martwica cewek nerkowych

Martwica cewek nerkowych (Acute Tubular Necrosis, ATN) to stan patologiczny charakteryzujący się uszkodzeniem i obumieraniem komórek nabłonka cewek nerkowych. Jest to najczęstsza przyczyna ostrej niewydolności nerek (AKI) w warunkach szpitalnych, stanowiąca około 45% wszystkich przypadków.

Etiologia martwicy cewek nerkowych obejmuje dwie główne kategorie: niedokrwienną (spowodowaną hipoperfuzją nerek w przebiegu wstrząsu, sepsy, masywnych krwawień) oraz toksyczną (wywołaną przez leki nefrotoksyczne, środki kontrastowe, hemoglobinurię, mioglobinurię). W mechanizmie patogenetycznym dochodzi do uszkodzenia komórek nabłonkowych cewek, zaburzenia polaryzacji komórek, złuszczania się komórek do światła cewek i powstawania wałeczków blokujących przepływ moczu.

Obraz kliniczny ATN obejmuje oligurię lub anurię, wzrost stężenia kreatyniny i mocznika we krwi, zaburzenia elektrolitowe oraz kwasicę metaboliczną. Diagnostyka opiera się na badaniach laboratoryjnych, obrazowych oraz wykluczeniu innych przyczyn ostrego uszkodzenia nerek. Badanie mikroskopowe osadu moczu wykazuje obecność wałeczków ziarnistych, nabłonkowych oraz złuszczonych komórek nabłonkowych.

Leczenie martwicy cewek nerkowych jest głównie objawowe i polega na zapewnieniu optymalnego nawodnienia, kontroli elektrolitów, leczeniu powikłań mocznicy oraz, w razie potrzeby, wdrożeniu leczenia nerkozastępczego. Rokowanie zależy od nasilenia uszkodzenia, chorób współistniejących oraz szybkości wdrożenia odpowiedniego postępowania. U większości pacjentów funkcja nerek powraca do normy w ciągu 1-3 tygodni, choć pełna regeneracja może trwać dłużej.

Powiązane wpisy

  1. 20.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl