rak piersi zaawansowany u kobiet w okresie przedmenopauzalnym
Wskazanie

Rak piersi zaawansowany u kobiet w okresie przedmenopauzalnym stanowi szczególne wyzwanie terapeutyczne ze względu na agresywny przebieg choroby oraz wpływ hormonów na wzrost guza. Charakteryzuje się obecnością przerzutów odległych (stadium IV) lub miejscowo zaawansowaną chorobą (stadium III), która nie kwalifikuje się do leczenia z intencją wyleczenia. U kobiet przedmenopauzalnych często występują podtypy bardziej agresywne, w tym raki HER2-dodatnie oraz potrójnie ujemne.

Leczenie systemowe jest podstawą terapii zaawansowanego raka piersi. W przypadku guzów hormonowrażliwych (ER+/PR+) stosuje się inhibitory aromatazy (anastrozol – Anastrozol Bluefish, letrozol – Aromek, Letrozol Bluefish, eksemestan – Symex) w połączeniu z supresją jajników (goserelina – Zoladex, tryptorelina – Diphereline). U pacjentek z guzami hormonozależnymi coraz częściej stosuje się także inhibitory CDK4/6 (palbocyklib – Ibrance, rybocyklib – Kisqali, abemacyklib – Verzenios) w połączeniu z terapią hormonalną. W przypadku guzów HER2-dodatnich stosuje się trastuzumab (Herceptin, Kanjinti, Ontruzant) w połączeniu z pertuzumabem (Perjeta) i chemioterapią.

Dla pacjentek z rakiem potrójnie ujemnym podstawą leczenia pozostaje chemioterapia (docetaksel – Docetaxel-Ebewe, paklitaksel – Paclitaxel Kabi, Sindaxel, doksorubicyna – Doxorubicin Ebewe, kapecytabina – Capecitabine Accord, Ecansya). W przypadku obecności mutacji BRCA1/2 stosuje się inhibitory PARP (olaparyb – Lynparza, talazoparib – Talzenna). Immunoterapia (pembrolizumab – Keytruda, atezolizumab – Tecentriq) w połączeniu z chemioterapią wykazuje skuteczność u części pacjentek z rakiem potrójnie ujemnym z ekspresją PD-L1.

Największe trudności w leczeniu zaawansowanego raka piersi u kobiet przedmenopauzalnych obejmują szybki rozwój oporności na leczenie, wysokie ryzyko toksyczności związanej z terapią systemową oraz wpływ leczenia na płodność i funkcje jajników. Dodatkowym wyzwaniem jest równoczesne zapewnienie optymalnej kontroli choroby przy zachowaniu jak najlepszej jakości życia. Leczenie często prowadzi do przedwczesnej menopauzy wywołanej terapią, co wiąże się z dodatkowymi powikłaniami, takimi jak osteoporoza, zaburzenia nastroju i problemy kardiologiczne. Niezbędne jest zatem kompleksowe podejście obejmujące wielospecjalistyczny zespół oraz indywidualizację terapii z uwzględnieniem preferencji pacjentki.