komórka Langerhansa
Komórki Langerhansa to wyspecjalizowane komórki dendrytyczne układu immunologicznego, które występują głównie w naskórku skóry oraz w nabłonku błon śluzowych. Zostały odkryte przez niemieckiego patologa Paula Langerhansa w 1868 roku. Stanowią one 3-8% komórek naskórka i pełnią kluczową rolę w inicjowaniu odpowiedzi immunologicznej.
Morfologicznie, komórki Langerhansa charakteryzują się obecnością charakterystycznych ziarnistości cytoplazmatycznych zwanych ziarnistościami Birbecka, które są widoczne w mikroskopie elektronowym jako struktury przypominające rakietę tenisową. Komórki te wykazują ekspresję szeregu markerów powierzchniowych, w tym CD1a, langerin (CD207) oraz MHC klasy II, co umożliwia ich identyfikację w badaniach immunohistochemicznych.
Główną funkcją komórek Langerhansa jest wychwytywanie i przetwarzanie antygenów, które przedostają się przez barierę skórną lub śluzówkową. Po kontakcie z antygenem, komórki te migrują do regionalnych węzłów chłonnych, gdzie prezentują przetworzony antygen limfocytom T, inicjując odpowiedź immunologiczną. Dysfunkcja komórek Langerhansa jest związana z rozwojem wielu chorób skóry, w tym łuszczycy, atopowego zapalenia skóry oraz histiocytozy z komórek Langerhansa.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Izoeugenol – Właściwości farmakodynamiczne
Izoeugenol, będący fenylopropenoidem, jest składnikiem mieszaniny substancji zapachowych w produkcie TRUE Test 36, gdzie stanowi 1/16 części mieszaniny zawierającej m.in. geraniol, eugenol i aldehyd cynamonowy. W plastrach testowych całkowita zawartość mieszaniny wynosi 430 μg/cm² (348 μg/płatek), co przekłada się na stężenie izoeugenolu około 26,9 μg/cm² (21,8 μg/płatek). Związek ten wywołuje reakcję nadwrażliwości typu opóźnionego (typ IV wg Gella i Coombsa), manifestującą się rumieniem, obrzękiem, grudkami, pęcherzykami oraz naciekiem zapalnym w miejscu aplikacji. Mechanizm immunologiczny obejmuje haptenowe wiązanie izoeugenolu z białkami naskórka, aktywację komórek Langerhansa oraz limfocytów T, co prowadzi do uwolnienia limfokin i kaskadowej aktywacji makrofagów, skutkującej stanem zapalnym skóry.
alergen kontaktowy, alergia kontaktowa, hapten, izoeugenol, klasyfikacja Gella i Coombsa, komórka Langerhansa, kontaktowe zapalenie skóry, limfocyt T, limfokina, makrofag, naciek zapalny, nadwrażliwość typu opóźnionego, obrzęk, odpowiedź immunologiczna, olejek eteryczny, rumień, sensytyzacja, stan zapalny, substancja zapachowa, test płatkowy