Specjalne ostrzeżenia
Azathioprine VIS
Podczas terapii azatiopryną (AZATHIOPRINE VIS, 50 mg) konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów hematologicznych oraz funkcji wątroby. W pierwszych 8 tygodniach leczenia zaleca się wykonywanie morfologii krwi co najmniej raz w tygodniu, a w przypadku stosowania wysokich dawek lub u pacjentów z niewydolnością nerek bądź wątroby – częściej. Po tym okresie badania można ograniczyć do raz w miesiącu, a następnie co 3 miesiące. Szczególną uwagę należy zwrócić na leukopenię i trombocytopenię, które wymagają redukcji dawki leku. U pacjentów z niewydolnością wątroby wskazane jest systematyczne wykonywanie badań czynnościowych wątroby oraz pełnej morfologii krwi. Należy również uwzględnić ryzyko nasilonej mielosupresji u osób z niedoborem metylotransferazy tiopuryny (TPMT) oraz ograniczoną skuteczność azatiopryny u pacjentów z zespołem Lesch-Nyhana, gdzie metabolizm leku jest zaburzony.
- autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
- autoimmunologiczne przewlekłe zapalenie wątroby
- choroba Leśniowskiego-Crohna
- guzkowe zapalenie okołotętnicze
- pęcherzyca zwyczajna
- piodermia zgorzelinowa
- przeszczepienie nerki
- przeszczepienie serca
- przeszczepienie wątroby
- przewlekła oporna plamica małopłytkowa
- reumatoidalne zapalenie stawów
- toczeń rumieniowaty układowy
- wrzodziejące zapalenie jelita grubego
- zapalenie skórno-mięśniowe
- zapalenie wielomięśniowe
Monitorowanie podczas terapii azatiopryną
Podczas stosowania azatiopryny (AZATHIOPRINE VIS, 50 mg) konieczne jest prowadzenie regularnego monitorowania parametrów laboratoryjnych pacjenta. Szczególnie istotne jest okresowe przeprowadzanie badań obrazu morfologicznego krwi oraz oceny czynności wątroby. W początkowym okresie terapii (pierwsze 8 tygodni) zaleca się wykonywanie badania krwi co najmniej raz w tygodniu, a nawet częściej w przypadku stosowania dużych dawek leku lub u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek bądź wątroby1.
Po tym okresie częstość wykonywania badań można zmniejszyć do raz w miesiącu, a następnie przynajmniej raz na 3 miesiące. Jeśli wyniki badań wskazują na obniżenie liczby leukocytów i/lub płytek krwi poniżej granicy normy lub gdy wystąpią inne niepożądane objawy, takie jak zakażenia czy krwawienia, należy wdrożyć odpowiednie postępowanie polegające na redukcji dawki leku2.
Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z niewydolnością wątroby, u których należy zachować ostrożność i systematycznie wykonywać pełne badanie ilościowe krwi oraz badania czynnościowe wątroby3.
Zaburzenia enzymatyczne a stosowanie azatiopryny
Niedobór metylotransferazy tiopuryny (TPMT)
U pacjentów z wrodzonym niedoborem metylotransferazy tiopuryny (TPMT) w szpiku kostnym może dochodzić do nasilonej mielosupresji (zahamowania czynności szpiku) podczas leczenia azatiopryną. Efekt ten może być dodatkowo potęgowany przez jednoczesne stosowanie azatiopryny z lekami takimi jak olsalazyna, mesalazyna lub sulfosalazyna4.
Zespół Lescha-Nyhana
Należy podkreślić, że azatiopryna wykazuje niepełną skuteczność terapeutyczną u pacjentów z niedoborem fosforybozylotransferazy hipoksantynowo-guaninowej, czyli z zespołem Lesch-Nyhana. Zaburzony metabolizm leku u tych pacjentów znacząco ogranicza działanie farmakologiczne azatiopryny, w związku z czym nie zaleca się stosowania tego leku u osób z tym zespołem5.
Ryzyko rozwoju nowotworów
Pacjenci poddawani leczeniu immunosupresyjnemu, w tym azatiopryną, są narażeni na zwiększone ryzyko rozwoju zespołów limfoproliferacyjnych oraz innych nowotworów złośliwych. Szczególnie zwiększone jest ryzyko wystąpienia nowotworów skóry (w tym czerniaka), mięsaków (w tym mięsaka Kaposiego) oraz raka szyjki macicy in situ6.
Wydaje się, że stopień zwiększenia ryzyka jest bezpośrednio związany z intensywnością i czasem trwania immunosupresji. W piśmiennictwie opisywano przypadki, w których przerwanie immunosupresji prowadziło do częściowej regresji zespołu limfoproliferacyjnego7.
Z tego powodu należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania schematów terapeutycznych zawierających kilka leków immunosupresyjnych (w tym tiopuryny), ponieważ taka terapia może prowadzić do rozwoju zespołów limfoproliferacyjnych, a niektóre z tych przypadków zakończyły się zgonem pacjenta. Jednoczesne stosowanie kilku leków immunosupresyjnych istotnie zwiększa ryzyko rozwoju <a href="/tag/zespol-limfoproliferacyjny-ebv-zalezny/" title="zespół limfoproliferacyjny EBV-zależny” class=”to-tag” data-termid=”269119″>zespołów limfoproliferacyjnych zależnych od wirusa Epsteina-Barr (EBV)8.
Zespół aktywacji makrofagów (MAS)
Zespół aktywacji makrofagów (MAS) jest poważnym, zagrażającym życiu stanem, który może rozwinąć się u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi, szczególnie z zapalną chorobą jelit (IBD). Stosowanie azatiopryny może wiązać się ze zwiększoną podatnością na rozwój tego zespołu9.
W przypadku stwierdzenia lub podejrzenia MAS, należy bezzwłocznie przeprowadzić diagnostykę i wdrożyć odpowiednie leczenie, a także przerwać terapię azatiopryną. Lekarz powinien zwrócić szczególną uwagę na objawy zakażeń, zwłaszcza wywołanych przez wirusa EBV lub cytomegalowirusa (CMV), ponieważ są one znanymi czynnikami wyzwalającymi MAS10.
Specyficzne interakcje lekowe podczas stosowania azatiopryny
Leki zwiotczające mięśnie
Podczas jednoczesnego podawania azatiopryny i leków zwiotczających mięśnie należy zachować szczególną ostrożność. Dotyczy to takich substancji jak: atrakurium, rokuronium, cisatrakurium lub suksametonium (znana również jako sukcynylocholina). Przed planowanym zabiegiem chirurgicznym lekarz anestezjolog powinien zostać poinformowany o fakcie przyjmowania azatiopryny przez pacjenta11.
Nietolerancja laktozy
Produkt leczniczy AZATHIOPRINE VIS zawiera laktozę jednowodną (75 mg w 1 tabletce), w związku z czym nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy12.
| Parametr | Początkowy okres terapii (pierwsze 8 tygodni) | Okres późniejszy | Okoliczności wymagające dodatkowej kontroli |
|---|---|---|---|
| Badanie morfologii krwi | Co najmniej raz w tygodniu | Raz w miesiącu, później co 3 miesiące | Duże dawki leku, niewydolność nerek lub wątroby |
| Badania czynności wątroby | Okresowo | Systematycznie | Pacjenci z niewydolnością wątroby |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania