, stosunek wolnego PSA do całkowitego PSA pozostaje stały¹³.

Badanie per rectum i diagnostyka raka gruczołu krokowego

Badanie per rectum, jak również inne badania mające na celu diagnostykę raka gruczołu krokowego oraz innych schorzeń mogących dawać te same objawy co BPH (łagodny rozrost gruczołu krokowego), powinny być wykonane u pacjentów przed podjęciem decyzji o rozpoczęciu terapii dutasterydem, a następnie powinny być regularnie powtarzane¹⁴.

Ryzyko nowotworów gruczołu sutkowego

W trakcie badań klinicznych oraz w okresie po rejestracji produktu leczniczego odnotowano rzadkie przypadki wystąpienia nowotworów gruczołu sutkowego u mężczyzn stosujących dutasteryd. Badania epidemiologiczne nie wykazały jednak wzrostu ryzyka zachorowania na nowotwór gruczołu sutkowego u mężczyzn przyjmujących antagonistów receptora α1-adrenergicznego¹⁵.

Lekarz powinien poinstruować pacjenta, aby niezwłocznie zgłaszał wszelkie zmiany zauważone w tkance sutka, takie jak pojawienie się guzków czy też wydzielina z brodawki sutkowej¹⁶.

Postępowanie z uszkodzonymi kapsułkami

Dutasteryd wchłaniany jest przez skórę, dlatego kobiety oraz dzieci i młodzież muszą unikać kontaktu z uszkodzonymi kapsułkami. W przypadku kontaktu z uszkodzonymi kapsułkami, powierzchnię kontaktu należy natychmiast przemyć wodą z mydłem¹⁷.

Zaburzenia czynności wątroby

Nie badano działania dutasterydu u pacjentów z chorobami wątroby. Należy zachować ostrożność podczas stosowania dutasterydu u pacjentów z lekkimi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby¹⁸.

Informacje dotyczące substancji pomocniczych

Produkt leczniczy Dutafin zawiera lecytynę pochodzącą z oleju sojowego. Pacjenci z uczuleniem na soję nie powinni stosować tego produktu leczniczego¹⁹.

Dodatkowo produkt zawiera 299,46 mg glikolu propylenowego monokaprylanu typu II w każdej kapsułce, co należy uwzględnić podczas oceny profilu bezpieczeństwa w przypadku konkretnego pacjenta²⁰.