Dawkowanie i sposób podawania
Ceftriaxon AptaPharma 1 g

Ceftriaxon AptaPharma wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia, wieku pacjenta oraz funkcji wątroby i nerek. U dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat (≥50 kg) dawki wahają się od 1 do 4 g na dobę, podawane zwykle raz na dobę, z możliwością podania dwukrotnego (co 12 godzin) przy dawkach powyżej 2 g. Specjalne schematy dawkowania dotyczą m.in. ostrego zapalenia ucha środkowego (1-2 g domięśniowo), profilaktyki przedoperacyjnej (2 g jednorazowo) oraz leczenia kiły i boreliozy (dawki do 2 g/dobę przez 10-21 dni). U dzieci dawkowanie jest zależne od masy ciała i rodzaju infekcji, z dawkami od 20 do 100 mg/kg mc., maksymalnie do 4 g/dobę, z uwzględnieniem specjalnych schematów dla noworodków i niemowląt. Ceftriakson jest przeciwwskazany u wcześniaków do 41 tygodnia wieku skorygowanego oraz u noworodków wymagających dożylnego leczenia roztworami zawierającymi wapń ze względu na ryzyko wytrącenia soli wapniowej.

Dawkowanie i sposób podawania leku Ceftriaxon AptaPharma

Właściwe dawkowanie oraz sposób podawania leku Ceftriaxon AptaPharma jest kluczowym elementem skutecznej antybiotykoterapii. Dawkowanie zależy od wielu czynników takich jak: ciężkość zakażenia, wrażliwość patogenu, umiejscowienie i rodzaj infekcji, a także wiek pacjenta oraz czynność jego wątroby i nerek.1

Dawkowanie u dorosłych i młodzieży

U dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat o masie ciała ≥50 kg, dawkowanie należy dostosować do rodzaju zakażenia, zgodnie z poniższymi wytycznymi.2

Wskazanie Dawka ceftriaksonu Częstość podawania
Pozaszpitalne zapalenie płuc
Zaostrzenia przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
Zakażenia w obrębie jamy brzusznej
Powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek)
Od 1 do 2 g Raz na dobę
Szpitalne zapalenie płuc
Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich
Zakażenia kości i stawów
2 g Raz na dobę
Leczenie pacjentów z neutropenią, u których wystąpiła gorączka prawdopodobnie spowodowana zakażeniem bakteryjnym
Bakteryjne zapalenie wsierdzia
Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
Od 2 do 4 g Raz na dobę

W przypadku potwierdzonej bakteriemii należy rozważyć zastosowanie dawek z górnej granicy zalecanego zakresu. Jeśli podawane są dawki większe niż 2 g na dobę, można rozważyć podawanie dwa razy na dobę (co 12 godzin).3

Specjalne schematy dawkowania u dorosłych i młodzieży

Niektóre wskazania wymagają specjalnych schematów dawkowania:4

  • Ostre zapalenia ucha środkowego: pojedyncza dawka domięśniowa 1-2 g. W ciężkich przypadkach lub gdy poprzednie leczenie nie przyniosło poprawy, można stosować 1-2 g na dobę przez 3 dni.5
  • Przedoperacyjne zapobieganie zakażeniom miejsc operowanych: 2 g w pojedynczej dawce przed zabiegiem chirurgicznym.6
  • Rzeżączka: 500 mg w pojedynczej dawce domięśniowej.7
  • Kiła: od 500 mg do 1 g raz na dobę, w kile układu nerwowego dawka zwiększona do 2 g raz na dobę przez 10-14 dni. Należy uwzględnić krajowe lub lokalne wytyczne.8
  • Rozsiana postać boreliozy z Lyme (wczesna – stadium II i późna – stadium III): 2 g raz na dobę przez 14-21 dni, zgodnie z krajowymi lub lokalnymi wytycznymi.9

Dawkowanie u dzieci

U dzieci dawkowanie zależy od wieku, masy ciała oraz typu zakażenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na następujące grupy wiekowe:10

Noworodki, niemowlęta i dzieci w wieku od 15. dnia do 12 lat (poniżej 50 kg)
Wskazanie Dawka ceftriaksonu Częstość podawania
Zakażenia w obrębie jamy brzusznej
Powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek)
Pozaszpitalne zapalenie płuc
Szpitalne zapalenie płuc
Od 50 do 80 mg/kg mc. Raz na dobę
Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich
Zakażenia kości i stawów
Leczenie pacjentów z neutropenią i gorączką
Od 50 do 100 mg/kg mc. (maksymalnie 4 g) Raz na dobę
Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych Od 80 do 100 mg/kg mc. (maksymalnie 4 g) Raz na dobę
Bakteryjne zapalenie wsierdzia 100 mg/kg mc. (maksymalnie 4 g) Raz na dobę

U dzieci o masie ciała 50 kg i więcej należy stosować dawkę dla dorosłych. W potwierdzonej bakteriemii warto rozważyć zastosowanie dawki z górnej granicy zalecanego zakresu. Dawki większe niż 2 g na dobę można podawać w schemacie dwa razy na dobę (co 12 godzin).11

Specjalne schematy dawkowania dla tej grupy wiekowej:12

  • Ostre zapalenie ucha środkowego: pojedyncza dawka domięśniowa 50 mg/kg mc. W ciężkich przypadkach lub gdy początkowe leczenie nie przynosi poprawy, można stosować 50 mg/kg mc. na dobę przez 3 dni.13
  • Przedoperacyjne zapobieganie zakażeniom miejsc operowanych: 50-80 mg/kg mc. w pojedynczej dawce przed zabiegiem.14
  • Kiła: zwykle 75-100 mg/kg mc. (maksymalnie 4 g) raz na dobę przez 10-14 dni, zgodnie z krajowymi lub lokalnymi wytycznymi.15
  • Rozsiana postać boreliozy z Lyme: 50-80 mg/kg mc. raz na dobę przez 14-21 dni, zgodnie z krajowymi lub lokalnymi wytycznymi.16
Noworodki w wieku 0-14 dni

Należy pamiętać, że Ceftriaxon AptaPharma jest przeciwwskazany u wcześniaków w wieku do 41 tygodni licząc od daty ostatniej miesiączki (wiek ciążowy + wiek chronologiczny).17

Wskazanie Dawka ceftriaksonu Częstość podawania
Zakażenia w obrębie jamy brzusznej
Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich
Powikłane zakażenia dróg moczowych
Pozaszpitalne i szpitalne zapalenie płuc
Zakażenia kości i stawów
Leczenie pacjentów z neutropenią i gorączką
Od 20 do 50 mg/kg mc. Raz na dobę
Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
Bakteryjne zapalenie wsierdzia
50 mg/kg mc. Raz na dobę

U noworodków nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 50 mg/kg mc. W potwierdzonej bakteriemii należy rozważyć zastosowanie dawki z górnej granicy zalecanego zakresu.18

Specjalne schematy dawkowania dla noworodków:19

  • Ostre zapalenie ucha środkowego: pojedyncza dawka domięśniowa 50 mg/kg mc.20
  • Przedoperacyjne zapobieganie zakażeniom miejsc operowanych: 20-50 mg/kg mc. w pojedynczej dawce przed zabiegiem chirurgicznym.21
  • Kiła: zwykle 50 mg/kg mc. raz na dobę przez 10-14 dni, zgodnie z krajowymi lub lokalnymi wytycznymi.22

Czas trwania leczenia

Czas trwania leczenia zależy od przebiegu choroby. Zgodnie z ogólnymi zasadami antybiotykoterapii, podawanie ceftriaksonu należy kontynuować przez 48 do 72 godzin po ustąpieniu gorączki u pacjenta lub potwierdzeniu eradykacji bakterii.23

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawki zalecanej dla dorosłych, pod warunkiem zadowalającej czynności wątroby i nerek.24

Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby

W lekkich lub umiarkowanych zaburzeniach czynności wątroby nie ma konieczności dostosowania dawki, pod warunkiem, że czynność nerek nie jest zaburzona. Brak danych dotyczących pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby.25

Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek nie ma konieczności zmniejszania dawki ceftriaksonu pod warunkiem, że czynność wątroby nie jest zaburzona. Jedynie w przedterminalnej fazie niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 10 ml/min) dawka ceftriaksonu nie powinna przekraczać 2 g na dobę.26

U pacjentów dializowanych nie ma konieczności stosowania dawek uzupełniających po dializie, ponieważ ceftriakson nie jest usuwany podczas hemodializy ani dializy otrzewnowej. Zaleca się ścisłą obserwację kliniczną dla oceny bezpieczeństwa i skuteczności.27

Pacjenci z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby i nerek

U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności zarówno nerek, jak i wątroby, zaleca się ścisłą obserwację kliniczną w celu oceny bezpieczeństwa i skuteczności.28

Sposób podawania leku Ceftriaxon AptaPharma

Podanie dożylne

Ceftriaxon AptaPharma można podawać na dwa sposoby:

  1. Infuzja dożylna trwająca co najmniej 30 minut (zalecany sposób podania)29
  2. Powolne wstrzyknięcie dożylne trwające 5 minut. Dożylne wstrzyknięcie w sposób przerywany należy wykonać najlepiej w duże żyły.30

U niemowląt i dzieci w wieku poniżej 12 lat dawki dożylne wynoszące 50 mg/kg mc. lub więcej należy podawać w postaci infuzji. U noworodków dawki dożylne należy podawać w czasie dłuższym niż 60 minut, aby zmniejszyć ryzyko encefalopatii bilirubinowej.31

Podawanie domięśniowe należy rozważyć wtedy, gdy podanie dożylne nie jest możliwe lub jest mniej odpowiednie dla danego pacjenta. Dawki większe niż 2 g należy podawać dożylnie.32

Ostrzeżenia dotyczące podania dożylnego

Ceftriakson jest przeciwwskazany u noworodków (w wieku ≤ 28 dni), u których jest konieczne (lub oczekuje się, że będzie konieczne) dożylne leczenie roztworami zawierającymi wapń, w tym ciągłymi infuzjami zawierającymi wapń, takimi jak roztwory do żywienia pozajelitowego, ze względu na ryzyko wytrącenia się soli wapniowej ceftriaksonu.33

Ze względu na ryzyko wytrącenia się osadu nie wolno używać rozcieńczalników zawierających wapń (np. roztworu Ringera lub roztworu Hartmanna) do rozpuszczenia ceftriaksonu w fiolkach ani do dalszego rozcieńczania przygotowanego roztworu do podania dożylnego. Sól wapniowa ceftriaksonu może się także wytrącić w razie zmieszania ceftriaksonu z roztworem zawierającym wapń w tym samym zestawie do podawania dożylnego. W związku z tym ceftriaksonu nie wolno mieszać ani podawać jednocześnie z roztworami zawierającymi wapń.34

W celu przedoperacyjnego zapobiegania zakażeniom miejsca operowanego, ceftriakson należy podać 30-90 minut przed zabiegiem chirurgicznym.35

Podanie domięśniowe

Ceftriaxon AptaPharma można podawać w głębokim wstrzyknięciu domięśniowym. Wstrzyknięcia domięśniowe należy wykonywać na odpowiednią głębokość w obrębie względnie dużego mięśnia i nie podawać w jedno miejsce więcej niż 1 g.36

Należy pamiętać, że roztwór zawierający lidokainę nie może być nigdy podawany dożylnie. Przed zastosowaniem lidokainy jako rozpuszczalnika należy zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego lidokainy.37

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl