Przedawkowanie
Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma 16 mg + 5 mg + 12,5 mg

Przedawkowanie leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma

Przedawkowanie połączenia kandesartanu cyleksetylu, amlodypiny i hydrochlorotiazydu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia pacjenta, prowadząc do wielu objawów wynikających z działania poszczególnych składników produktu leczniczego. Ze względu na złożony skład preparatu, objawy przedawkowania mogą być wielonarządowe i wymagają kompleksowego postępowania terapeutycznego.¹

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania kandesartanu cyleksetylu związane są głównie z jego działaniem hipotensyjnym. Pacjenci mogą doświadczać objawowego niedociśnienia tętniczego oraz zawrotów głowy. W pojedynczych zgłoszonych przypadkach, nawet przy znacznym przedawkowaniu sięgającym 672 mg kandesartanu cyleksetylu, odnotowano powrót do zdrowia bez powikłań.²

W przypadku przedawkowania amlodypiny, dostępne dane wskazują na wystąpienie nadmiernego rozszerzenia naczyń obwodowych i odruchowej tachykardii. Szczególnie niebezpieczne jest znaczne i długotrwałe obniżenie ciśnienia tętniczego, które może prowadzić do wstrząsu, a w skrajnych przypadkach nawet do zgonu. Istotnym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, który może wystąpić z opóźnieniem (24-48 godzin po przyjęciu), wymagający wspomagania oddychania. Czynnikami predysponującymi do wystąpienia tego powikłania mogą być wczesne działania resuscytacyjne, zwłaszcza przeciążenie płynami, podejmowane w celu utrzymania perfuzji i pojemności minutowej serca.³

Przedawkowanie hydrochlorotiazydu charakteryzuje się gwałtowną utratą płynów i elektrolitów. Obserwuje się również: zawroty głowy, niedociśnienie tętnicze, wzmożone pragnienie, tachykardię, komorowe zaburzenia rytmu serca, nadmierne uspokojenie, zaburzenia świadomości oraz skurcze mięśni.⁴

Postępowanie po przedawkowaniu

Postępowanie terapeutyczne po przedawkowaniu produktu Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma obejmuje leczenie objawowe i podtrzymujące, zależne od czasu, jaki upłynął od przyjęcia leku oraz nasilenia objawów.⁵

W przypadku niedawnego przyjęcia leku, należy rozważyć wykonanie płukania żołądka. Podanie węgla aktywowanego zdrowym ochotnikom bezpośrednio lub do dwóch godzin po przyjęciu 10 mg amlodypiny znacząco zmniejsza jej absorpcję, co może być skuteczną metodą interwencji we wczesnej fazie przedawkowania.⁶

W przypadku wystąpienia klinicznie istotnego niedociśnienia tętniczego, konieczne jest aktywne wspomaganie czynności układu krążenia, obejmujące:⁷

• Częste monitorowanie czynności serca i układu oddechowego
• Uniesienie kończyn pacjenta
• Kontrolę objętości wewnątrznaczyniowej
• Monitorowanie diurezy

W celu przywrócenia prawidłowego napięcia naczyń krwionośnych oraz ciśnienia tętniczego pomocne mogą być leki obkurczające naczynia krwionośne, o ile nie występują przeciwwskazania do ich stosowania. Dożylne podanie glukonianu wapnia może przynieść korzyści w odwracaniu blokady kanałów wapniowych wywołanej przez amlodypinę.⁸

Ze względu na działanie hydrochlorotiazydu, istotne jest częste kontrolowanie stężenia elektrolitów w surowicy oraz poziomu kreatyniny. W przypadku niedociśnienia tętniczego, pacjenta należy ułożyć w pozycji leżącej i szybko uzupełnić płyny oraz elektrolity.⁹

Warto podkreślić, że hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji kandesartanu z organizmu. Również amlodypina, ze względu na silne wiązanie z białkami osocza, prawdopodobnie nie będzie skutecznie usuwana podczas dializy. Nie jest jednoznacznie określone, w jakim stopniu hydrochlorotiazyd ulega eliminacji podczas hemodializy.¹⁰

Tabela objawów przedawkowania