ultrafiltracja
Ultrafiltracja to proces fizjologiczny i technika medyczna polegająca na przesączaniu płynów przez półprzepuszczalną błonę pod wpływem różnicy ciśnień hydrostatycznych. W organizmie zachodzi ona w nerkach, gdzie krew pod ciśnieniem jest filtrowana przez kłębuszki nerkowe, co stanowi pierwszy etap tworzenia moczu.
W medycynie klinicznej ultrafiltracja jest wykorzystywana jako metoda terapeutyczna podczas zabiegów nerkozastępczych, takich jak hemodializa, hemofiltracja czy dializa otrzewnowa. Pozwala na usuwanie nadmiaru płynów z organizmu pacjentów z niewydolnością nerek, zastoinową niewydolnością serca czy opornymi na leczenie obrzękami.
Ultrafiltracja izolowana (UF) jest szczególnym rodzajem zabiegu, stosowanym głównie u pacjentów z przewodnieniem, gdy konieczne jest usunięcie nadmiaru płynów bez jednoczesnej dializy. Zabieg ten ma krytyczne znaczenie w leczeniu pacjentów z ostrym uszkodzeniem nerek oraz u chorych dializowanych przewlekle, u których między zabiegami dochodzi do nadmiernego gromadzenia płynów.
Parametry ultrafiltracji, takie jak objętość i szybkość usuwania płynów, muszą być precyzyjnie dobrane do stanu klinicznego pacjenta, aby uniknąć powikłań hemodynamicznych, takich jak hipotensja śróddializacyjna. Zabiegi te są monitorowane przez specjalistów nefrologii i pielęgniarki dializacyjne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – balance 4,25% z 4,25% glukozą i wapniem 1,75 mmol/l 4,25% glukozy + 1,75 mmol/l wapnia
Przedawkowanie roztworów do dializy otrzewnowej, takich jak balance 4,25% zawierający 4,25% glukozy (42,5 g/l) oraz wapń 1,75 mmol/l, może prowadzić do poważnych zaburzeń homeostazy. Mechanizmy przedawkowania obejmują zarówno wprowadzenie nadmiernej objętości roztworu do jamy otrzewnowej, jak i zbyt częste wymiany płynu dializacyjnego. Najczęstszą konsekwencją jest odwodnienie wynikające z intensywnej ultrafiltracji spowodowanej wysokim stężeniem glukozy, co manifestuje się suchością błon śluzowych, hipotonią, tachykardią oraz zmniejszonym wypełnieniem żył szyjnych. Dodatkowo, zbyt częste wymiany mogą wywołać zaburzenia elektrolitowe (np. sodu, potasu, wapnia), kwasowo-zasadowe oraz hiperglikemię, szczególnie u pacjentów z cukrzycą. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji, a w ciężkich przypadkach może być konieczne zastosowanie hemodializy w celu szybkiej korekty zaburzeń wodno-elektrolitowych i metabolicznych.
bilans płynów, ciśnienie tętnicze, dekompensacja krążenia, dializa otrzewnowa, hemodializa, hiperglikemia, kwasica i zasadowica, mocznica, obniżone ciśnienie krwi, odwodnienie organizmu, osłabienie mięśniowe, ośrodkowe ciśnienie żylne, przewodnienie, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór do dializy otrzewnowej, tachykardia, toksyny mocznicowe, ultrafiltracja, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia gospodarki elektrolitowej, zaburzenia rytmu serca