Właściwości farmakokinetyczne
Allertec WZF 10 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku cetyryzyna

Właściwości farmakokinetyczne cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej produktu leczniczego Allertec WZF, obejmują procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji leku z organizmu. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę tych procesów wraz z informacjami dotyczącymi szczególnych grup pacjentów.¹

Wchłanianie

Cetyryzyna po podaniu doustnym wykazuje szybkie wchłanianie z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu w stanie stacjonarnym osiąga wartość około 300 ng/ml i występuje w ciągu 1,0 ± 0,5 godziny po podaniu. Rozkład parametrów farmakokinetycznych, takich jak stężenie maksymalne (Cmax) i pole pod krzywą (AUC), charakteryzuje się jednoznacznie zdefiniowanym profilem. Warto zaznaczyć, że spożywanie pokarmu nie wpływa na stopień wchłaniania cetyryzyny, jednakże może zmniejszać szybkość tego procesu. Biodostępność leku jest porównywalna niezależnie od postaci farmaceutycznej – roztworu, kapsułek czy tabletek.²

Dystrybucja

Po wchłonięciu cetyryzyna ulega dystrybucji w organizmie, przy czym jej pozorna objętość dystrybucji wynosi 0,50 l/kg. Lek charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, który wynosi 93 ± 0,3%. Istotną informacją jest fakt, że cetyryzyna nie wpływa na stopień wiązania warfaryny z białkami, co ma znaczenie kliniczne przy jednoczesnym stosowaniu tych leków.³

Metabolizm

Charakterystyczną cechą farmakokinetyki cetyryzyny jest fakt, że lek ten nie podlega w znaczącym stopniu metabolizmowi pierwszego przejścia. Oznacza to, że większość dawki dociera do krążenia ogólnego w postaci niezmienionej.⁴

Eliminacja

Cetyryzyna charakteryzuje się stosunkowo długim końcowym okresem półtrwania, wynoszącym około 10 godzin. Podczas codziennego stosowania leku w dawce 10 mg przez okres 10 dni nie zaobserwowano jego kumulacji w organizmie. Główną drogą eliminacji jest wydalanie z moczem – około dwie trzecie podanej dawki jest wydalane w postaci niezmienionej tą drogą.⁵

Liniowość kinetyki

Ważną właściwością farmakokinetyczną cetyryzyny jest jej liniowa kinetyka w szerokim zakresie dawek od 5 do 60 mg. Oznacza to, że zwiększenie dawki leku powoduje proporcjonalny wzrost stężenia leku w osoczu.⁶

Właściwości farmakokinetyczne w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Parametry farmakokinetyczne cetyryzyny ulegają istotnym zmianom u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Zmiany te są proporcjonalne do stopnia niewydolności nerek:⁷

• U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny powyżej 40 ml/min) farmakokinetyka cetyryzyny jest zbliżona do obserwowanej u osób zdrowych.
• W przypadku umiarkowanych zaburzeń czynności nerek okres półtrwania leku ulega wydłużeniu około 3-krotnie, a klirens zmniejsza się o około 70% w porównaniu do osób z prawidłową funkcją nerek.
• U pacjentów poddawanych hemodializie (klirens kreatyniny poniżej 7 ml/min) po podaniu pojedynczej dawki 10 mg cetyryzyny obserwuje się podobne zmiany jak u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami – okres półtrwania wydłuża się 3-krotnie, a klirens zmniejsza o 70%.

Istotnym spostrzeżeniem klinicznym jest fakt, że hemodializa usuwa cetyryzynę z osocza jedynie w niewielkim stopniu. Z tego powodu u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek konieczna jest odpowiednia modyfikacja dawkowania leku.⁸

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z przewlekłymi chorobami wątroby takimi jak marskość żółciowa, choroby miąższu wątroby czy schorzenia związane z zastojem żółci, po podaniu pojedynczej dawki 10 lub 20 mg cetyryzyny obserwuje się wydłużenie okresu półtrwania leku o około 50% oraz zmniejszenie klirensu o około 40% w porównaniu do osób zdrowych. Modyfikacja dawkowania jest konieczna tylko w przypadku współistnienia zaburzeń czynności wątroby i nerek.⁹

Pacjenci w podeszłym wieku

W badaniach farmakokinetycznych przeprowadzonych u 16 pacjentów w podeszłym wieku po doustnym podaniu pojedynczej dawki 10 mg cetyryzyny zaobserwowano wydłużenie okresu półtrwania o około 50% oraz zmniejszenie klirensu o 40% w porównaniu z osobami młodszymi. Te zmiany w farmakokinetyce leku u osób starszych wynikają głównie z fizjologicznego osłabienia czynności nerek charakterystycznego dla tej grupy wiekowej.¹⁰

Dzieci i młodzież

Farmakokinetyka cetyryzyny u dzieci różni się istotnie od obserwowanej u dorosłych i zmienia się wraz z wiekiem dziecka. Okres półtrwania leku zależy od wieku i wynosi:¹¹

Jak wynika z powyższych danych, okres półtrwania cetyryzyny jest najkrótszy u najmłodszych pacjentów i stopniowo wydłuża się wraz z wiekiem, co należy uwzględnić przy ustalaniu schematu dawkowania leku w tych grupach wiekowych.¹²