zespół pęcherza nadreaktywnego

Zespół pęcherza nadreaktywnego (overactive bladder syndrome, OAB) to zespół objawów klinicznych charakteryzujący się występowaniem parć naglących, częstomoczu, nokturii, z lub bez nietrzymania moczu. Dolegliwości te występują przy braku infekcji dróg moczowych lub innych oczywistych patologii układu moczowego.

Patofizjologia OAB związana jest z nadmierną aktywnością wypieracza pęcherza moczowego, która może wynikać z zaburzeń neurologicznych, zmian mięśniowych pęcherza lub dysfunkcji układu nerwowego autonomicznego. Zespół pęcherza nadreaktywnego dotyka około 12-17% populacji dorosłych, a częstość występowania rośnie z wiekiem.

Diagnostyka OAB opiera się głównie na wywiadzie klinicznym, dzienniczku mikcji oraz badaniach wykluczających inne przyczyny dolegliwości. Podstawowe badania obejmują badanie ogólne i posiew moczu, ocenę zalegania moczu po mikcji oraz w wybranych przypadkach badania urodynamiczne.

Leczenie zespołu pęcherza nadreaktywnego ma charakter wielokierunkowy i obejmuje modyfikację stylu życia, fizjoterapię dna miednicy, farmakoterapię (głównie leki antycholinergiczne i β3-adrenomimetyki) oraz w przypadkach opornych – procedury zabiegowe, takie jak iniekcje toksyny botulinowej do wypieracza, neuromodulację nerwów krzyżowych czy operacje zwiększające pojemność pęcherza.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl