Właściwości farmakokinetyczne
Coxydyna 60 mg

Etorykoksyb wykazuje farmakokinetykę liniową z bardzo dobrą biodostępnością doustną (~100%) i szybkim osiąganiem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax średnio 3,6 µg/mL po dawce 120 mg, Tmax około 1 godziny na czczo). Pole pod krzywą stężenia leku w czasie (AUC0-24h) wynosi średnio 37,8 µg·h/mL. Lek charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (~92%) oraz dużą objętością dystrybucji (~120 L), co wskazuje na dobrą penetrację do tkanek. Metabolizm etorykoksybu jest intensywny i głównie zależny od enzymu CYP3A4, z mniej niż 1% dawki wydalanej w postaci niezmienionej z moczem. Okres półtrwania wynosi około 22 godzin, a stan stacjonarny osiągany jest po około 7 dniach stosowania dawki 120 mg raz na dobę, z wskaźnikiem kumulacji około 2. Klirens osoczowy po podaniu dożylnym dawki 25 mg wynosi około 50 mL/min, co wskazuje na umiarkowaną eliminację leku.

Właściwości farmakokinetyczne etorykoksybu

Etorykoksyb charakteryzuje się złożonym profilem farmakokinetycznym, który obejmuje procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych leku z uwzględnieniem najważniejszych parametrów i danych klinicznych.1

Wchłanianie etorykoksybu

Etorykoksyb charakteryzuje się bardzo dobrym wchłanianiem po podaniu doustnym, z całkowitą biodostępnością na poziomie około 100%. Po podaniu dawki 120 mg raz na dobę osobom dorosłym na czczo, w stanie stacjonarnym, maksymalne stężenie w osoczu (średnia geometryczna Cmax = 3,6 µg/mL) osiągane jest po około 1 godzinie (Tmax). Średnia geometryczna pola pod krzywą stężenia leku w czasie (AUC0-24h) wynosi 37,8 µg·h/mL.2

W zakresie dawek stosowanych klinicznie etorykoksyb wykazuje farmakokinetykę liniową, co oznacza, że wzrost stężenia leku w osoczu jest proporcjonalny do zastosowanej dawki.3

Warto zwrócić uwagę na wpływ posiłków na farmakokinetykę etorykoksybu. Podawanie leku z wysokotłuszczowym posiłkiem nie wydłuża czasu wchłaniania etorykoksybu w dawce 120 mg, jednak zmniejsza stopień wchłaniania, co objawia się 36% redukcją Cmax i wydłużeniem Tmax o 2 godziny. Obserwacje te jednak nie mają istotnego znaczenia klinicznego. W badaniach klinicznych etorykoksyb podawano niezależnie od posiłków.4

Dystrybucja etorykoksybu

Etorykoksyb charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym około 92% w zakresie stężeń od 0,05 µg/mL do 5 µg/mL. Objętość dystrybucji (Vdss) w stanie stacjonarnym u ludzi wynosi około 120 litrów, co wskazuje na dobrą penetrację leku do tkanek.5

Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że etorykoksyb przenika przez barierę łożyskową u szczurów i królików oraz przez barierę krew-mózg u szczurów, co może mieć istotne implikacje kliniczne w kontekście stosowania leku u kobiet w ciąży oraz w odniesieniu do działań ogólnoustrojowych.6

Metabolizm etorykoksybu

Etorykoksyb podlega intensywnym procesom metabolicznym, a zaledwie mniej niż 1% dawki wykrywane jest w moczu w postaci niezmienionej.7 Główny szlak metaboliczny polega na tworzeniu pochodnej 6′-hydroksymetylowej i jest katalizowany przez enzymy cytochromu P450, szczególnie CYP3A4, który odgrywa kluczową rolę w metabolizmie etorykoksybu in vivo.8

Badania in vitro wykazały, że w głównym szlaku metabolicznym etorykoksybu uczestniczą również inne enzymy z rodziny cytochromu P450, takie jak CYP2D6, CYP2C9, CYP1A2 i CYP2C19, jednak ich rola jakościowa in vivo nie została dokładnie określona.9

U ludzi zidentyfikowano pięć metabolitów etorykoksybu, przy czym głównym jest pochodna kwasu 6′-karboksylowego, powstająca w wyniku dalszego utleniania pochodnej 6′-hydroksymetylowej. Warto podkreślić, że główne metabolity wykazują niewielką aktywność lub nie wykazują wymiernego działania jako inhibitory cyklooksygenazy-2 (COX-2). Żaden z tych metabolitów nie hamuje cyklooksygenazy-1 (COX-1), co ma istotne znaczenie dla profilu bezpieczeństwa leku.10

Eliminacja etorykoksybu

Badania z zastosowaniem znakowanego promieniotwórczo etorykoksybu podawanego dożylnie w dawce 25 mg wykazały, że 70% aktywności promieniotwórczej wykrywano w moczu, a 20% w kale, głównie w postaci metabolitów. Mniej niż 2% leku wykrywano w postaci niezmienionej.11

Eliminacja etorykoksybu zachodzi prawie wyłącznie poprzez procesy metaboliczne, a następnie wydalanie nerkowe. Stężenia leku w stanie stacjonarnym osiągane są po 7 dniach przyjmowania etorykoksybu w dawce 120 mg raz na dobę, ze wskaźnikiem kumulacji wynoszącym około 2, co odpowiada okresowi półtrwania fazy kumulacji wynoszącemu około 22 godzin.12

Klirens osoczowy etorykoksybu po podaniu dożylnym dawki 25 mg określono na około 50 mL/min, co wskazuje na umiarkowaną szybkość eliminacji leku z organizmu.13

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Badania farmakokinetyczne wykazały, że u osób w podeszłym wieku (65 lat i starszych) profil farmakokinetyczny etorykoksybu jest zbliżony do tego obserwowanego u osób młodych. Oznacza to, że nie ma konieczności dostosowywania dawki leku wyłącznie na podstawie wieku pacjenta.14

Różnice związane z płcią

Nie zaobserwowano istotnych różnic w farmakokinetyce etorykoksybu między mężczyznami a kobietami. Profil farmakokinetyczny leku jest porównywalny u obu płci, co wskazuje, że nie ma konieczności modyfikacji dawkowania w zależności od płci pacjenta.15

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Farmakokinetyka etorykoksybu zmienia się w zależności od stopnia niewydolności wątroby, co wymaga odpowiedniego dostosowania dawkowania:16

  • U pacjentów z łagodną niewydolnością wątroby (5-6 punktów wg skali Child-Pugh) otrzymujących etorykoksyb w dawce 60 mg raz na dobę, średnie AUC było zwiększone o 16% w porównaniu z osobami zdrowymi przyjmującymi taką samą dawkę.17
  • Pacjenci z umiarkowaną niewydolnością wątroby (7-9 punktów wg skali Child-Pugh) otrzymujący etorykoksyb w dawce 60 mg co drugi dzień mieli średnie AUC zbliżone do osób zdrowych otrzymujących etorykoksyb w dawce 60 mg raz na dobę. Nie przeprowadzono badań z zastosowaniem dawki 30 mg raz na dobę w tej populacji.18
  • Brak jest danych klinicznych i farmakokinetycznych dotyczących stosowania etorykoksybu u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (≥ 10 punktów wg skali Child-Pugh).19

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Farmakokinetyka etorykoksybu w dawce 120 mg u pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością nerek oraz u pacjentów z krańcową niewydolnością nerek otrzymujących hemodializę nie różniła się znacząco od farmakokinetyki u osób zdrowych. Oznacza to, że zaburzenia czynności nerek nie mają istotnego wpływu na farmakokinetykę etorykoksybu.20

Warto podkreślić, że hemodializa nie wpływa znacząco na proces eliminacji etorykoksybu (klirens kreatyniny podczas dializy wynosi około 50 mL/min), co może mieć istotne znaczenie kliniczne u pacjentów dializowanych.21

Farmakokinetyka u dzieci i młodzieży

Nie przeprowadzono badań farmakokinetycznych etorykoksybu u dzieci poniżej 12 roku życia.<sup data-drug="Coxydyna" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Dzieci i młodzież: nie badano farmakokinetyki etorykoksybu u dzieci (22 Natomiast dane dotyczące młodzieży (12-17 lat) wskazują, że:23

  • Farmakokinetyka etorykoksybu u młodzieży o masie ciała 40-60 kg otrzymujących dawkę 60 mg raz na dobę jest zbliżona do farmakokinetyki u osób dorosłych otrzymujących dawkę 90 mg raz na dobę.24
  • Farmakokinetyka etorykoksybu u młodzieży o masie ciała powyżej 60 kg otrzymujących dawkę 90 mg raz na dobę jest zbliżona do farmakokinetyki u osób dorosłych otrzymujących taką samą dawkę.25

Należy podkreślić, że nie określono jednoznacznie bezpieczeństwa stosowania i skuteczności etorykoksybu u dzieci i młodzieży, co stanowi ograniczenie w możliwościach stosowania leku w tej grupie wiekowej.26

Tabela 1. Kluczowe parametry farmakokinetyczne etorykoksybu
Parametr Wartość Uwagi
Biodostępność po podaniu doustnym ~100% Bardzo dobre wchłanianie
Cmax (dawka 120 mg) 3,6 µg/mL Średnia geometryczna w stanie stacjonarnym
Tmax ~1 godzina Na czczo; wydłużone o 2h przy posiłku wysokotłuszczowym
AUC0-24h (dawka 120 mg) 37,8 µg·h/mL Średnia geometryczna w stanie stacjonarnym
Wiązanie z białkami osocza ~92% W zakresie stężeń 0,05-5 µg/mL
Objętość dystrybucji (Vdss) ~120 L W stanie stacjonarnym
Okres półtrwania ~22 godziny Faza kumulacji
Klirens osoczowy ~50 mL/min Po podaniu dożylnym dawki 25 mg
Metabolizm Znaczny Głównie przez CYP3A4
Wydalanie z moczem (postać niezmieniona) <1% Głównie w postaci metabolitów
Czas do osiągnięcia stanu stacjonarnego ~7 dni Przy dawkowaniu raz na dobę
Wskaźnik kumulacji ~2 W stanie stacjonarnym
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl