Właściwości farmakodynamiczne

Aspimag to złożony produkt leczniczy, zawierający 150 mg kwasu acetylosalicylowego i 21 mg tlenku magnezu w jednej tabletce. Klasyfikacja farmakoterapeutyczna produktu umiejscawia go w grupie środków przeciwzakrzepowych, a dokładniej wśród inhibitorów agregacji płytek krwi, z wyłączeniem heparyny. Preparat posiada kod ATC: B01AC06, przypisany kwasowi acetylosalicylowemu.¹

Mechanizm działania

Główny mechanizm działania Aspimagu polega na hamowaniu agregacji płytek krwi. Jest to efekt wynikający z hamowania aktywności enzymu cyklooksygenazy prostaglandynowej. Enzym ten odpowiada między innymi za syntezę tromboksanu A2 w płytkach krwi. Tromboksan A2 jest związkiem, który w warunkach fizjologicznych ułatwia zlepianie się płytek krwi oraz powoduje skurcz naczyń krwionośnych.²

Charakterystyczną cechą działania kwasu acetylosalicylowego podawanego w dawkach nieprzekraczających około 300 mg na dobę jest jego selektywny wpływ na układ krzepnięcia. Po podaniu doustnym kwas acetylosalicylowy ulega hydrolizie już w krążeniu wrotnym. W konsekwencji tego procesu następuje nieodwracalna acetylacja, która w pierwszej kolejności hamuje aktywność cyklooksygenazy płytkowej, a dopiero w następnym etapie wpływa na cyklooksygenazę obecną w ścianach naczyń krwionośnych.³

Efekt terapeutyczny i selektywność działania

Przy zastosowaniu odpowiedniego dawkowania, wynoszącego 75-150 mg kwasu acetylosalicylowego na dobę, osiąga się pożądany efekt terapeutyczny w postaci zmniejszenia zdolności płytek krwi do agregacji. Co istotne, dawki w tym zakresie pozwalają uniknąć znaczącego wpływu na działanie prostacykliny – związku przeciwdziałającego agregacji płytek krwi i rozszerzającego naczynia krwionośne.⁴

Efekt działania kwasu acetylosalicylowego na płytki krwi cechuje się nieodwracalnością i utrzymuje się przez cały okres życia płytki, czyli około 9 dni. Ta długotrwałość działania stanowi istotną cechę farmakodynamiczną preparatu.⁵

Rola tlenku magnezu w preparacie

Istotnym składnikiem preparatu Aspimag jest tlenek magnezu, którego funkcja polega na miejscowej ochronie błony śluzowej żołądka. Po rozpadzie tabletki w świetle przewodu pokarmowego, tlenek magnezu tworzy warstwę osłaniającą ścianę żołądka, co ma zapobiegać jej potencjalnemu uszkodzeniu przez kwas acetylosalicylowy. Jest to ważny element zmniejszający ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, które mogą towarzyszyć stosowaniu kwasu acetylosalicylowego.⁶