Właściwości farmakokinetyczne leku Comboterol

Podczas jednoczesnego podawania wziewnego składników leku Comboterol – flutykazonu propionianu i salmeterolu – właściwości farmakokinetyczne każdej substancji czynnej pozostają podobne do tych obserwowanych przy podawaniu tych substancji oddzielnie. Z tego powodu można rozpatrywać właściwości farmakokinetyczne obu substancji czynnych niezależnie od siebie, analizując je osobno.¹

Farmakokinetyka salmeterolu

Salmeterol charakteryzuje się działaniem miejscowym w płucach, dlatego też stężenia tej substancji w osoczu krwi nie stanowią bezpośredniego wskaźnika jego działania terapeutycznego. Istnieją znaczące trudności techniczne w oznaczaniu stężenia salmeterolu w osoczu ze względu na ekstremalnie niskie stężenia tej substancji podczas stosowania wziewnego w dawkach terapeutycznych, wynoszące około 200 pikogramów/ml lub mniej. W konsekwencji dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące właściwości farmakokinetycznych salmeterolu.²

Farmakokinetyka flutykazonu propionianu

Biodostępność flutykazonu propionianu po jednorazowym podaniu wziewnym u osób zdrowych wynosi od 5% do 11% dawki nominalnej, przy czym wartość ta jest zależna od typu użytego inhalatora. Warto zaznaczyć, że pacjenci z astmą wykazują mniejszą ekspozycję ogólnoustrojową na flutykazonu propionian podawany wziewnie w porównaniu do osób zdrowych.³

Wchłanianie flutykazonu propionianu

Wchłanianie ogólnoustrojowe flutykazonu propionianu zachodzi głównie w płucach i charakteryzuje się dwufazowością – początkowo proces ten przebiega szybko, a następnie stopniowo zwalnia. Pozostała część wziewnej dawki leku jest połykana i przedostaje się do przewodu pokarmowego, jednakże ekspozycja ogólnoustrojowa wynikająca z tej drogi podania jest minimalna (poniżej 1%). Jest to konsekwencją słabej rozpuszczalności leku w wodzie oraz intensywnego metabolizmu pierwszego przejścia. Istotną cechą farmakokinetyki flutykazonu propionianu jest liniowa zależność między zastosowaną dawką a ekspozycją ogólnoustrojową.⁴

Dystrybucja i parametry farmakokinetyczne flutykazonu propionianu

Flutykazonu propionian charakteryzuje się następującymi parametrami farmakokinetycznymi:

• Duży klirens osoczowy wynoszący 1150 ml/min
• Znacząca objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym, osiągająca około 300 l
• Okres półtrwania wynoszący około 8 godzin
• Wysoki stopień wiązania z białkami osocza sięgający 91%

⁵

Metabolizm flutykazonu propionianu

Flutykazonu propionian jest szybko eliminowany z krążenia ogólnoustrojowego. Główną drogą eliminacji jest metabolizm prowadzący do powstania nieaktywnej pochodnej kwasu karboksylowego. Reakcja ta jest katalizowana przez izoenzym 3A4 cytochromu P450. W kale wykryto również inne, niezidentyfikowane metabolity flutykazonu propionianu.⁶

Wydalanie flutykazonu propionianiu

Klirens nerkowy flutykazonu propionianu ma marginalne znaczenie w procesie wydalania tego związku z organizmu. Mniej niż 5% dawki jest wydalane z moczem, przede wszystkim w postaci metabolitów. Dominującą drogą eliminacji jest wydalanie z kałem, gdzie flutykazonu propionian występuje zarówno w formie metabolitów, jak i w postaci niezmienionej.⁷