wirus opryszczki pospolitej
Wirus opryszczki pospolitej (Herpes simplex virus, HSV) to powszechny patogen należący do rodziny Herpesviridae. Występuje w dwóch głównych typach: HSV-1, który zazwyczaj powoduje zmiany w okolicy ust i twarzy, oraz HSV-2, który jest głównym czynnikiem etiologicznym opryszczki narządów płciowych. Zakażenie ma charakter przewlekły, a wirus po pierwotnej infekcji pozostaje w organizmie w stanie latentnym w zwojach nerwowych.
Charakterystyczne dla zakażenia HSV są nawracające epizody objawowe wywołane przez reaktywację wirusa, do której dochodzi pod wpływem czynników takich jak stres, ekspozycja na promieniowanie UV, gorączka, immunosupresja czy menstruacja. Objawy obejmują swędzenie, mrowienie, a następnie pojawienie się pęcherzyków wypełnionych płynem surowiczym, które przekształcają się w nadżerki i strupy.
Diagnostyka HSV opiera się na obrazie klinicznym oraz badaniach laboratoryjnych, takich jak PCR, hodowla wirusowa czy testy serologiczne. W terapii stosuje się leki przeciwwirusowe (acyklowir, walacyklowir, famcyklowir), które są najskuteczniejsze przy wczesnym wdrożeniu. Zakażenie HSV może być szczególnie niebezpieczne u osób z obniżoną odpornością oraz noworodków, u których może prowadzić do uogólnionego zakażenia z zajęciem narządów wewnętrznych, w tym ośrodkowego układu nerwowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Iryt – Etiologia i przyczyny
Iryt, czyli zapalenie przedniego odcinka błony naczyniowej oka, jest najczęstszą formą zapalenia błony naczyniowej, z około 50-70% przypadków o etiologii idiopatycznej. Idiopatyczny iryt może mieć charakter jednorazowy lub nawracający, a mechanizm jego powstawania często wiąże się z podłożem autoimmunologicznym. Drugą najczęstszą przyczyną jest obecność antygenu HLA-B27, która zwiększa ryzyko rozwoju irytu około 15-krotnie i odpowiada za 40-70% przypadków, charakteryzując się ostrym, jednostronnym przebiegiem i częstymi nawrotami. Inne istotne etiologie obejmują choroby autoimmunologiczne (np. seronegatywne spondyloartropatie, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, sarkoidozę, toczeń rumieniowaty układowy), infekcje (wirusy HSV, VZV, CMV; bakterie: kiła, gruźlica, borelioza; pasożyty: toksoplazmoza) oraz urazy oka, które odpowiadają za około 20% przypadków. Mechanizmy patogenetyczne obejmują reakcje nadwrażliwości, odkładanie kompleksów immunologicznych oraz miejscową odpowiedź zapalną indukowaną przez produkty martwicze i kontaminację mikrobiologiczną.
abrazja rogówki, antygen HLA-B27, bisfosfonian, borelioza, choroba autoimmunologiczna, choroba Behçeta, choroba kociego pazura, choroba Leśniowskiego-Crohna, cidofovir, fluorochinolon, gruźlica, histoplazmoza, idiopatyczny, inhibitor kinazy białkowej, inhibitor punktów kontrolnych, iryt, kandydoza, kiła, kompleks immunologiczny, lek antyangiogenny, łuszczycowe zapalenie stawów, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, oparzenie chemiczne, półpasiec oczny, rifabutyna, sarkoidoza, spondyloartropatia seronegatywna, stwardnienie rozsiane, sulfonamid, tępy uraz oka, toczeń rumieniowaty układowy, toksokaroza, toksoplazmoza, uraz penetrujący, wirus cytomegalii, wirus opryszczki pospolitej, wirus półpaśca, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie przedniego odcinka błony naczyniowej, zapalenie przedniego odcinka błony naczyniowej oka, zapalenie tylnego odcinka błony naczyniowej, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa