Właściwości farmakodynamiczne
Abiraterone G.L. Pharma 250 mg

Abirateronu octan (Abiraterone G.L. Pharma) jest prolekiem, który po podaniu doustnym przekształca się do aktywnego abirateronu, selektywnie hamującego enzym CYP17, odpowiedzialny za 17α-hydroksylazę i C17,20-liazę. Enzym ten jest kluczowy w biosyntezie androgenów w jądrach, nadnerczach oraz tkance nowotworowej gruczołu krokowego, katalizując przemianę pregnenolonu do DHEA oraz progesteronu do androstendionu – prekursorów testosteronu. Hamowanie CYP17 prowadzi do istotnego obniżenia stężenia androgenów, w tym testosteronu, do poziomów nieoznaczalnych standardowymi testami, co jest szczególnie istotne w terapii raka gruczołu krokowego. Jednocześnie dochodzi do zwiększonej produkcji mineralokortykosteroidów, co może skutkować działaniami niepożądanymi. Abiraterone G.L. Pharma podawany w dawce 1000 mg/dobę wraz z prednizonem 5 mg/dobę i supresją androgenową (agonista LHRH lub orchidektomia) wykazuje przewagę nad samą supresją androgenową, obniżając poziomy testosteronu i innych androgenów w surowicy bardziej efektywnie.

Mechanizm działania abirateronu

Abirateronu octan (Abiraterone G.L. Pharma) należy do grupy farmakoterapeutycznej: Leki stosowane w terapii hormonalnej, inni antagoniści hormonów i ich pochodne (Kod ATC: L02BX03). Substancja ta jest prolekiem, który po podaniu doustnym ulega konwersji in vivo do abirateronu – aktywnego związku odpowiedzialnego za działanie farmakologiczne.1

Główny mechanizm działania abirateronu polega na selektywnym hamowaniu aktywności enzymu CYP17, który wykazuje podwójną aktywność enzymatyczną: 17α-hydroksylazy oraz C17,20-liazy. Enzym ten odgrywa kluczową rolę w procesie biosyntezy androgenów, będąc niezbędnym dla produkcji androgenów w trzech głównych źródłach ich wytwarzania w organizmie: jądrach, nadnerczach oraz w tkankach nowotworowych gruczołu krokowego.2

Na poziomie biochemicznym, CYP17 katalizuje dwie kluczowe reakcje w szlaku biosyntezy androgenów:

  • Przemianę pregnenolonu do DHEA (dehydroepiandrosteronu) poprzez 17α-hydroksylację
  • Przemianę progesteronu do androstendionu poprzez rozerwanie wiązania C17,20

Oba te produkty pośrednie (DHEA i androstendion) są ważnymi prekursorami testosteronu. Zahamowanie aktywności enzymu CYP17 przez abirateron prowadzi więc do znaczącego zmniejszenia biosyntezy androgenów we wszystkich tkankach, które są odpowiedzialne za ich produkcję.3

Istotnym skutkiem farmakodynamicznym hamowania CYP17 jest również zwiększone wytwarzanie mineralokortykosteroidów w nadnerczach, co wynika ze zmiany przepływu substratów w szlaku steroidogenezy. Jest to ważny aspekt działania leku, który może wiązać się z określonymi działaniami niepożądanymi.4

Działanie na poziom androgenów w organizmie

Rak gruczołu krokowego wykazuje wrażliwość na androgeny, dlatego terapie zmniejszające stężenie tych hormonów są skuteczne w jego leczeniu. Standardowe metody leczenia, takie jak supresja androgenowa przy użyciu analogów LHRH (hormonu uwalniającego hormon luteinizujący) lub orchidektomia (chirurgiczne usunięcie jąder), wpływają jedynie na produkcję androgenów w jądrach, pozostawiając niezmienioną produkcję androgenów w nadnerczach oraz w samej tkance nowotworowej.5

Abiraterone G.L. Pharma wyróżnia się na tle standardowych terapii tym, że w połączeniu z analogami LHRH (lub po orchidektomii) powoduje redukcję stężenia testosteronu w osoczu do wartości nieoznaczalnych przy zastosowaniu standardowych testów komercyjnych. Jest to efekt kompleksowego zahamowania biosyntezy androgenów we wszystkich trzech głównych źródłach ich produkcji.6

Abiraterone G.L. Pharma powoduje obniżenie stężenia testosteronu i innych androgenów w surowicy do poziomu niższego niż osiągany przy zastosowaniu wyłącznie analogów LHRH lub orchidektomii. Jest to bezpośredni wynik wybiórczego hamowania enzymu CYP17, kluczowego dla biosyntezy androgenów.7

Wpływ na biomarkery nowotworu

Swoisty antygen sterczowy (PSA) jest powszechnie stosowanym biomarkerem u pacjentów z rakiem gruczołu krokowego, służącym do monitorowania przebiegu choroby i odpowiedzi na leczenie. W badaniach klinicznych wykazano znaczący wpływ abirateronu octanu na poziom PSA. W badaniu klinicznym fazy 3, przeprowadzonym u pacjentów z niepowodzeniem wcześniejszej chemioterapii taksanami, 38% pacjentów leczonych abirateronu octanem uzyskało co najmniej 50% redukcję wartości PSA w porównaniu do wartości wyjściowych. Dla porównania, w grupie placebo taki spadek zaobserwowano jedynie u 10% pacjentów.8

Skuteczność kliniczna

Skuteczność kliniczna abirateronu octanu została potwierdzona w trzech randomizowanych, wieloośrodkowych badaniach klinicznych fazy 3 z kontrolą placebo (badania 3011, 302 i 301). Badania te objęły pacjentów z przerzutowym hormonowrażliwym rakiem gruczołu krokowego (mHSPC) oraz przerzutowym opornym na kastrację rakiem gruczołu krokowego (mCRPC).9

Badanie 3011 koncentrowało się na pacjentach z nowo zdiagnozowanym przerzutowym hormonowrażliwym rakiem gruczołu krokowego (diagnoza w ciągu 3 miesięcy od randomizacji), którzy wykazywali czynniki prognostyczne wysokiego ryzyka. Kwalifikacja do grupy wysokiego ryzyka wymagała spełnienia co najmniej dwóch z trzech następujących kryteriów:10

  • Suma w skali Gleasona ≥8 (wskazująca na wysoki stopień złośliwości nowotworu)
  • Obecność 3 lub więcej zmian przerzutowych widocznych w badaniu radiologicznym kości
  • Obecność mierzalnych przerzutów trzewnych (z wyłączeniem przerzutów do węzłów chłonnych)

W badaniu tym porównywano skuteczność abirateronu octanu podawanego w dawce 1000 mg na dobę w skojarzeniu z małą dawką prednizonu (5 mg raz na dobę) oraz supresją androgenową (za pomocą agonisty LHRH lub orchidektomii) ze standardowym leczeniem obejmującym jedynie supresję androgenową i placebo.11

Postać farmaceutyczna i skład jakościowy

Abiraterone G.L. Pharma jest dostępny w postaci tabletek zawierających 250 mg abirateronu octanu. Tabletki mają charakterystyczny wygląd – są białe lub białawe, owalne, o długości około 16 mm i szerokości 9,5 mm, z wytłoczonym oznakowaniem „ATN” po jednej stronie i „250″ po drugiej stronie.12

Jako substancję pomocniczą o znanym działaniu każda tabletka zawiera 180 mg laktozy, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją tego cukru.13

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl