rak gruczołu krokowego miejscowo zaawansowany o dużym ryzyku progresji
Wskazanie

Rak gruczołu krokowego miejscowo zaawansowany o dużym ryzyku progresji to stan, w którym nowotwór prostaty rozprzestrzenił się poza torebkę gruczołu, ale nie dał przerzutów odległych. Duże ryzyko progresji określa się na podstawie czynników takich jak wysoki wynik w skali Gleasona (≥8), podwyższony poziom PSA (>20 ng/ml) oraz zaawansowanie kliniczne (≥T2c). Pacjenci z taką diagnozą wymagają agresywnego, wielokierunkowego podejścia terapeutycznego.

W leczeniu raka gruczołu krokowego miejscowo zaawansowanego o dużym ryzyku progresji stosuje się zazwyczaj terapię skojarzoną. Podstawą leczenia jest najczęściej radykalna prostatektomia lub radioterapia skojarzona z hormonoterapią. W Polsce stosowane są leki z grupy antagonistów LHRH, takie jak Eligard, Zoladex, Diphereline SR, Firmagon, oraz antyandrogeny nowej generacji jak Erleada (apalutamid), Xtandi (enzalutamid), Zytiga (octan abirateronu). W wybranych przypadkach wysokiego ryzyka coraz częściej stosuje się również docetaksel (Taxotere) jako uzupełnienie terapii hormonalnej.

Największym wyzwaniem w leczeniu pacjentów z rakiem gruczołu krokowego o dużym ryzyku progresji jest odpowiednie zbilansowanie agresywności leczenia z jego skutkami ubocznymi. Hormonoterapia powoduje objawy niepożądane, takie jak utrata libido, zaburzenia erekcji, uderzenia gorąca, zmęczenie i ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych. Radykalna prostatektomia niesie ryzyko nietrzymania moczu i zaburzeń erekcji, a radioterapia może powodować zapalenie odbytnicy i pęcherza moczowego.

Kolejną trudnością jest ryzyko rozwoju oporności na kastrację (CRPC), co znacząco pogarsza rokowanie. W takiej sytuacji konieczne jest wdrożenie bardziej zaawansowanych metod leczenia, w tym chemioterapii czy nowszych leków hormonalnych. Istotne jest również monitorowanie pacjenta pod kątem progresji choroby, co wymaga regularnych badań obrazowych i oceny poziomu PSA. Nowoczesne podejście do leczenia raka prostaty wysokiego ryzyka coraz częściej obejmuje również terapię ukierunkowaną molekularnie, dostosowaną do profilu genetycznego guza.